مهر ایران

اعتراض کارشناس افغانی به قطع حرفهایش در شبکه خبر رژیم آخوندی

2011-09-03T00:22:00.000+02:00

کارشناس مسائل افغانستان در مصاحبه با شبکه خبر رژیم و واکنش به نظر وی

2011-09-01T00:51:00.000+02:00

یـک لحظه فکر کنید، اگر آنها هم ...!؟ پویان انصاری

2011-08-30T00:08:00.000+02:00

بـرای ما ایرانی ها، زندگی طولانی دور از خانـه مـادری، مسلمأ از جهـات مختلف در تمـام زمينه ها اثـرات خود را بر روی ما به نحوی گذاشته است به ویـژه در زمینـه مسائل سیـاسی که شـاهـد آن هستیـم!
انسـان با تمام هيبت اش در اين حـوض کوچک که همان غُـربـت است آنهم هم نه به دلخـواه، بلکه بـه خاطر شمشير حکومت جمهوری اسلامی ایران، به ناچار شنـاور است. مسلمأ اين شامل حـال همه نه خواهد بودچراکه هستندکسانيکه برايشان انسان و انسانيت معنايی ندارد، وبرای آنها فرقی ندارد که از آسمان برسرمردم ستمديـده خـون ببـارد يا گُـل! ايـن دستـه کماکـان به زنـدگـی ننگيـن خـود ادامـه مي دهند و من با آنهاکاری نيست. ولی هستند انسـان های صادقی که کم و بیش در جریان مبارزات مـردم کشورهای عربی و آفریقایی قرار گـرفته اند و با دیـدن صحنـه هایی کـه شبیـه آنـرا نـظام ضـد انسـانی جمهـوری اسلامی هـر روزه بـر سر مردم ستمدیـده ما می آورد، بی اختیار بیـاد ایـران می افتنـد.

زمانیکه مردم مبـارز میهنمان، دو سال پیش به خیابان آمدنـد، شور و شف و امید هم به میان انسان های آزادیخـواه برون مـرز با گرایش های مختلف به وجود آمـد.
اینجاهم ماانسان های مسئول ومتعهد درقبال مبارزه مردم مان علیه نظام جنایتکارجمهوری اسلامی با اشکال مختلف اعتراضی از جمله حمله به لانه جاسوسی (سفارت جمهوری اسلامی) تـا اعتراض حقـوق بشری و غیـره توانستیـم در حـد توانمان پـژواک صـدای آنهـا باشیم.
ولی متاسفانـه از آن به بعـد، آن جُنب و جوش کـردن ها بسیار کـم رونـق شد. به زبانی، به سکـوت تبـدیـل شـد.
مسلمـأ مـا هم خيلـی دوست داريم که شـاد باشيم و هم لبخنـد را بروی لبان هموطنان ِ در بندمان را بـه بينيـم.
مـا هم خيلـی دوست داريـم از تلويزيون، خيابان های ايـران مانند تبريز، کردستان، خوزستان و تهران را ببينيم که توده های ميليونی مردم ستمده و داغدار با مُشت های گره کرده فرياد آزادی سر دهند و با روش "مسالمت آمیـز" و بـدون اینکه خـونـی از بینـی کسی بریزد، بسـاط اين رژيـم آدمخـوار را بـرچيننـد!
ولـی آیا باید در مورد شناختِ پدیده ها، از آرزو و امیـال خود سخن برانیم و یا از یک سری فاکتورهای حقیقی که در بطـن پدیده، بوجود می آیدحرکت کنیم، هرچندکه به مـذاق مان خوش نیایـد و خـلاف ایـده مان باشد. برای اثبات این نظـر، تحـولات کشورهای عـربـی و آفریقـایـی در ایـن بُـرهـه زمـانی، دال براین حقیقت است.
به خاطـر اوضـاع جنگـی کشورهای ذکـر شده، مقـالات گوناگون در این بـاب، درسایت ها بیشتـر بـه چشم می خورد و همچنین که تفسیر و تحلیل هادر اینجا وآنجا شنیده می شود که اکثـرأ به یکجـا ختـم می شود " آه و نـالـه و حسـرت !"

بايد هم فقط حسرت اجتماع مردم مبارز اعراب را بخورنـد و آه و افسوس هم چاشنی آن کنندو مقاله بنویسند ولی از آنجائیکه "شرط صداقت بـرخـورد جـدی به مسـائـل است" در وجـود این افـراد نیست بـر این مبنـا، هیچـوقـت از زبـان این "دانشمنـدان ِ تحلیل گـر"، واقـعیت را نه خواهیـد شنیدچرا که آنها نمی خواهند چشمان خود را باز کنندو شرایط را به بیننـد و ازآن سخن برانند، از اینرو کاری به اینکه مردم این کشورها چگـونـه برای سرنگونی رژیـم حاکم، جنـگ می کننـد، نـدارنـد .

پُـرسیدنی است مـردم این کشورها، با دست ِ گـُـل از نوع میخـک و یا لاله عباسی به جنـگ رژیـم رفتنـد؟ یـا با اعتصاب و مبارزه مدنی و در یک کلام مسالمت آمیـز !!!
یا با شیوه دیگـری که حتمـأ اسم بُـردن آن جُـرم و یـا گنـاه کبیـر ِ است (مسـلحـانـه) دیکتاتورها پس از دیگری سرنگـون شده اند!؟
همانطـورکـه ذکـر شد، واقعیت را هرگـز از زبان مفسرین و تئوریسین های وطنی که درکابوس های وحشتناک خود سالهای طولانی است سرگرم هستنـد نه خواهید شنیـد.(ناچارأ بازهم تکرارمی کنم بحث بر سر درستی و یا غلط بودن روش ِ مبارزه آنها نیست!)
اما برگردیـم به خودمان! تا آمدیم درباره شیوه مبارزات مردم خودمون سخنی به گوییم، با یک سری جملات بی پایه و اساس و بدون هیچ منطقی، روبرو می شویم که " از خشونت حرف نزنید، از اینجا نسخه برای مردم ایران نه فرستید و غیره"

وقتـی در خلوت خود فـرو می روم و در افـکارم غوطـه ور می شوم از خود سئـوال می کنـم چرا ملـت عـرب و آفریقا بپـا می خیـزنـد(سئوالی که تقریبأ همه از خود می کنند) و در راه پُـر و پیـچ خم مبارزه، با اراده و قـدرت ایمـان به آرمـان های خـود (حال درست یا غلط، بحث مـا نیست!) علیـه استبـداد و دیکتاتوری قیام می کنند وچـه بسـا در این راه خـونیـن، هر روز ِ مادر و پدری داغـدار و یا فرزندانی یتیـم و بی سرپرست می شونـد، ولی با وجود ایـن سرکـوب شدیـد (همانند سرکوب وحشیـانه رژیم جمهوری اسلامی که بیش از 32 سال است بر سر مردم مان می آورد) دست از جنـگ و ایمـان خود بر نمی دارنـد و مبـارزه خشونت آمیـز را ادامـه می دهنـد .

در اینجا این پُـرسش مطرح است، آیا اگر فـرد عـربـی، اهـل سوریه یا لیبی و غیـره، از خارج کشور، مـردم شان را تشویـق بـه مبـارزه در اشکال گـونـاگـونش کننـد، پاسخی چون "برو خانم و یا آقا، آنجا نشسته اید می گوییـد لنـگ اش کـن" می شنونـد!؟

هرچه بیشتر باخودم کلنجار می روم خیلی مسائل از نظرم می گذرد و به عُمق فاجعه پی می برم، که چطور مـردم ستمدیـده ما بیش از 32 سال است زیر چکمه های جنایتـکاران ِ جمهوری اسلامی دارنـد لـه می شـونـد هرچند، برای همه اینهـا پاسخی منطقی وجـود دارد.

آخر آنها سازمان هايي نداشتند که يکروز امام، رهبر ضد امپرياليست شان شود.
آخر آن ها خائنينی نداشتند که نيروی انقلابی را لو دهند و وقتی نوبت خودشان شدبرای بخشش، به امام شان بگويند: "کم ما به شما نيروهای ضد انقلابی معرفی کرديم".

آخر آنها دوم خردادی "اصلاح طلب" نداشتندکه به توانند ٨سال ملت رابه قول معـروف سرکاربگذارند.
آخر آنها سيد خندان مکاری نداشتند که در جواب انسان هايی که به او رأی داده بودند بگويد: دست بُردند در قانون اساسی خيانت است:
آخر آنها لابی نداشتند، که سـد راه جنبش مبارزاتی مردم بشوند.
آخرآنها مزدور وخائن نداشتندکه اگرفردی،گروهی،سازمانی و یا ...دعوت به یکپارچگی و همبستگی بین نیروها با گرایش های مختلف کُنـد، درصـدد تخـریـب و نـابـودی آن بـه پـا حیـزنـد.

مهمتر از اينکه، آخر آنها دستمال به دستانی نـداشتنـد که در دفاع از جنبش "سبـز" سنـگ آنهـا را به جای اینکه به طرف رژیم قرون وسطایی جمهوری اسلامی پرت کنند، بر فـرق سر ِ آزادیخـواهـان بـزننــد.
آخر آنها مبارزین الکی خوش نداشتند که به جای اینکه به بینند 28 مرداد 1391 چکار باید کـرد، یقـه همدیگـر را می گیرنـدکه، نـزدیـک به 60سـال پیش، 28مـرداد، کودتا بـوده است یـا انقلاب، شورش، قیـام، تـوطئه و ....
و خیلی مسائل دیگر که به قول معروف اگر گله ای هست دیگر حوصله ای نیست.

بنـابـراین، باید این افـراد "فـاضـل" درنوشته هایشان آه و ناله و حسرت بـه خـورنـد و "خوشبختانـه" سایت های "بـزرگ" آن چنانی هم دراختیارشان است و در رسانه های "آن چنانی" هم دو تا دکتر و مهندس دعوت می شوند که در مورد اوضـاع وخیم خاورمیانه به تفسیر و تجزیه و تحلیل بـه نشیننـد که، اون کی بگوید همانطور که دکتر... جان گفت و او دیگری به گوید همانطور که مهندس ...جان گفت و تنهـا جملـه ای هم که تـو دهن این نـوع مفسرین و تئوریسین ها افتاده است این است کـه، مثـلأ خـامنه ای بـایـد از سر نوشت دیکتاتور ها درس بگیرد.(او هم گفت، ای به روی چشم، حتمـأ!)

می دانم این افراد دست ازاین نوع بحث ها ونوشته ها برنمی دارند وهیچ وقت هم ازآنها نه خواهید شنید که دیکتاتورها خودشان به میـل و علاقـه نمی روند بلکه این ایـن مبارزات رو در رو مردم است که آنها را از سُلطه قـدرت به زیـر می کشاند و گرنه جای امن و ثبـات حکومت دیکتاتـورها مانندنظام جمهوری اسلامی که توسط بسیج،حزب اله، خواهران زینب و سپـاه تا دندان مسلـح و به یک کلام، با اوباش واراذل قداره بندمحافظت می شود، با اله اکبر و نوازش و اعتراض که ترا به خدا به جوانان ما تجـاوز و یا شکنجه نکنید و تـرا به جـان امـام بـه گذارید دختـران ما روسری شان را چندمیلیمتر بالاتر بـه کشنـد و.... هیچ چیزی را حل نمی کندچراکه در این32سال این نوع روش ها کارساز نبوده انـد.
برای سقوط نظام جنایتکار جمهوری اسلامی مردم مبارز و ستمدیده ایران هم مانند مردم کشورهای تونس، مصر، لیبی، سوریه و ... بـاید وارد کارزار جنـگـی شونـد.
دیکتاتورهایی از نوع خامنه ای و غیـره از روش مسالمت آمیـز هیـچ وحشت وهراسـی ندارنداز این رو جایشان امن و امان است حال با این تفـاسیر،بازهم بگوئید دیکتاتورها بایداز سرنوشت یکدیگر درس بـه گیـرنـد.
مگـر قـذافـی از سـرنـوشت صـدام درس گرفت که بشارت اسد بـه خـواهـد از سـرنـوشت قذافی درس به گیرد و خـامنه ای از سرنـوشت حسنی مبارک یـا بـن علـی ...

اگـر درسی است که بایـد آموخت، نـوع روش مبـارزه است که مـردم بـایـد از یکـدیگـر بیـامـوزنــد.
همانطـور که مـردم مصر از مـردم تونس درس گرفت همچنین که لیبی از تونس و بزودی هم سوریه از لیبی و ... ولـی در مقابل شاهدیـم که در این ره، دیکتاتورها، سرنگونی و سقوط شان را از یکدیگـر نـه یـامـوختنـد و هرگز هم نخواهند آموخت.

بـاورکنیـد این را با تمام وجودم فـریاد می زنم که، اگرمردم کشورهای عربی و آفریقایی، افرادی چون موسوی، کروبی، خاتمی و بعضی از تئـوریسیـن و مفسریـن به اصطلاح سیاسی وطنـی مـا را در بیـن خـود داشتند و رسانه هایی همچون بی بی سی، صدای آمریکا و غیره هم، بلندگویشان بود،به هرکه دوست و یـا اعتقـاد، دارید سـوگنـد! چنـان رژیـم حاکم، آنهـا را سرکـوب می کرد که رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی جنبش ما را سرکـوب کـرد.
حـال، بـرو بـه نشیـن ببیـن چـراغ خونه کروبی روشن شد یا نـه، بعـد هم بیـا بگـو چـرا تـونس تونست مـا نتـونستیـم.
یکشنبـه 6 شهریور 1390- استکهلم

کلیپ شماره ششم : چرا باید انتخابات را تحریم کنیم. - سجاد حق پناه

2011-08-29T00:32:00.001+02:00

کلیپ شماره پنج : موضوع انتخابات - سجاد حق پناه

2011-08-29T00:13:00.001+02:00

کلیپ شماره چهار: موضوع انتخابات - سجاد حق پناه

2011-08-28T23:41:00.001+02:00

کلیپ شماره سه : موضوع انتخابات - سجاد حق پناه

2011-08-28T23:27:00.003+02:00

کلیپ شماره دو: موضوع انتخابات - سجاد حق پناه

2011-08-28T23:26:00.002+02:00

کلیپ شماره یک: موضوع معرفی - سجاد حق پناه

2011-08-28T23:22:00.000+02:00

دموکراسی با ولایت فقیه ؟! ـ بادبان

2011-08-27T23:26:00.000+02:00

لابی بد نام حکومت آخوندی ـ بادبان

2011-08-27T23:23:00.003+02:00

ارومیه، تظاهرات امروز مردم در اعتراض به وضعیت دریاچه ارومیه

2011-08-27T22:04:00.001+02:00

نقش اصلاح طلبان در داغ کردن تنور انتخابات / حسن زارع زاده اردشیر

2011-08-26T21:11:00.001+02:00

نقش اصلاح طلبان در داغ کردن تنور انتخابات / حسن زارع زاده اردشیر

روزنامه نگار و فعال حقوق بشر http://zarezadeh.blogspot.com

حکومت ولایی با سرسپردگان مجلسی ، دولتی و سپاهی خود مثل همیشه توانسته است نگاه عده ای را به سمت انتخابات (انتصابات) جلب کند. در این میان نقش نیروهای خط امامی و چپ نظام؛ از میانه رو ها گرفته تا سران اصلاح طلب که پس از جنبش سبز موفق شده اند بخشی از مردم را با خود همراه کنند، برجسته تر است.

موضوع انتخابات که البته امری فرمایشی و نمایشی برای اعتبار بخشیدن به نظام ولایی شده، می رود که در سایه تلاش حکومت و دلبستگان به نظام به دغدغه ای اساسی تبدیل شود. به واقع می شود گفت که اطلاح طلبان انتخابات را به گفتمان غالب سیاسی تبدیل کرده اند و علارغم اینکه تقلب و دستکاری با هدایت رهبری را شاهد بوده اند و هنوز رهبران خود را در بند می بینند اما همچنان خود را در چارچوب بازی سیاسی حکومت ولایی قرار داده اند.

از طرفی تقریبا از رهبر گرفته ، شورای نگهبان ، صدا و سیما ، مسولین دولتی ، اعمه جمعه ، فرماندهان سپاه و بسیج و نیروی انتظامی ، نمایندگان رهبری در نهادهای مختلف و خلاصه هر کسی که به نوعی از این سفره خوان یغما که حق مردم ایران است ، بهره ای می برد در مورد انتخابات صحبت کرده اند. کسانی از سران حکومت و وابستگانشان از اینکه سران فتنه ( لقب بعضی از سران اصلاح طلب ) حق شرکت در انتخابات را ندارند ، کسانی می گویند آنها اگر عذر خواهی کنند میتوانند در انتخابات شرکت کنند ، کسانی دیگر شروطی تعیین می کنند و خلاصه بازار و تنور انتخاباتی را گرم نگاه داشته اند. از طرف دیگر سران اصلاح نیز بیکار ننشسته و بعضی از آنها از انتخابات آزاد صحبت می کنند ، بعضی از شرایطی دیگر برای شرکت در انتخابات سخن می گویند و خلاصه جواب همکاران سابق خود در حکومتهای گذشته را بی جواب نگذاشته اند. اگر رفسنجانی از بی بدیلی خامنه ای و ولایت فقیه می گوید ، اگر خاتمی از بخشیدن رهبری سخن می پراکند ، دوستان خارج نشین آنها مهاجرانی و کدیور و در ادامه شورای هماهنگی راه سبز امید که این روزها پرچمدار سران اصلاح طلب شده ، از شرایط انتخابات سخن می گویند. زمانیکه سران اصلاح طلب که در سکوت پر معنای، موسوی و کروبی که در مبارزه مفهومی ندارد ، اثر منفی سخنان محافظه کارانه خود را در مردم ایران می بینند ، شرایط خود را محکمتر می نمایند تا مردم را بیشتر در ابهام راهی که می روند قرار دهند.

شورای هماهنگی راه سبز امید در آخرین نشست خود در پاریس بیانیه ای در باره انتخابات دور نهم مجلس منتشر کرده است که نکات مهم آن بدین قرارند ؛ آزادی تمامی شهروندانی که در حوادث پس از انتخابات ۸۸ بازداشت شده اند ، کوتاه شدن دست نظامیان از عرصه رقابتها و هرگونه دخالت در مهندسی انتخابات ، پایان بخشیدن به حبس موسوی و کروبی ، پایان دادن به سانسور و فشار علیه رسانه ها، فعالیت آزاد احزاب و تشکلهای صنفی سیاسی و نهادهای غیر دولتی ، لغو نظرات استصوابی و عدم خشونت و تامین امنیت جانی و مالی احزاب، نامزدها و رای دهندگان و سپس با یکسری کلی گویی ها درخواست نظر مردم را در باره ۳ گزینه مشارکت بی قید و شرط ، تحریم بی قید و شرط و مشارکت مشروط خواسته است. در ادامه با آزادی مرام و اندیشه و مذهب برای رای دادن ، شورای هماهنگی خواسته است خود را نماینده تمام اقشار معرفی نماید، آنچه به دست می آید جز کشاندن مردم پای صندوق های رای برای حکومت ولایی نیست. اقدامی که مشابه آن در سه دهه گذشته به خوبی دیده شده است که چگونه حکومت گفتمانی می سازد و به تایید مردم می رساند! اینجاست که آشکار می شود که در سایه تلاش سران نظام حکومت ولایی باز هم کنترل فضای فعالیت سیاسی نیروهای خط امامی و چپ نظام؛ از میانه رو ها گرفته تا سران اصلاح طلب، در دست اقتدارگرایان و سرکوبگران آزادی و ارزش های انسانی قرار گرفته است بطوریکه امروز بیشتر نشستها، اخبار و مقالات آنها در باره انتخابات می باشد.

آقای مجتبی واحدی در موضع گیری نسبت به بیانیه شورا می گوید ؛ کاش اعلام می شد همه گروهها بتوانند کاندید معرفی نمایند و سپس بیانیه را متفاوت تر از سخنان آقای خاتمی می داند و سرانجام نتیجه می گیرد که حکومت با قبول شرایط، سقوط خود را نزدیک می کند. روشن نیست که آزادی های اعلام شده در بیانیه چگونه آزادی هایی هستند؛ مگر نه اینکه در دوره اصلاحات آزادی انتخاب نمایندگان ، آزادی احزاب و نهادها ، آزادی رسانه ها نبوده و دولت وقت با کنار آمدن و رل تدارکچی بازی کردن بر همه محدودیت ها صحه گذشته بود، هرچند شورای هماهنگی در بیانیه های قبلی نشان داده بود که نهایت دنبال حکومتی کم و بیش اسلامی است! روشن نیست که از نظر شورای هماهنگی و سایر سران اصلاح طلب چرا تنها از آزادی شهروندان زندانی پس از انتخابات ۸۸ سخن گفته شده و از آزادی کلیه زندانیان سیاسی بحث به میان نیامده است و اصولا شرط آزادی زندانیان سیاسی ربطی به شرکت در انتخابات دارد و یا اصلی است که الویت بر همه مسائل خارج از انتخاباتی برای مبارزه می باشد.

نکته مهمتر دیگر که در مورد بیانیه شورای هماهنگی جای پرسش دارد، ربط دادن ماه رمضان (مذهب) به انتخابات (حکومت) است که از مردم خواسته شده تا این ماه را فرصتی برای فکر کردن در باره شروط بیانیه شورا و تحلیل آن بدانند، که دم خروس آشکار میگردد که جامعه آینده مورد ترسیم شورا و همکاران یک جامعه سکولار نخواهد بود. چرا همیشه سیاسیون و بالاخص سران اصلاح طلب دنبال خط حکومتی هستند تا نشان از روی سکه ای دهند که همواره حاضرند برای برگشت به قدرت با حکومت صلح کنند و در این میانه با گذاشتن شرط نشان دهند که دنبال خواست مردم هستند ! مگر رهبری و اصولگرایان و مهمتر از همه فرماندهان فاسد سپاه دست به اینهمه کشتار زده اند و منابع اقتصادی و سیاسی و اجتماعی را متصرف شدند که حالا بقول آقای واحدی با پذیرفتن شرایط سران اصلاح طلب قدرت از دست داده ، موجب سقوط خود گردند؟

اگر اندکی صداقت در سران اصلاح طلب و بعضی از افراد و گروههای سیاسی وجود دارد باید بپذیرند که حکومت قدرت را تحویل کسی نداده ، شرایط انتخابات آزاد را نپذیرفته و همچنان بر حذف رقبا تلاش خواهد کرد. چنانچه گشایشی در فشای سیاسی نیز انجام دهند و نشان دهند که بخشی از شرایط را پذیرفته اند در واقع تلاشی است برای داغ کردن تنور انتخابات. تجربه ثابت کرده است که وعده های حکومت تنها در حد حرف است و به منظور علاقمند کردن مردم به شرکت در انتخابات انجام می گیرد. حکومت تنها حاضر به تحمل کاندیداهای بی خطر است که حضور آنها در مجلس تنها به داغ کردن فضای سیاسی به نفع نظام جمهوری اسلامی و نه مردم منجر می شود. دیری نخواهد گذشت که حکومت ترفند انتخابات مجلس را به ترفند انتخابات ریاست جمهوری تغییر داده و باز آش همان آش و کاسه همان کاسه خواهد بود و برخی سران اصلاح طلب نیز با فریب مردم دکان پررونق خود را خواهند داشت. اصلاح طلبان و نیروهای چپ حکومتی که از پتانسیل و توانایی بالایی در فعالیت سیاسی برخوردارند، با صرف انرژی خود در صف مردم هنوز فرصت جبران گذشته را دارند. در غیراینصورت سوال بزرگی در برابر آنهاست! هدف از داغ کردن تنور انتخابات فرمایشی ولی فقیه چیست؟

نیروهای سیاسی که خود را مدافع دمکراسی و حقوق بشر معرفی می کنند با ورود به انتخابات فرمایشی تنها به سود حکومت ولایی قدم بر میدارند و لازمست بجای داغ کردن تنور انتخابات به فکر راه های سقوط دیکتاتور و برقراری دمکراسی واقعی باشند.

بی بی سی: آیا مجاهدین خلق باید از فهرست گروههای تروریستی خارج شوند؟

2011-08-20T01:21:00.000+02:00

اتمام حجت نماینده ولی فقیه با آقای بروجردی 1385

2011-07-22T00:44:00.000+02:00

بی پرده کاری از هنرمندان شهر مقاومت اشرف

2011-07-22T00:10:00.000+02:00

یک ترفند ایمنی در اینترنت برای شما

2011-07-19T08:28:00.000+02:00

برای اینکه کسی نتونه به یوزر و پسوردهای شما در Firefox دسترسی داشته باشه
مسیر زیر رو دنبال کنید :
از منوها Tools\Options\Security(عکس قفل)\Change Master Password(دکمه)
و یک پسورد وارد میکنید تا دیگه کسی نتونه وارد این فسمت بشه و از پسوردهای ذخیره شده قبلی استفاده بکنه.

ماجرای شیخ و خاتون و ارتباط آن با دوران ما ــ دکتر خزعلی

2011-07-18T14:51:00.003+02:00

می ‌گویند یکی از بزرگان نجف عیال را سه طلاقه کرده بود، دیگر امکان رجوع نداشت، باید محلّلی پیدا می ‌کرد تا خاتون را به عقد خویش درآورد و پس از همبستری، او را طلاق دهد، کاری بس دشوارو پر مخاطره بود، باید کسی می‌یافت که نه خاتون به او دل بندد و نه او به خاتون!

شیخ سردرگریبان به دنبال چاره بود، خاتون جوان و زیبا و گل اندام بود، نکند محلّل جا خوش کند و خاتون را رها نسازد، یا خاتون محلّل را بر شیخ ترجیح دهد! دراین اندیشه بود که صدای انکر الاصوات آب‌حوضی در کوچه پیچید، صدا را به سرش انداخته بود که : ” آب حوض می کشیم “ خودش از صدایش نتراشیده ترو نخراشیده تر بود، کچل و لوچ و پیس، با قدی کوتاه و چشمانی تنگ ودهانی دریده، دون مایه و بی‌فرهنگ، با پایی لنگ، ازمال دنیا سطلی داشت و یک لولهنگ، آب حوض می کشید، نگاه به اوکفاره داشت و دیدنش درخواب صدقه، شیخ چون ارشمیدس فریاد کرد که یافتم، یافتم و سربرهنه به کوچه پرید، دیگر آب‌حوضی نمی‌دید، او واسطه وصال بود، دراوجمال یارمی‌دید، او را به اندرون دعوت کرد و راز خویش با او در میان گذاشت، گفت :” همیشه تو آب ما می کشی و اینک ما، همیشه یک درهم می ستاندی و اینک صد دینار، اما حواست باشد که زود کارت را بکنی و بروی!”

آب‌حوضی انگار در عرش پرواز می کرد، خانه شیخ را یکی‌ازقصرهای بهشت می‌دید که درغرفه های آن حوریان منتظرند، او که عمری‌عزب بود و معذب و دست درآغوش خویش‌داشت، با خود گفت :” صد دینار هم ندهی در خدمتم! “ اما به شیخ گفت:” شما بر من ولایت دارید، امرامر شماست”

القصه، برای اولین بار بود که دلی از عزا در‌آورد و کامروا با صد سکه دینار طلا از خانه شیخ بیرون آمد، سبکبال شده بود، انگار بر بال ملائک قدم می گذاشت، برعمررفته افسوس می خورد و می گفت: ” عجب کسب پر منفعتی!”

فردا صبح شیخ با صدای آب‌حوضی بیدار شد، از همیشه سحرخیزترشده بود و صدایش رساتر، اما چیز دیگری می گفت، او داد می زد: ” من یطلب محلّل؟ ” ” چه کسی محلّل می خواهد؟” شیخ بیرون آمد و گفت: ” این چه بی‌آبرویی است که راه انداخته‌ای؟” آب‌حوضی – ببخشید محلّل – پاسخ داد:” راستش دیدم کارش راحتترودرآمدش بیشتراست، شغلم را عوض کردم! “

این حکایت روزگار ماست، علماء همه جورش را با این ملت تجربه کرده بودند، 24 سال کابینه در اختیار روحانیت بود، جابجایی سید و شیخ و سید هم جواب نمی داد، سه روحانی این عروس را در کابین خویش داشتند و اینک محلّلی لازم بود با شرایط کذا و کذا! باید آنقدر زشت باشد و زشتی کند که ملت نه تنها دل بر او نبندد که از ترس او به دامان داماد قبل پناه برد، قدرش را بداند و اورا بر روی سر بنشاند، و از سویی کسی باشد که اگر خواست جا خوش کند، زورمان به او برسد و دمش را بگیریم و بیرون بیاندازیمش!

اما امروز محلّل جا خوش کرده است و با بزک و دوزک، با دروغ و فریب و با خرج کردن از کیسه شیخ می خواهد دردل خاتون جا بازکند، تازه همکاران سابق را هم دعوت کرده است که بیایید، این شغل راحتتر‌وپرمنفعت تراست وبرای دور بعدهم محلّل‌ها صف کشیده اند.

بیچاره خاتون!!

22/5/1389 دکتر مهدی خزعلی

نامه ای به یک فاحشه ! ـ فریدون فرخزاد

2011-07-18T14:16:00.001+02:00

نامه ای به یک فاحشه !
______
راستی روسپی! از خودت پرسیدی چرا اگر در سرزمین من و تو، زنی زنانگی اش را بفروشد که نان در بیارد رگ غیرت اربابان بیرون می زند اما اگر همان زن کلیه اش را بفروشد تا نانی بخرد و یا شوهر زندانی اش آزاد شود این «ایثار» است !
مگر هردو از یک تن نیست؟
بفروش ! تنت را حراج کن… من در دیارم کسانی را دیدم که دین خدا را چوب میزنند به قیمت دنیایشان، شرفت را شکر که اگر میفروشی از تن می فروشی نه از دین.

جمهوری اسلامی نابود باید گردد با صدای شاهرخ

2011-07-16T23:18:00.002+02:00

سرنوشت رژیمی که کشور را فدای قدرت کرد : دکتر کورش عرفانی

2011-07-16T23:17:00.000+02:00

منوچهرهزارخانی - «این، صدای آمریکا ست!»

2011-07-16T23:07:00.004+02:00

در حالی که سفیر آمریکا در دمشق، به رغم مخالفت دولت سوریه، به میان تظاهرات مردمی در وسط شهر میرود تا به قول خودش ، از نزدیک شاهد تظاهرات مسالمت آمیز مردم و نحوه برخورد نیروهای دولتی با آن باشد، سفیر آمریکا در بغداد ، پس از مدتها قر و غمزه دیپلوماتیک و سکوتهای علامت سردرگمی و بی تصمیمی، سرانجام (لابد به اشاره وزارتخانه مربوطه) به حرف آمد و برای ”حل مسأله اشرف” به کمک دیکتاتور جدید عراق و اربابان آخوندش در تهران ، شتافت تا به مجاهدان اشرف توصیه کند که سازمانشان را منحل و از سازمان ملل متحد تقاضای پناهندگی کنند، و عجالتا هم محل سکونتشان را وابگذارند و به جایی ”اندکی دورتر از مرز ایران ” بروند!

خوب، من چشم بسته یقین دارم که اشرفیها ، به محض خبردار شدن از این راه حل نجات بخش ، تمام کار و زندگیشان را ول کرده اند و دارند در به در دنبال یک دفترخانه رسمی باز میگردند تا فورا به آن جا بروند و سازمانشان را منحل کنند؛ متأسفانه سفیر محترم به گزمه های مالکی توصیه نکرده که برای این کار مانع خروج آنها از اشرف نشوند .
شما هم وقتی این خبر را خواندید، شاید ـ حتی میتوانم بگویم به احتمال زیاد ـ به یاد برشت افتادید و آن جمله مشهورش : دولت از مردم ناراضی است ، باید مردم را منحل کرد! من هم ، مثل شما ، به یاد او افتادم، منتها ذهنم با یک جهش ، از آن جا به میانه جنگ ویتنام پرید و راه حل هایی که برای خاتمه دادن به آن ، مذاکره با ویت کنگ ها را تجویز کردند. اما شایع بود که نظامیان آمریکایی به این اعتقاد رسیده اند که مذاکره فقط با ویت کنگها خوب قابل قبول میتواند باشد و ویت کنگ خوب هم ویت کنگ مرده است!
حالا هم همان حکایت است. البته آن زمان در دوران جنگ سرد بودیم و در بحبوحه یک جنگ گرم، حالا ، اما، نا سلامتی در دوران صلح هستیم . از همین رو آمریکاییها هم اعتقادات قدیمی شان را به روز کرده اند: حالا از مجاهدین می خواهند سازمانشان را منحل کنند تا بتوانند جانشان را به عنوان پناهنده حفظ کنند.
«این صدای آمریکا ست!»

خوشبختانه، به خلاف دوره تسلط مگ کارتیسم، آمریکا، حتی در رده های بالای دولتی، دیگر تک صدایی نیست؛ بسیاری از صداهای آمریکا به حقانیت جنبش مقاومت ما شهادت داده اند و می دهند. اما به صدا در آمدن هیأت حاکمه یی که از فرط ”خجالتی” بودن ، تا کنون از ابراز خواستهایش خویشتنداری می کرد، بسیار روشن کننده راه است: باید ”راه حل” آمریکاییها را روی سرشان خراب کرد.
آن وقت میتوانیم اعلام کنیم : این پاسخ مردم منحل نشدنی ایران به صدای آمریکا ست.

اگر شاهنامه به عربي بود : هادی خرسندی

2011-07-16T23:04:00.001+02:00

مرتضی مطهری درباره فردوسی ،شاعر بزرگ ایرانی که زبان پارسی را زنده کرده است میگوید : فردوسی مردی زیانکار بود.زنده‌ کردن‌ لغات‌ فارسی‌ باستانی‌، برگشت‌ از تعالیم‌ قرآن‌ است‌. اینهمه‌ سر و صدا برای‌ عظمت‌ فردوسی‌، و جشنواره‌ و هزاره‌ و ساختن‌ مقبره‌، و دعوت‌ خارجیان‌ از تمام‌ کشورها برای‌ احیاءِ شاهنامه‌، و تجلیل‌ و تکریم‌ از این‌ مرد خاسر زیان‌ بردۀ تهیدست‌ برای‌ چیست‌؟! برای‌ آنست‌ که‌ در برابر لغت‌ قرآن‌ و زبان‌ عرب‌ که‌ زبان‌ اسلام‌ و زبان‌ رسول‌ الله‌ است‌، سی‌سال‌ عمر خود را به‌ عشق‌ دینارهای‌ سلطان‌ محمود غزنوی‌ به‌ باد داده‌.
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد - به آن شیخ مرحوم صاحب سواد
که ای مرتضای مطهرهری - چرا حمله بر کار من میبری
به من چه تعالیم قرآن چه بود؟ - ترا از به من حمله کردن چه سود؟
زیانکاری من کجا بوده است - کزان چشم شیخان نیاسوده است؟

تهیدست بودم که سی سال و بیش - همه خرج بنمودم از جیب خویش؟
تو روزی اگر جیره ات دیر شد - اگر سهمت از حوزه تأخیر شد
زمین و زمان را به هم دوختی - ز مأمور و آمر پدر سوختی
تو گوئی که قرآن کلام خداست - مرا زور تحقیر قرآن کجاست؟
من ایرانی ام، گفته ام فارسی است - تو قطعا ندانی که شهنامه چیست
اگر که به قرآن علاقه تراست - ویا عشق نهج البلاغه تراست
بگیر و بخوان و ز من هم نترس - به شاگردهایت بده مشق و درس
برو بهر قرآن بشو سینه زن - ولی دور شو از حوالی من
نه شهنامه قران بود ای فلان - برو معنی حرف خود را بدان
که شهنامه جدی ترین گفته هاست - حسابش ز مکتوب دینی سواست
کجا میتوانش به تازی سرود - به شهنامه ی فارسی پس درود
چو خواهیش خوانی به لفظ عرب - همه بیت آن خنده آرد به لب!
بیا پس خودت بابت امتحان - از آن، بیت هائی به تازی بخوان
به قدری که وسعم رسد در کلام - سرایم یکی قصه ی ناتمام
تو آن را بخوان خوب، اما نخند - پسِ ریشِ خود، نیشِ خود را ببند
و ايضاً به توضيح و پوزش منم - حضور عرب هاي هم ميهنم
که بر يک به يک باشدم احترام - نه بر شيخ آلوده جان. والسلام
--------------------------------
جر و بحث تهمتن با رخش وقتي که رستم عرب! ميخواهد شتر سوار شود
ترجمه ي فارسي از مترجم فارسي ما
-------------------------------
تَهَمَتن ایآکَ بِه رَخشُ الّذین - (یعنی تهمتن خطاب کرد به رخش خود)
بگفتا جَمَل اِهدِناً بَعد از این (بگفتا بعد از این شتر سوار میشوم)
نه اسَبُ الجُلوسَ الشُروطُ اَلادَب (بعد از این سوار شدن به اسب شرط ادب نیست)
کِه شُهنامِه اِنّ اَلذینَ العَرَب (که شهنامه بعد از این به عربی خواهد بود)
تَضَرّع هَمی رَخش فی نَعبِدُو (رخش سر به زاری گذاشت)
اِناَلله لِیسُ التَوَقُع زِ تُو (و گفت من از تو انتظار نداشتم)
مُعاوِض عَلی رَخشِنا فِالشُتُر؟ (تو رخش خود را با شتر عوض میکنی بیمعرفت؟)
هَمی اِعتِراضُ الَذی قُر و قُر (رخش بنای اعتراض و قر قر گذاشت)
فَقالَ تَهَمتَن عَلی الگوشِ رَخش (تهمتن از کوره در رفته در گوش رخش گفت)
مِن اَلله یِک مُشت فیِ الاَرضُ پَخش
(خدا شاهده یک مشت میزنم پخش زمین شی! - آقاي مطهري نخند!)
هَمی فی جَمَل عَزمِ کُل بَلَد (پس با شتر در شهر راه افتاد)
رَسیدی بِه لَم یولِد اَز لَم یَلَد (از تخت طاووس به میدان انقلاب رسید– مترجم)

مِن اَلله گُرزِ گِران دَر کَف اَش (و چماقش هم همراهش بود)
کِه عِندَالضَرورَت کُنَد مَصرَفَش (تا عنداللزوم مصرفش کند)
صَراطَ الّذی مُستَقیمَاً عُبُور (همینطور با شتر راهش را ادامه داد)
اِذا فاتِحَه فی التَمامِ القُبور
(به هر قبری میرسید فاتحه میخواند! – فردوسی میخواهد بگوید رستم اگر عرب باشد فاتحه هم میخواند)
-------------------------------------
رسيدن تهمتن شترسوار به مجلس شوراي اسلامي
------------------------------------
اِذا مُستَمِع لَم یَکُن قال و قیل (همینطور که میرفت قیل و قالی به گوشش خورد)
اِیاکَ هَمِه نَستَعینُ الوَکیل (متوجه شد که اینجا یک مجلس است و اینها نماینده مجلس هستند)
تَهَمتَن تَجَسُس به هَل یَستَوی (تهمتن کنجکاو شد که ببیند چه خبر است.)
هُناکَ بِهی اِهدِناً البهلوی (و آیا این مجلس مربوط به زمان بهلوی است؟ منظور «پهلوی» است. مترجم)
وَلا خِیروُ، اِسلام عَلیه السلام (میگویند خیر. به سلامتی این مجلس اسلام است)
بِه این مَجلِسُ المَکتَبی وِلبِکام (و میگویند به این مجلس مکتبی خوش آمدی!)
فَقالَ یِکی غِیرِمَغضوبِها (یکی از آنها که شیکپوشتر بود آمد جلو و گفت)
لَکَ خیرمقدم جَمَل خوبها (خیرمقدم به تو و شتر نازنینت)
یِکی اِنتَخَب اِنتَخی اِنتِخاب (گفت یک انتخاباتی پیش رو داریم)
کِه آرائ کُلُ عَلَی اِلاِحتِساب (که نتیجه آرأ را شمارش میکنیم)
ریاسَت بِه رأیُ الَذینَ الدَقیق (میخواهیم رئیس مجلس را با رأی انتخاب کنیم)
اِلا لَم یَکُن کاندیدا رَفَیق (پس شما بیا خودت را نامزد کن دوست عزیز)
فَقالَ تَهَمتَن نَه نازُ القَمیش (تهمتن گفت من طاقچه بالا نمیگذارم)
نَه اَنعمت عَلیهِ به کاندید خویش (ولی فرصت کاندیدا شدن ندارم)
عَلی قُل هُوَاللهِ اخذِ البِرأی (بهرحال رأی گیری انجام شد)
قِرائَت بِه آرأ، مِنَ البَعدِ سَعی (و رأی ها با دقت خوانده شد)
لِذا اکثریّت مِنَ اِلاتِّفاق(و رئیس مجلس با اکثریت قریب به اتفاق)
عَلی اِحتِسابُ الشُمارِش دِقاق(که با دقت کامل شمرده شد، انتخاب شد)
خَطابُ التَهَمتَن کَه خَتمُ العَمَل(به تهمتن گفتند که در این رأی گیری)
ریاسَت عَلی سَهم هذَالجَمل(شتر او به ریاست انتحاب شده!)
بِه تَحقیقِنا مالِک یُوم رأی - هُناکَ تَهَمتَن وَلاکانِ سَعی
(توضیح میدهند که باید خود رستم به ریاست انتخاب میشده، ولی آنها جرأت نکرده اند ... بقیه را فردوسی جوش آورده و به فارسی میگوید:)
بگفتند دیدیم توپ پُرت - همه رأی دادیم بر اشترت
کنون اشتر تو در این روزگار - رئیس و وکیل است و قانونگزار
برادر هم او را اگر باشدی - رئیس قضاقوه ی ما شدی!-
تهمتن بیامد به پهلوی رخش - بگفتا که برگشتم از باغ وحش
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد - که تف بر شما باد و آن پیشنهاد

منبع: سایت اصغر آقا

ولي فقيه «امام معصوم» شد/ امام زمان را هم «منتظر خدمت» كردند! ــ بابک داد

2011-07-16T22:50:00.005+02:00

در آستانه نيمه شعبان، سالروز ولادت امام غايب شيعيان، يك «شيخ حكومتي» سخناني گفته كه جاي تأمل دارد. احتمالا" شما هم حوصله بررسي سخنان شيوخ حكومتي و دين فروشان را نداريد، و ميل نداريد درباره سخنان مبالغه آميز اين «خوارج زمانه» درباره «اصل انحرافي ولايت مطلقه فقيه» چيزي بخوانيد. ولي چاره اي نيست. براي آگاهي دادن به آن بخشي از مردم كه بين اعتقادات ديني شان با «اصل انحرافي ولايت فقيه» هنوز تمايز و تفاوتي نمي گذارند، لازم است درباره سخنان آيت الله محمد يزدي بحث كوتاهي بكنيم. شايد با مطالعه اين مطلب، هر كدام از ما بتوانيم با كساني كه حداقل به اسلام و امام زمان اعتقاد و ايماني دارند، بحثي بكنيم تا باور كنند چرا «جريان انحرافي ولايت مطلقه فقيه» مسئول اصلي بي ايماني مردم است؟ و بدانند چرا نظريه «ولايت فقيه» مهمترين عامل گسترش بي ديني در ميان جوانان پاك امروزي است؟ من البته نه مسئول دفاع از دين و نه كارشناس اين حوزه هستم و نه چنين قصدي دارم. اما از ديدگاه عمومي، نظرم را در قالب چند سئوال ساده عرضه مي كنم.

«شيخ محمد يزدي» امام جمعه سابق تهران و عضو شوراي نگهبان سه ويژگي بارز داشت و دارد؛ اول بي سوادي ديني و بي تقوايي آشكارش كه توي ذوق مي زند. دوم سرسپردگي اش به صاحبان قدرت و ثروت و سوم عصبانيت شديدش! در زمان ايراد خطبه هاي نماز جمعه، او با عصبانيت شديد و دهاني كف آلود سخنراني مي كرد و هنوز هم اينجا و آنجا از فرط عصبانيت، آنقدر فرياد مي كشد كه كف بالا مي آورد. شيخ محمد يزدي (كه اهل يزد هم نيست) هنوز هم اين سه ويژگي را دارد؛ به علاوه اينكه همچنان از مواهب زندگي مرفه و ثروتها و مالكيت معادنش محروم نشده است.

دو روز مانده به نيمه شعبان، شيخ محمد يزدي چنان در مسير تملق گويي از رهبر «بابصيرت!» از ساير آخوندهاي حكومتي سبقت گرفته كه جاي تأمل جدي دارد. او در سخناني بي سابقه، آقاي خامنه اي را در جايگاه «امام معصوم» نشانده كه هرگز اشتباهي نكرده است. آقاي يزدي محكم كاري را كامل كرده و بر خلاف آنچه حكومت تاكنون تبليغ مي كرد كه آقاي خامنه اي از سوي نمايندگان مردم در مجلس خبرگان انتخاب(!) شده است و مقامي انتخابي است، مي گويد:«آقاي خامنه اي توسط شخص امام زمان انتخاب شده است.» آقاي يزدي سپس در سخنانش، حتي براي امام زمان وظيفه تعيين مي كند كه در مواقع خاص «بايد لطف امامتي و ارشادي» خود را به خامنه اي انجام بدهد!

آیت‌الله یزدی گفته است:{رهبر معظم انقلاب، کشور را از بحران‌های مختلف عبور دادند و مدیریت بحران ایشان چه در فتنه 88 و چه مسائل انحرافی بی‌نظیر بود. نزدیکان مقام معظم رهبری در این‌باره مطالبی را می‌دانند که بسیاری از عامه مردم نمی‌دانند. ادله‌ای که دلالت بر ولایت فقیه دلالت می‌کند، ادله اطلاق دارد و فقیه مانند امام معصوم‌(ع) است و به تعبیر بسیاری از بزرگان در فقه، «هرچه که برای امام معصوم‌(ع) است، برای ولی فقیه هم هست!» ولی مطلق فقیه در تصمیمات خود هیچ‌گاه اشتباه نمی‌کند؛ چراکه اگر بخواهد تصمیمی بگیرد و این تصمیم صد در صد به ضرر امت اسلام باشد، وظیفه لطف امامتی امام زمان‌(عج) ایجاب می‌کند که به هر نوعی وی را ارشاد کند!}/ نقل از سايتهاي خبري رسمي.
***
در باره اين سخنان چند سئوال مطرح است:

اول: رهبر فرزانه و بابصيرت(!) نظام، دقيقا" كشور را از كدام بحرانهايي به سلامت عبور داده اند؟ بي نظير بودن رهبري ايشان بماند. تشديد انزواي ايران در سطح جهان و مسلمانان، گراني و فقر و تورم بي سابقه، فساد حكومتي و اداري، فحشاء و تبعيضي كه سراسر كشور را فرا گرفته است، آيا نشانه تدبير و درايت بي نظير رهبري آقاي خامنه اي است؟ اينكه اين رهبر فرزانه، يكباره تمام تخم مرغهايش را در سبد احمدي نژاد گذاشت و با او و «جريان انحرافي!» او همراه شد و اكنون بابت عملكرد همين دولت رسوا شده است، آيا نشانه اين است كه ايشان «هرگز اشتباه نمي كند؟» آيا تنگ كردن دايره نظام به اندازه تعداد سرنشينان يك «قايق كوچك و سوراخ!» نشانه عمق اين بصيرت و بي نظيري عملكرد رهبري است؟ صدور دستور تقلب و خيانت در رأي مردم كه «امانت ملت» در حكومت ايشان بود، آيا نشانه پاكدستي و «معصوميت» ايشان است؟ آيا مشاركت و دستور قتل دگرانديشان، مخالفان، نويسندگان، روزنامه نگاران، و بالاخره سركوب مردم معترض به انتخابات، و سپس اسير شدنش در حلقه «جريان اطرافيان احمدي نژاد» كه منصوب خود او بود، نشانه بصيرت بي نظير آقاي خامنه اي و عبور از بحرانهاست؟

دوم: آقاي يزدي چرا نمي گويد نزديكان مقام معظم رهبري دقيقا" از چه مسائلي و از كدام خصوصيات بي نظير ايشان خبر دارند كه «عامه مردم» آن را نمي دانند؟ مگر نزديكان آقاي خامنه اي كم تلاش كرده اند تا از آن «اسرار مگو» قصه سازي و افسانه بافي كنند؟ اما علت چيست كه حتي مردم عوام هم آن داستانها را باور نكرده اند؟ يكي از اين نزديكان، آيت الله سعيدي امام جمعه قم بود كه ادعا كرد «مقام معظم رهبري به هنگام خروج از شكم مادر، فرياد ياعلي!! سر داده و سخن گفته اند؟» آيا مي دانيد بعد از بيان آن افسانه ابلهانه، چه ريزشي در ايمان مردم به وجود آمد؟ آخر كدام عوامي باور مي كند داستان به معراج رفتن آقاي خامنه اي حقيقت دارد؟ مردم مي پرسند چرا چنين رهبري كه اين همه كرامات دارد، حتي توانايي ندارد طرفداران خودش را بدون عتاب و شكنجه و زندان، كنار خودش نگه دارد؟ اين چه كراماتي است كه ايشان دارد و كسي او را دوست ندارد؟ چرا به جاي «فيوضات معنوي» در مقابل نقدهاي دلسوزانه اطرافيانش با شكنجه و تبعيد و زندان سخن مي گويد و آنها را فوج فوج از دين و ولايت فراري مي دهد؟ مگر نه اين است كه خداوند به پيامبر گفت وقتي سخن بگويي، مردم فوج فوج وارد دين من مي شوند؟ كرامات آقاي خامنه اي چرا اينگونه است كه از وقتي «ولي امر مسلمين جهان» شده، مردم دارند فوج فوج از دين خدا بيرون مي روند؟ چرا اولين اظهارنظر انقلابيون مصر و تونس و ليبي اين است كه از نظام جمهوري اسلامي برائت و دوري بجويند؟ چرا مسلمانان سوريه و بحرين از نظام اسلامي نفرت دارند؟ كرامات مقام معظم رهبري چرا آنقدري هم نبود كه به اعتراف خودشان، كشور را از دست اجنه و رمالها و مرتاضان نجات بدهد و چرا اين رهبر بي نظير جرأت نمي كند به «خط قرمز احمدي نژاد» يعني مشائي و اعضاي فاسد كابينه نزديك شود؟ نزديكان «آقا» دقيقا" چه چيزي از ايشان مي دانند كه ما عوام الناس نمي فهميم؟ جز اينكه احتمالا" سندهايي و آتوهايي از «كرامات معكوس!» آقاي خامنه اي در اختيار دارند و به قول امروزي ها «گاف» هايي از معصوميت معكوس حضرت آقا مي دانند كه اگر آنها را فاش كنند، همه مي فهمند «پادشاه لخت است!». شايد براي همين است كه امثال آقاي يزدي و مصباح و ديگران هر دزدي و خيانتي را زير نام رهبري مي كنند و حضرت آقا با اينهمه معصوميت حتي صدايشان هم در نمي آيد؟

سوم: اين جمله آيت الله يزدي را دقيق بخوانيم:« ادله‌ای که دلالت بر ولایت فقیه دلالت می‌کند، ادله اطلاق دارد و فقیه مانند امام معصوم‌(ع) است و به تعبیر بسیاری از بزرگان در فقه، هرچه که برای امام معصوم‌(ع) است، برای ولی فقیه هم هست!»

سئوال مي كنيم: اگر ولي فقيه مانند امام معصوم است، پس هم با امامان نسبت دارد. هم معصوم (بيگناه و بي اشتباه) است. و هم بايد كرامات و علم خاص داشته باشد. كداميك از اين سه ويژگي امامت، در مورد آقاي خامنه اي مصداق پيدا مي كند؟ ايشان كداميك از اين سه ويژگي را دارد؟ و چه شباهتي با امامان و پيامبران دارد؟ ايشان جز با نيرنگهاي «عمروعاص»، جز با وقاحت و نخوت و تكبر «فرعون»، جز با سنگدلي «شمر بن ذي الجوشن» و جز با سياهكاري «عبيدالله زياد» با كداميك از مردان تاريخ اديان شباهتي دارد؟

آيا آقاي خامنه اي «بي اشتباه» و معصوم است؟ آيا يك رهبر بي اشتباه، برخلاف نظر مردم و آگاهان، حكومت خود را به دست كوتوله منحرف و شيادي به اسم احمدي نژاد مي سپارد كه تنها ترفند او دروغ و دزدي است؟ آيا يك رهبر بي اشتباه و معصوم، به دو سال نكشيده چنين در گل و لاي تصميمات «معصومانه!» خودش گير مي كند؟ آيا تجاوزها در كهريزك و زندانهاي ديگر، نشانه معصوميت ايشان است؟

آقاي خامنه اي چه «علم خاصي» دارد كه دينداران و علماي صدر اسلام مي گويند «فقط امامان معصوم» داراي يكي از آن علوم خاص هستند؟ ايشان حتي از دفتر و بيت خود بيخبر است و بعد از مدتها مي فهمد اسفنديار رحيم مشائي در بيت رهبري دستگاه «شنود» كار گذاشته است! اين كدام علم خاص آقاي خامنه اي است كه حاميانش بايد با گفتن دروغهاي شاخداري مثل «ياعلي گفتن هنگام تولد» آن را اثبات كنند؟ چرا ايشان با اين علم و كرامات خاصه ، قادر نيست با درايت و تيزهوشي كشور را اداره كند؟ و چگونه مي توان كرامات «آقا» را باور كرد در حالي كه كشور در تمامي عرصه ها به طور مطلق كلمه، دچار شكست و عقب افتادگي شده است؟

چهارم: آقاي يزدي گفته:«هرچه براي امام معصوم است، براي ولي فقيه هم هست!» سئوال اينجاست: چرا ايشان مانند امامان معصوم در كنار مردم نماز نمي خوانند؟ چرا بدون تبليغات نمايشي، پاي صحبت همه مردم و مخالفان نمي نشينند؟ چرا آقاي خامنه اي از «شهادت در راه خدا» كه نصيب همه ائمه معصوم شده، اينقدر واهمه دارد و از مرگ در راه خدا مي ترسد؟ مگر نه اينكه هرچه براي امام معصوم است، براي ولي فقيه هم هست؟ خب چه فيضي از شهادت در راه خدا بالاتر؟ كدام امام معصومي مثل ايشان «جان عزيز» بوده و كداميك از امامان از فيض شهادت فرار كرده است؟ آيا امام علي در بستر پيامبر نخفت تا به جاي پيامبر ترورش كنند؟ آيا علي در محراب نماز جماعت شهيد نشد؟ آيا امام حسين به استقبال مرگي آگاهانه نشتافت؟ آيا امام رضا شربت زهرآلود را از مأمون نگرفت و آن را با شجاعت ننوشيد؟ چرا آقاي خامنه اي از امتيازات امامان معصوم استفاده مي كند ولي از «فيض شهادت» طفره مي رود؟ چرا براي حضور در ميان مردم كشور خودش، بايد هزاران مأمور مراقب جان ناقابل ايشان باشد؟ حالا كه رهبري ايشان براي مردم و كشور جز بلا و مكافات و تحريم و فساد چيزي به بار نياورده است، چرا اينهمه كرامات(!) لااقل مانع از آسيب جاني به خودشان نمي شود تا هزاران محافظ خود را مرخص كند و دستمزدشان را به فقرا بدهد؟ آيا ايشان فقط امتياز امام بودن را مي خواهد؟ فيض شهادتش براي همسايه؟

پنجم: آقاي يزدي در فراز ديگر سخنانش مي گويد:« ولی مطلق فقیه در تصمیمات خود هيچگاه اشتباه نمی‌کند؛ چراکه اگر بخواهد تصمیمی بگیرد و این تصمیم صد در صد به ضرر امت اسلام باشد، وظیفه لطف امامتی امام زمان‌(عج) ایجاب می‌کند که به هر نوعی وی را ارشاد کند.»

معلوم نيست اگر ولي فقيه «هيچگاه» در تصميماتش اشتباه نمي كند، پس چرا آقاي يزدي احتمال داده كه «حتي اگر بخواهد تصميمي به ضرر امت اسلام بگيرد...» خب مگر اين ولي فقيه معصوم، بيمار است كه بخواهد به ضرر امت تصميمي بگيرد؟ بيمار است يا ناقص العقل؟ آيا چنين رهبري كه ممكن است «يكهو» تصميمي به ضرر امت اسلام بگيرد، آيا شايسته رهبري امت اسلام هست؟ اصلا" مگر طبق آئين شيعه، يك امام معصوم تمايلي هم به گرفتن تصميمات اشتباه و به ضرر اسلام و مسلمين داشته است؟ پس چه ربطي بين يك رهبر است كه ممكن است تصميمات خطرناك بگيرد با اماماني كه معصوم بودند و عصمت و بيگناهي مانع از تصميمات خطايشان مي شد؟ اينجاست كه آقاي يزدي با تمام تلاشي كه مي كند، عاجز مي ماند و نمي تواند اثبات كند آقاي خامنه اي حتي شرايط يك ولي فقيه ساده (غير پيشرفته/ غيرمطلقه!) را هم دارد. آقاي يزدي مي گويد خامنه اي حتي اگر بخواهد تصميمي به ضرر امت اسلام بگيرد «وظيفه لطف امامتي!» امام زمان او را ارشاد مي كند! دقت كنيد؛ از ديدگاه آقاي يزدي، امام زمان وظيفه دارد «ولي فقيه» را با لطف امامانه ارشاد كند! روي لطف امامتي دقت كنيم؛ اين يعني حتي امام زمان هم حق ندارد نازكتر از گل به حضرت آقاي خامنه اي بگويد و ارشادهايش را بايد با لطف امامتي انجام بدهد.

بر اساس استدلال هاي كودكانه شيخ محمد يزدي، چند نتيجه ساده مي توان گرفت:
يك: با وجود خصوصيات ولي مطلق فقيه كه همسنگ خصوصيات امامان است، حضرت مهدي (به عنوان يك امام معصوم) هيچ برتري و كرامتي بيشتر از آقاي خامنه اي (به عنوان يك ولي مطلق فقيه) ندارد. زيرا اينها همسنگ يكديگرند.

دو: بدين ترتيب نيازي به انتظار براي ظهور يك امام كه همسنگ همين ولي فقيه خودمان است نداريم! به عبارت ديگر ما به عصر «پايان انتظار مهدويت» رسيده ايم! شيعيان جهان ديگر نيازي به انتظار براي فرج امام غايب ندارند. زيرا تمام خصوصيت هاي ائمه معصومين، نزد ولي مطلق فقيه به صورت همسنگ وجود دارد و آقاي خامنه اي هم به صورت «بي نظيري» در حال اداره كردن كشور و بلكه مديريت تمام جهان است! هرچند از شنود بيت خود عاجز باشد!

سه: با وجود چنين رهبر معصوم و با بصيرتي، امام زمان ديگر حجت و دليلي براي ظهور ندارد و فقط كافي است در شرايطي كه ولي فقيه بخواهد، يك «لطف امامتي!» بكند و با ملاطفت جلوي تصميمات اشتباهات ولي فقيه را بگيرد!

نتيجه گيري: حالا كه ظاهرا" ظهور امام زمان منتفي است و حضرت مهدي هم بايد تا ابد در همان پرده غيبت باقي بماند و حالا كه آقاي خامنه اي اهل سپردن مملكت به دست خود امام زمان هم نيست، با توجه به نوع مديريت آقاي خامنه اي، كه حتي يك روز را هم بدون اشتباه هاي بزرگ و رفتارهاي پرخطر نگذرانده است، امام زمان مي تواند مطمئن باشد كه حتي يك روز هم بيكار و بدون دردسر نخواهد بود و هر روز بايد «وظيفه امامتي و ارشادي» را با نهايت ملاطفت انجام بدهد! زيرا آقاي خامنه اي يك امام معصومي است كه معجزاتش اشتباهي و كراماتش «معكوس» است و همواره يك امداد غيبي بايد او را ارشاد كند؛ منتهي به قول شيخ محمد يزدي «با لطف امامتي»! زيرا اين ولي فقيه معصوم و مطلق ما، خيلي حساس و شكننده و البته بدشانس است. راستي چه بدشانسي بالاتر از اين كه مدافعان اين «ولي فقيه معصوم» آدمهاي منفور و فاسدي مثل محمد يزدي، مصباح يزدي، احمد خاتمي و احمد جنتي و نقدي و ... هستند؟

راهپیمایی سکوت : م. لبخند

2011-07-16T22:17:00.002+02:00

خود نویس: الاغ هم زیر بنای همه چیزش اقتصادش است

2011-07-16T21:53:00.002+02:00

من( خمینی) نمی‌توانم تصور کنم، هیچ عاقلی نمی‌تواند تصور کند که بگویند ما خون‌هایمان را دادیم که خربزه ارزان بشود، ما جوان‌هایمان را دادیم که خانه ارزان بشود،... اینهایی که زیربنای همه چیز را اقتصاد می‌دانند، اینها انسان را حیوان می‌دانند. حیوان هم همه چیزش فدای اقتصادش است.زیر بنای همه چیزش، الاغ هم زیر بنای همه چیزش اقتصادش است....اقتصاد مال خراست، اقتصاد می‌خواهيم چه کنيم؟

حرف آخرم را اول می‌زنم، ما خودمان، همه در پروسه‌ای که اقتصاد مال خر شد مقصر بوده‌ایم. مقصریم چون همه ما یک پا اقتصاددانیم در عین حال که یک پا سیاست مداریم و یک پا پزشک و یک پا مهندس و یک پا مترجم و...کلا ما همه کاره‌ایم( هزارپایی عظیم) و از همه کارگی اینجاییم که در حال حاضر هستیم.

در کشور ما، مردم ما همه اقتصاددان هستند بی آنکه الفبای اقتصاد را بدانند، بی آنکه مفاهیم اقتصادی را بدانند، بی آنکه چارچوب اصلی تحلیل در اقتصاد را بدانند، بی‌آنکه قبول داشته باشند که اقتصاد یک علم است، بی آنکه حتی معنی علم اقتصاد را بدانند. در اقتصاد، «به نظر من» معنا ندارد. «نظر شما» برای شما محترم، اما مقاله سیاسی نمی‌نویسید که نظر خودتان را بگویید و براساس مشاهدات‌تان پیش‌بینی بکنید و بعد که غلط از آب درآمد بگویید ما که علم غیب نداشتیم یا سرویس جاسوسی نداریم و از این حرف‌ها!

در اقتصاد، تحلیل شما بر پایه و چارچوب تئوری‌ها و نظریه‌هاست که معنا پیدا می‌کند، بر پایه ی فرضیه‌ها و متغیرهایی که بر اساس زمان و مکان و داده‌های در دسترس تعدیل شده‌اند. اگر اقتصاددان باشید می‌دانید که به چه اندازه اظهار نظر در مورد تغییر یک متغیر دشوار است، ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا یک متغیر تغییر کند و عملا پوشش همه آنها غیر ممکن است. اما در کشور عزیز ما همه خودشان را می‌کشند که مهندس و دکتر شوند و بعد از اتمام تحصیلات‌شان به طور خودکار اقتصاددان هم می‌شوند. منظورم این نیست که فقط آنها که تحصیلات دانشگاهی دارند می‌توانند در مورد اقتصاد نظر دهند، نه، اصلا و ابدا...چه بسا بسیار و بسیار و بسیار دانش آموختگان علم اقتصاد که هیج درک درست و ابزار لازم برای تحلیلی دقیق از اقتصاد ایران و جهان را ندارند و آن هم به دلیل خواندن جزوه استاد است آن هم در شب امتحان. منظورم این نیست که از همین حالا بنشینید و با نظریه‌های کینز یا فریدمن آشنا شوید و کتاب پشت کتاب بخوانید، یا اینکه اقتصاد خرد مس کولل را بخوانید و یاد بگیرید که تابع تقاضای شما محدب باشد یا معقر.

منظورم این است:

تعریف علم اقتصاد مدت‌هاست که از «مدیریت خانوار» فراتر رفته است. شاخه‌ها و مکتب‌های فراوان، نظریه‌های اثبات شده، منسوخ شده و دوباره از قبر بیرون آمده و مسایل حل نشده...ریاضی و آمار و کامپیوتر با علم اقتصاد عجین شده است،...دیگر نمی‌توان گفت که «من اقتصاددان هستم»...البته که همه اقتصاددانان مفاهیم اولیه اقتصاد را می‌دانند اما یک متخصص در اقتصاد توسعه، نمی‌توانند در مورد تجارت بین الملل و یا اقتصاد محیط زیست و یا میزان مالیاتی که باید کم و زیاد شود بحث کند. منظورم این است که اگر می‌خواهید تحلیل اقتصادی کنید، چارچوب تحلیل در اقتصاد را فرا بگیرید. منظورم این است که کار را به کاردان بسپارید.

همه به آقای خمینی گیر می‌دهند که چرا گفته اقتصاد مال خر است، بعد هم اضافه می‌کنند که تو که گفته بودی، آب و برق مجانی می‌شود، پس چه شد؟!!!...احمدی‌نژاد گفت که نفت را سر سفره مردم می‌آورد ( کلامی کاملا غیر اقتصادی) و رای آورد. احمدی‌نژاد، حقوق بازنشسته‌ها را دم انتخابات اضافه کرد و برای خودش رای خرید. سیب زمینی، این کالای گیفن {کالایی که اگر قیمت آن افزایش یابد، مقدار تقاصای آن افزایش می‌یابد}مورد بحث تمام کتاب‌های اقتصاد را، بین مردم پخش کرد و برای خودش رای خرید. یارانه‌ها را کم کرد(عملی کاملا اقتصادی اما در زمان و بستری نامناسب )و ماهانه پولی به حساب‌ها ریخت و خیلی شیک آمد تلویزیون گفت از مردم خواهش می‌کنم که با این پول پرده نو و مبل نو نخرند!!!...و باز هم ... باز هم ما رفتیم و در صف‌های طولانی برای گرفتن یارانه‌ها ایستادیم و تقاضای جدید هم تعریف کردیم...من نمی‌دانم این احمدی‌نژاد که این همه به اقتصاد علاقه مند است چطور خود را پیرو خط امام می‌داند...من نمی‌دانم که ما که این همه شاکی هستیم از این اقتصاد، تغییر را به جای تغییر جهان از خودمان شروع نمی‌کنیم.

حرف اولم را آخر می‌زنم، لطفا تعریف اقتصادی تورم، رکور تورمی، کالاهای اساسی، استهلاک، تولید، تقاضا، عرضه و...را بیاموزید. لطفا بچه‌های‌تان را به خواندن اقتصاد تشویق کنید. لطفا تعریف علم اقتصاد را فرا بگیرید.

غصه نخور ـ شیدا ناصر زاده (تقدیم به عاشقان راه آزادی)

2011-06-30T01:10:00.000+02:00

جديدترين طنز دكتر روا زاده : ما پادشاهي به نام كورش كبير و داريوش نداشتيم

2011-06-22T01:29:00.002+02:00

مصاحبه با مهرداد عمادی - دستگیری مدیر عامل ایران خودرو

2011-06-08T21:44:00.000+02:00

موزیک ویدئوی نه به اعدام با صدای جانباخته محمد فتحی

2011-05-27T22:17:00.000+02:00

هادی خرسندی - خاتمی تریاک قاطی دار بود

2011-05-24T22:23:00.000+02:00

خالصش کم ، قاطی اش بسیار بود .... در سالروز خجسته ی دوی خرداد

خاتمی تریاک قاطی دار بود
خالصش کم ، قاطی اش بسیار بود

ملت خسته – خمار از انقلاب
دل به بستش بست و کردش انتخاب

آن اوائل بوی او مطلوب بود
لامروت جیرجیرش خوب بود

داشت لبخندی جوان و زن فریب
چون زغال خوب تأثیرش عجیب

در بساط منقل و آن دنگ و فنگ

یا همان قلفور و آب و سیخ و سنگ

هر خمار خسته جان ناامید
دل به او خوش کرده بود و میکشید

هی بچسبان بست و بست و بست و بست
تاجرش پیروز و مردم ورشکست

بست هایش هیچ گیرائی نداشت
نشئه دادن را توانائی نداشت

هرچه رفت آن پک زدنها پیشتر
شد عیان ناخالصی ها بیشتر

آن زغال گولزن هم از قضا
دود کرد و گند زد بر آن فضا

پک زدن ها راحتی حاصل نکرد
درد ، سرها را گرفت و ول نکرد

سینه هم کم کم ز سم آن مواد
گشت مسموم و به خس خس اوفتاد

چون حجاب افتاد از روی ریا
شد خمار افزون و نشئه کیمیا

هرکه بهر نشئه گشتن کرد سعی
در خماری ماند از کف داده رأی

***
گرم بود اما بساط رهبری
آتشش نارنج سینه کفتری

اکبری لم داده بر پشتی دوست
پسته را از بهر او میکند پوست

خاتمی در بزم آن عالیجناب
بود مال خالص و تریاک ناب

داشت آن ناخالصی ها بهر خلق
جنس اعلا بود بهر اهل دلق

با ادب ، چون خادم آن بارگاه
یا سناتور در حضور پادشاه.

خره خرده ، تکه تکه ، بست بست
بر سر وافور آن رهبر نشست

بوسه زد بر حقۀ آن حقه باز
دود شد از آتش او ؛ سرفراز

دود شد پیچید در وافور او
رفت تا اعماق وی ، جمهور او*
------------------------
(*جمهور: قسمت اعظم یک چیز. – فرهنگ معین)

منبع: همبستگی ملی

مهدی سامع - قیام برای نجات مردم و کشور

2011-05-24T22:20:00.000+02:00

موتور قطار بی دنده و ترمز احمدی نژاد که در مسیر ریل گذاری جدیدِ ولی فقیه حرکت می کرد، به روغن سوزی افتاده است. عَمَلَه و اکَرَه سیدعلی خامنه ای همراه با داروغه ها و گَزمِه ها جار می زنند که خطر از جانب جِن گیران و رَمالان است که باید هرچه زودتر ولایت را از وجود آنها پاک کرد.
سردسته رمالان، برای نابودی جِن گیران بسیج سراسری داده و فراموش کرده که یک ماه پیش فاش شد که سه سال پیش در حضور خودش یکی از حقوق بگیران اش «ماجرای تَشرف به محضر مبارک حضرت مهدی» را با آب و تاب تشریح کرد و «مقام معظم» و رهبر خود خوانده شیعیان جهان حرفهای مجیزگویش را شنید و با سکوت خود که به معنی تصدیق است، صحنه را در حالی ترک کرد که اراذل و اوباش دربار ولایتش به گریه خودزنی مشغول بودند.

سایت شیعه آنلاین در روز ۳۱ فروردین امسال روایت آیت الله احدی از «ماجرای تشرف مقام معظم رهبری محضر مبارک حضرت مهدی» را این گونه مطرح می کند. او می گوید:«جناب آقای صدیقی شب فاطمیه روی منبر در بیت ایشان (بیت رهبری) که آقای رییس جمهور نشسته بود، آقای هاشمی بود، سران مملکتی بودند، قوه قضاییه، همه بودند. آقای صدیقی روی منبر این مطلب را گفت و آن را نتوانست تمام کند. همین که خواست تمام کند فریاد گریه جمعیت و حضار بلند شد....دیدند این جمعیت بسوی آقا دارند حمله می کنند که به عنوان تَبَرک به ایشان دست بزنند. آقا را بردند و دیگر نتوانستند جمعیت را اداره کنند.» و «مجلس به هم پاشید. این قدر مردم به خودشان زدند و گریه کردند که آقا تشریف بردند».

همین ماجرا نشان می دهد که سردسته رمالان و ماهر ترین جِن گیر زمان کسی جز سید علی خامنه ای نیست که با ترویج خرافات، تحریک اراذل و اوباش، پُرکردن جیب گُماشتگان و مَجیزگویان و تقویت سرکوبگران، از ولایت ارنجاعی اش پاسداری می کند.
اما همه این شعبده بازیهای مقام معظم کارساز نبوده و کار به جایی رسیده که گماشته ویژه اش هم تحمل نمی کند. خامنه ای گفته بود که خیالش از احمدی نژاد راحت است و قرار بود قطار بی دنده و ترمز در مسیری که ولی فقیه ریل گذاری کرده به منزل مقصود که همانا رسیدن به نقطه تضمین ولایت و شراکت موثر در تحولات منطقه است برسد و اکنون در ابتدای راه زنگ خطر به صدا درآمده و گناه روغن سوزی قطار به «باند فاسد، شیاد و شیطانی» راننده قطار گذاشته می شود. این نیرنگ سردسته رمالان است که در نقش ولی فقیه همیشه آدرس خطر را اشتباه می دهد تا خود را از گزند خطر حفظ کند و البته در شگرد رذیلانه که اکنون دامن گماشته اش را گرفته، بلاهت پرمایه ای هم وجود دارد که تعدادی از به اصطلاح اصلاح طلبان هم آنجا که لبه تیز حمله را متوجه گماشته سلطان کرده اند وجود دارد.

روز شنبه ۳ اردیبهشت، خامنه ای در شیراز به مِنبَر رفت و گفت:«تا زمانی که من زنده هستم و مسئولیت دارم، نخواهم گذاشت حرکت عظیم ملت ایران به سوی آرمانها، ذره‌ای منحرف شود». پر واضح است که از نگاه ولی فقیه «حرکت عظیم ملت ایران به سوی آرمانها» چیزی جز حاکمیت استبداد دینی نیست. او که برآمد احمدی نژاد را مهندسی کرده نمی تواند هزینه بحران را به حساب کسی واریز کند که خود موجب صعود او بوده است. علاوه بر آن برای دربار خامنه ای و ولایت ارتجاعی اش مهمترین خطر مُحارِبانی هستند که با اصل نظام در ستیز هستند. بنابرین خامنه ای و ولایت اش هم مسئول اول و هم مانع اصلی برای غلبه بر بحران است. همه تلاش عَمَلِه و اَکَرِه ولی آن است که با قربانی کردن هرکس، و با تاکید باید گفت هرکس و در هر مقام و موقعیتی، سَمت اصلی حمله به سوی ولایت خامنه ای را منحرف کنند.

پاسدار یدالله جوانی، سرکرده اداره سیاسی سپاه که حرفه اش به صدا درآوردن زنگ خطر است، در روز دوشنبه ۲۶ اردیبهشت در سایت خبری انصار حزب الله (یالثارات) می نویسد:«راننده ای که با خیال آسوده و راحت، در بزرگراه چهار بانده و هموار با سرعتی بالا و مطمئن در حال حرکت است، اگر ناگهان تابلوهای هشدار دهنده پی درپی را ملاحظه کند، بلافاصله احساس خطر کرده، سرعت خود را کاهش داده و دقت خود را بیشتر می کند تا دچار سانحه ای خطرناک نشود، اما اگر همین راننده به هر دلیل علائم هشداردهنده در مسیر را نبیند و یا پس از رویت، با بی خیالی، اعتنا نکرده و با همان سرعت بالا به حرکت خود ادامه دهد، به طور قطع گرفتار حوادث خطرناک و بعضاً جبران ناپذیر می شود.»

پاسدار سیدیحیی ‏رحیم صفوی برای هزارمین بار «‏سرویسهای اطلاعاتی بیگانگان» را مسئول روغن سوزی قطار بی دنده و ترمز ولایت می داند. او در روز شنبه ۳۱ اردیبهشت در گردهمائی خانوادگی پاسداران می گوید:«تجربه سیاسی سی سال گذشته انقلاب اسلامی نشان داده است، سرنخ برخی از گروههای سیاسی منحرف ‏سرویسهای اطلاعاتی بیگانگان هستند.» وی سپس به اصل موضوع می پردازد و می گوید:«در زمان غیبت کبری که هم اکنون نیز در آن به سر ‏‏می‌بریم، ولی فقیه جانشین امام زمان است. ولی فقیه حکم‌اش حکم نافذ است ولایت یعنی رهبری و ولایت ‏فقط محبت نیست، ‌بلکه ولایت تبعیت است و باید از ولی فقیه ‏تبعیت عملی کنیم و تبعیت حرفی ملاک ‏نمی‌باشد.‏»

لابد به جز مردم ایران که اصل ولایت فقیه را در کف خیابانها لگدکوب کرده اند، دیگرانی هم هستند که تعبیر «مُطیع الله» را برای ولایت خامنه ای قبول ندارند. اما بدون شک در میان این دیگران احمدی نژاد در ردیف اول قرار ندارد. روز سه شنبه ۲۷ اردیبهشت، محمود احمدی نژاد در گفتگو با شبکه دوم تلویزیون رژیم ضمن دلسوزی برای ولایت گفت:«اگر کاری بخواهد در کشور صورت بگیرد ولایت [بخوانید خامنه ای] آن را ترسیم و ملت [بخوانید احمدی نژاد] آن را عمل می‌کند. ولی بدون ملت دست بسته است. ملت بدون ‌ولی سرگشته و متفرق است. رابطه بین این دو عشق و محبت است.....رابطه ما با رهبری هم شخصی و هم اعتقادی است. برخی اوقات علاقه شخصی و برخی اوقات اعتقادی و تکلیفی است. ولی مانند پدر برای جامعه است.»

تعبیر احمدی نژادی از «ولایت و ملت»، از «سلطان و گماشته» و از «مُطاع و مطیع» آن مصلحت بزرگی است که به نظر خامنه ای از آن غفلت شده است. ولی فقیه نمی تواند مستبد نباشد و دست بسته ملت باشد. همین تعبیر که به بیان سیاسی خواست شراکت را پیش می آورد به مذاق سلطان مستبد خوش نمی آید. احمدی نژاد و هرکس دیگری که در ولایت خامنه ای در هر منصبی قرار گیرد باید یک گماشته مطیع باشد. ریل گذاری جدید توسط خامنه ای بر این اساس پایه ریزی شد و برای همین خامنه ای در حرکت قطار بی دنده و ترمز رویاهای خود را مرور می کرد. اما اکنون که آن ریل گذاری به هم ریخته و قطار بی دنده و ترمز هم دچار روغن سوزی شده و مهمتر از آن بیش از دو سال است که مردم در هر فرصت اصل نظام و ولایت فقیه را مردود اعلام می کنند، خامنه ای راهی برای بازسازی اتوریته درهم شکسته اش ندارد. شعبده بازی برای دستگیری رمالان و جن گیران پوششی برای پنهان کردن مساله اصلی است. حذف احمدی نژاد گرچه می تواند یک راه حل باشد، اما هزینه آن برای کل نظام بسیار سنگین و غیر قابل ارزیابی است و مهمتر این که حذف احمدی نژاد اعلام رسمی شکست سیاست ریل گذاری جدید است. تَحَمل احمدی نژاد در شکل یکی به نَعل یکی به میخ نظام را از درون فرسوده تر می کند. بازگشت به عقب و قبول یک ولایت با دنده و ترمز به معنی قرار گرفتن در سراشیب سقوط است. عقب نشینی برای همه مستبدان تضمین بقا نداشته است. این بن بستی است که ولایت خامنه ای در آن قرار دارد و برای همین احمدی نژاد دلش برای ولایت می سوزد. این شرایط به طور دقیق بیان کننده بحران غیرقانونی یا بحران انقلابی است. ولایت فقیه سرانجام رفتنی است اما برای نجات مردم و کشور و برای پائین آوردن هزینه های سرسام آوری که این نظام ننگین به مردم و کشور ایران تحمیل می کند، باید با اتحاد و همبستگی این رژیم ارتجاعی را سرنگون کرد. در آستانه سالگرد ۳۰ خرداد سال ۱۳۶۰ هستیم. درس آن روز، درس امروز است. راه نجات مبارزه و قیام برای نابودی رژیم ولایت فقیه و استقرار دمکراسی، آزادی و حاکمیت غیر دینی است.

منبع: یادداشت سیاسی نبرد خلق شماره ۳۱۱، یکشنبه اول خرداد ۱۳۹۰(۲۲ مه ۲۰۱۱)

جاکش ها ــ سروده از مینا اسدی

2011-05-24T22:17:00.000+02:00

دوستان حتما این کلیپ را نگاه کنید. این شعر بسیار زیباست. عریان حقیقت را بیان می کند.

مراکزِ قدرت دولتی ًرهبرً، چالشهای بزرگ جمهوری اسلامی ــ کورش اعتمادی

2011-05-24T21:42:00.001+02:00

بنظر میرسد علیرغم درگیریهای سخت مابین دسته بندیها جدیدِ در حاکمیت، ًرهبرً دستور برکناری احمدی نژاد از مقام ریاست جمهوری را صادر نکند. حکم برکناری احمدی نژاد از مقام ریاست جمهوری رژیم اسلامی آغاز بحرانی شکننده برای نظام اسلامی خواهد بود. از این رو تصور میشود احمدی نژاد تا پایان دورهِ دوم ریاست جمهوری اش در مقام خود باقی بماند، با این پیش فرض که تداوم این بحران صرفا ً میتواند به برکناری برخی از معاونین و یاران او از صحنه سیاست کشور منجر شود.

کورش اعتمادی
استهکلم 21 ماه مه 2011
koroush_etemadi@hotmail.com

وزارت امورخارجه، وزارت اطلاعات، وزارت نفت و فرمانروائی بی چون و چرا بر سپاه پاسداران و دیگر ارگانهای سرکوب رژیم، از جمله مراکزِ قدرتی هستند که در دو دهه اخیر تحت کنترل و هدایت مستقیم علی خامنه ای ًرهبرً جمهوری اسلامی اداره میشوند.

دلایل قرار گرفتن این چهار حوزه قدرت تحت نظارت مستقیم ًرهبرً روشن است: وزارت امورخارجه جهت پیشبرد و معین کردن خطوط اصلی سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی در عرصه جهانی، وزارت اطلاعات جهت بسطِ نفوذ و کنترل ًرهبر ً بر عملکرد دولت، وزرا واهل سیاست چه آنهائیکه در موقعیت اپوزیسیون میباشند و چه آن افرادی که نقش پوزیسیون حکومت را دارند، وزارت نفت جهت تأمین مالی نهادهای سیاسی، مذهبی و نظامی رژیم در نظر گرفته شده است که مستقیما ً در اختیار ًرهبرًی هستند. از جمله ارگانهای شریک در حوزه نفت و گاز نهاد سپاه پاسداران است که از زمان منصوب شدن علی خامنه ای برهبری رژیم اسلامی، دستی باز در به یغما بردن این ثروت ملّی مردم ایران داشته است. در واقع نفوذ و کنترل ً رهبرً بر این چهار حوزهِ کلیدی سیاسی، اقتصادی و نظامی او را تبدیل به حاکم مطلق العنان ایران کرده است، بگونه ایکه در شرایط حاضرهیچ آکتور سیاسی چه در درون ساختار نظام و چه در خارج از آن یارای مقابله با او را ندارد.

امّا از سویی دیگر مافیای قدرت به گرد رئیس جمهور رژیم بخوبی به این امر واقف است تا زمانیکه ً رهبرًی تسلط کامل بر اداره کردن این چهار حوزه قدرت را دارد همهء اجزاء حاکمیت جمهوری اسلامی تحت میل و امر او عمل خواهند کرد، و اداره حکومت و جامعه و آرایش نیروهای سیاسی در دولت و مجلس به طبعِ سلیقه او سامان خواهند یافت. احمدی نژاد نیز خوب میداند برای برهم زدن این توازن قدرت یک سویه و تثبیت موقعیت گروه خود در دور بعدی انتخابات مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری میباست به این چهار حوزه قدرت تحت کنترل ًرهبرً ی دست یازد تا نفوذ ًرهبر ً و همکارانش براین چهار مرکز قدرت را محدود سازد. بدین منظور اوموفق گردید در یک اقدام سریع و تا حدودی عملی، زمانیکه وزیر امورخارجه منصوب شده از سوی ً رهبرًی، منوچهر متکی، در مأموریت خارجی بود با خواری او را از کار برکنار کند و ًرهبر ً را در مقابل کار انجام شده ای قرار دهد. بگونه ایکه علی خامنه ای ناچار میشود جهت حفظ آبرو در نزد افکار عمومی تن به برکناری وزیر امورخارجه اش دهد، ولی او در مقابل از رئیس جمهور خود میخواهد که از برکناری احتمالی وزرا دیگر خوداری ورزد. احمدی نژاد که سرمست از اقدامِ اخیر خود بود تلاش میورزد تا در گام بعدی در بزنگاهی غافلگیرانه یکی دیگر از منصوبین ً رهبرً وزیر اطلاعات، مصلحی، را از کار برکند. اقدامی که بیشک موجب تضعیف ًرهبرً و مافیای قدرت وابسته به بیت او در ساختار سیاسی کشور خواهد شد. هدف نخست احمدی نژاد از برکناری وزیر اطلاعات هموار کردن راه برای رسیدن معاون و مشاور نخست خود، رحیم مشاعی، به مقام ریاست جمهوری رژیم میباشد. امّا عزل ناگهانی وزیر اطلاعات، مصلحی ، شوکی دیگر بود که بر ًرهبرًی وارد شد و او را واداشت تا با یک حکم حکومتی مجددا ً مصلحی را بر مسند ریاست وزارت اطلاعات منصوب کند. کشمکش پنهانی ًرهبرً با رئیس جمهورش بر سر ابقای مصلحی بر مسند وزارت اطلاعات حکومت موجب دلخوری احمدی نژاد گشت بگونه ایکه او بمدت 11 روز ماموریت دولتی خود را رها کرده و در جلسات نشست کابینه حضور نیافت. امّا ًرهبرً با قلدری هرچه بیشتر ولی با تأنی در مقابله با سرکشی های رئیس جمهور خود مقاومت میکند و او را از هر سو تحت فشار قرار میدهد، بگونه ایکه احمدی نژاد ناچار میگردد پس از 11 روز قهر از آمدن به سرکار بالاخره به دست بوس ًرهبرً رود و در ایام ماه محرم در رکاب ً رهبرًی به سوگ سردمداران صدر اسلام به زاری بنشیند.

امّا در اقدامی دیگر رئیس جمهور رژیم اسلامی تلاش میورزد بر سر تقسیم قدرت دولتی با ًرهبرً ی به رقابت ادامه دهد. مسئله طرح ادغام وزارتخانه ها از سوی احمدی نژاد حمله مجدد رئیس جمهور رژیم اسلامی به یکی دیگر از مراکز قدرت ًرهبرًی در دولت است که از جنبه اقتصادی بسیار برای ًرهبرً اهمیت دارد. ادغام وزارت نیرو با وزارت نفت و یا بعبارتی دیگر قرار گرفتن وزارت نفت به زیر مجموعه وزارت نیرو بمعنای تضعیف و محدود ساختن بزرگترین منبع درآمد ًرهبرً در کشور است. درهمین رابطه احمدی نژاد اعلام داشت که خود او بنا دارد سرپرستی وزارت نفت را که همیشه در این 22 سال اخیر تیول ًرهبرًی محسوب میشده است بدست گیرد.

نزاعهای اخیر مابین ًرهبر ً و رئیس جمهور حکومت بیانگر یک واقعیت دیگری است، آنهم تفاوت ویژه ایکه درعملکرد احمدی نژاد با دو رئیس جمهور قبلی رژیم، هاشمی و خاتمی، دارد. احمدی نژاد با کمی گستاخی این جرأت را یافته است تا در کشمکش قدرت مابین جناحهای حکومت به حریم سیاسی ًرهبرً در دولت دست درازی کند. بنظر نمیرسد که احمدی نژاد یورش به مراکزِ قدرت ًرهبریً در دولت را از آن جهت انجام میدهد که او محتملا ً حمایت بخشی از ارگانهای نظامی و امنیتی رژیم را پشت سر دارد. اساس چنین نیست چرا که همانطور که اشاره شده علی خامنه ای پس از ترفیع مقام و منصوب شدنش به ًولایت امریً جمهوری اسلامی یک رابطه بسیار نزدیک با ارگانهای نظامی و امنیتی حکومت داشته و او خود در پایان آخرین سال ریاست جمهوری خود در سال 1988 از بنیادگذاران قرار گاه خاتم الانبیا بوده است تا بدین طریق دست سپاه در مناقصه های اقتصادی کلان در کشور را باز دارد. او همچنین از همان آغاز برخی از پروژه های نفت و گاز کشور را در اختیار این ارگان سرکوب قرار داد که از یک سو مافیای نفتی هاشمی رفسنجانی را از گردونه چپاول این ثروت ملی خارج سازد و از سویی دیگر برای تثبیت موقعیت سیاسی خود در ساختار نظام حمایت همیشگی این ارگان سرکوب را داشته باشد. از همین رو است میبایست این نکته را پذیرفت که چشم طمع احمدی نژاد به حوزه های قدرت ًرهبر ً در دولت نه ناشی از پشتیبانی نظامیان حکومت از او است، بلکه احمدی نژاد خوب میداند در شرایط کنونی ًرهبر ً ی این جرأت را نخواهد یافت که در صورت ضروری او را از اریکه قدرت به زیر کشد. احمدی نژاد بخوبی آگاه است در مقطع انتخابات دورِ دهم ریاست جمهور ابزار دست ًرهبر ً و کمپ نظامیان بوده، تا بدین وسیله کاندیدِ نادلخواه ًرهبر ً، موسوی، از صحنه سیاست حذف شود. در همان دوران که تقلب باند ًرهبر ً در انتخابات دور دهم ریاست جمهوری برملا شد، اعتراضات خیابانی اوج میگیرد و ولی فقیه رژیم ناچار میگردد از ابزار دست خود احمدی نژاد دفاع سرسختانه ای کند و مهر تأیید بر پروسه انتخابات سرتا پا تقلبی بزند. علی خامنه ای با دفاع از احمدی نژاد در مقابل همهء دوستانش رو در رو ایستاد و احمدی نژاد را رئیس جمهور منتخب مردم برشمرد. و حال چگونه است پس از آن همه کشمکش ها، درگیریها و کشتار مردم بیدفاع در ملاءعام، ًرهبر ً یکشبه رأی خود را پس گیرد و احمدی نژاد را ًاصولگرای منحرفً قلمداد کند. به گمانی خود احمدی نژاد هم از این موضوع اطلاع کامل دارد و یقین دارد که ًرهبرً جهت آشکار نشدن همهء ریاکارهایش در انتخابات دور دهم ریاست جمهوری از برکناری او از مقام ریاست جمهوری خوداری ورزد. بنظر میرسد علیرغم درگیریهای سخت مابین دسته بندیها جدیدِ در حاکمیت، ًرهبرً دستور برکناری احمدی نژاد از مقام ریاست جمهوری را صادر نکند. حکم برکناری احمدی نژاد از مقام ریاست جمهوری رژیم اسلامی آغاز بحرانی شکننده برای نظام اسلامی خواهد بود. از این رو تصور میشود احمدی نژاد تا پایان دورهِ دوم ریاست جمهوری اش در مقام خود باقی بماند، با این پیش فرض که تداوم این بحران صرفا ً میتواند به برکناری برخی از معاونین و یاران او از صحنه سیاست کشور منجر شود.

منبع: ایران پرس نیوز

تاکتیکهای کثیف

2011-05-21T01:04:00.000+02:00

اظهارات جمیل بابائی، مزدور جنایتکار رژیم جمهوری اسلامی، که دستش اثباتا به خون صدها مبارز در کردستان آغشته است در چهارچوب نشست امنیتی عمال رژیم، که طی روزهای اولیۀ اعتراضات سال 88 برگزار شد.

شکل بندی نيروهای دو طرف در تقابل جناح های حکومتی دکتر کورش عرفانی

2011-05-20T00:18:00.001+02:00

شکل بندی نيروهای دو طرف در تقابل جناح های حکومتی
دکتر کورش عرفانی

در حالی که اختلافات ميان دو جناح حاکميت با فراز و نشيب های خود ادامه دارد، برداشت ها و تحليل ها متفاوتی در مورد ريشه ها و نيز چشم انداز آنها ارائه می شود. به نظر می رسد که موضوع برکناری حيدر مصلحی وزير اطلاعات و ابقای وی در مقام خود توسط ولی فقيه، تنها بخش نمايان مسئله باشد. اما اين رخداد، در عين حال می تواندآغاز نوعی صف آرايی دو طرف برای نبردی که درراهست تلقی شود. در اين که اين تعارض ريشه ای است و دارای زيربنای اقتصادی می باشد شکی نيست. جنگ قدرت بر سر تقسيم ثروت است.
اما در اين نوشتار به ريشه يابی اين موضوع نمی پردازيم. شخصيت های وابسته به جناح خامنه ای در اين روزها حملات شديدی را سازمان داده اند که بعيد است تصوير احمدی نژاد را بدون آسيب بگذارد، حتی اگر وی در مقابل بيت رهبری زانو بزند. نکته مهم اما دراين نوشتاربررسی بافت نيروهايی است که دو طرف می توانند روی آن ها حساب کنند تا از اين نبرد موفق بيرون آيند.
علی خامنه ای در 29 خرداد 88 وارد ماجرايی شد که بابت آن تمام مشروعيت خويش را گرو گذاشت و درنيافت که چگونه در حال خرج کردن اعتبار خويش است تا قدرت جناحی را تقويت کند که قرار بود دو سال بعد به طور آشکاری در مقابل وی قرار گيرد. سری جديد تظاهرات اعتراضی که در 25 بهمن 1389 و پس از يک سال و يک ماه بعد از آخرين سری تظاهرات در عاشورای 88 کليد خورد مشخص ساخت که نفرت عمومی جامعه به صورت مشخص به سوی فرد خامنه اي، به عنوان ولی فقيه نظام، معطوف شده است وحال آنکه نام احمدی نژاد در شعارها غايب بود. اين امر نشان داد که تلاش باند احمدی نژاد برای بيرون راندن روحانيت از مسند قدرت ، بر آمده از واقعيت های محسوس درون جامعه است . سفرهای پياپی خامنه ای به قم در واکنشی به اين حرکت آغاز شد؛ هدف اين سفرها جداساختن چهره های پرنفوذ روحانيت از جناح احمدی نژاد و هدايت آنها به سوی يک جبهه بندی يکدست ديگر در مقابل مدعيان غير روحانی طالب قدرت بود. به بيان ديگرمی توان هدف اصلی اين سفرها را يارگيری به منظور تدارک گسترده ی بيت رهبری برای هجومی که در حال حاضر شاهد آن هستيم توضيح داد .

نيروهايی که خامنه ای می تواند روی آنها حساب کند:
در جبهه ی علی خامنه اي، ولی فقيه نظام، روحانيت سنتی را می بينيم که از ابتدای انقلاب با کسب و نگهداری پست های حساس سياسی و يا فرهنگي، توانايی خود را، هر چند به صورت تضعيف شده، حفظ کرده است و همچنان از موقعيت برتر خويش در مقابل جناح های ديگر دفاع می کند. اختياراتی که اين قشر توسط قانون اساسی برای خود در نظر گرفته در زمان های بحرانی توسط اختيارات فراقانوني، که اعضای آن برای خود ابداع می کنند، تقويت و تکميل می شود. روحانيت از اين خصوصيت برخوردار است که با در اختيار داشتن انحصار ارتباط با آن چه که قدرت الهی می نامد می تواند به خود اجازه دهد هر فردی را تقديس يا تکفير کند. در حالی که در حال حاضر دستگاه تبليغاتی ولی فقيه به شدت باند مقابل را به اتهام «رمالی» و «جن گيری» مورد حمله قرار داده است، بياد بياوريم که علی خامنه ای در روز 29 خرداد 1388 در مورد احمدی نژاد چنين گفته بود:« رئيس جمهور را خرافاتى، رمال، از اين نسبت‌هاى خجالت‌آور دادند؛ اخلاق و قانون و انصاف را زير پا گذاشتند.» به همين ترتيب که از آن سوی و برای تحکيم جايگاه خويش روحانيون دستشان باز است و می توانند دامنه ی مشروعيت خويش را تا جايی که تقدس ايشان را به طور مستقيم به نيروهای ماورالطبيعی پيوند زند گسترش دهند. به طور مثال مصباح يزدی اخيرا اعلام داشت: «اگر پس از بررسى ادله ولايت فقيه به حقانيت آن پى برديم، بايد پاى آن بايستيم و بدانيم که مخالفت با ولي‌فقيه مخالفت با ائمه و بر اساس روايات در حد شرك بالله است.» اين يکی دانستن مخالفت با ولی وفقيه در حد شرک به خدا فقط از جانب قشر روحانی است که می تواند نظريه پردازی شود تا شايد در باورمندان دينی تاثيری را که بايد برانگيزد.
از طرف ديگر روحانيت با در اختيار داشتن پست هايی کليدی مانند قوه ی قضاييه و نيز وزارت اطلاعات ابزارهای لازم برای دادن وجه قانونی به عملکرد خويش راهم داراست. گزارش روزنامه اکونوميست حکايت از آن دارد که مصلحی وزير اطلاعات ،اسفنديار مشايی را تحت شنود قرار داده بوده است. اين نمود بارزی است از عدم اعتماد روحانيت به هيچ عنصری جز خود در عرصه ی قدرت سياسی و حکومتگری. آنها می دانند که تعلق يا عدم تعلق به اين قشر در دو چيز است: يا داشتن لباس روحانيت بر تن و البته تفکر آخوندی در ذهن و يا در غير اين صورت- لباس بر تن نداشتن-، تبعيت بی چون و چرا از مقام مذهبی. ابوالقاسم خزعلي، از روحانيون بلندپايه و عضو مجلس خبرگان رهبری در ايران نيز روز شنبه، ۱۷ ارديبهشت، در مشهد گفت: اگر کسی ۲۰ ميليون که نه اگر ۴۰ ميليون نيز رای بياورد اما ولي‌فقيه آن را تنفيذ نکند آن ۴۰ ميليون رای برای آن شخص اعتباری به همراه ندارد.» اين گفته به خوبی حکايت از بی اعتبار بودن رای مردم در مقابل قدرت روحانيت دارد. قدرتی که با تکيه بر منبع فراانسانی به هيچ مشروعيتی جز آن چه خود گفته و آفريده نياز ندارد. صادق لاريجانی در اين باره چنين می گويد:« همه قواى کشورتحت نظارت ولايت فقيه است ودرجمهورى اسلامى ايران بالاخره با همه دقتها و تلاشهاى خبرگان قانون اساسى وبا تأکيدات امام راحل نظامى استوارگرديد که براساس نص قانون اساسى برمحورولايت فقيه اداره مى شود ودراصل57 قانون اساسى پس ازبازنگرى آمده است که همه قوا درجمهورى اسلامى ايران زيرنظرولايت مطلقه امروامامت امت برطبق اصول قانون اساسى کارمى کنند. بنابراين همه مسئولان نظام ازبالاترين سطوح تا سطوح پايين تربايد بدانند مشروعيت دينى ومشروعيت سياسى کارشان به التزام به ولايت فقيه است.» در ميان شخصيت های مذهبی سنتی افرادی مانند مهدوی کني، احمد جنتي، مصباح يزدي، خزعلي، ناصر مکارم شيرازي، آملی لاريجانی را می توان نام برد. اين افراد را آخوندهای از حيث اهميت درجه ی دوم اما از حيث کارکرد در خط اول حمله، نمايندگی می کنند که امامان جمعه منتصب از جانب خامنه ای از آن جمله اند. مانند احمد خاتمی امام جمعه تهران، علم الهدی امام جمعه مشهد و ...
در کنار اين روحانيت سنتی بازاری هايی قرار دارند که تحت عنوان هئيت موئتلفه گردهم آمده اند. بازاری ها که قدرت عملياتی برای دفاع از خود ندارند بسيار محتاط و محاسبه کارند. در حالی که در طول جنبش اعتراضی سال 88 بازاری ها از هيچ حمايتی برای دولت احمدی نژاد در سرکوب و قلع و قمع مخالفان (رقبای بالفعل يا بالقوه سياسی و اقتصادی خود) کوتاهی نکردند و پيوسته دولت را به دليل عدم برخورد قاطع با «سران فتنه» سرزنش می کردند، در ماه های اخير و با درک خطرات اقتصادی ناشی از عملکرد دولت احمدی نژاد، روند انتقاد از کارکردهای اقتصادی وی را آغاز کردند و از آن جا که ظهور يک قشر پاسدار-سرمايه دار بسيار تهاجمی را به سود خويش نمی بينند، اينک فرصت را غنيمت شمرده و در پی آن هستند که تا با جا دادن خويش در جبهه ی ولی فقيه از وزن سياسی و اجتماعی خويش به نفع وی بهره ببرند. اين حرکت آنان يک حرکت دفاعی شناخته شده از جانب سرمايه داری سنتی است که نمی خواهد جايگاه تاريخی اقتصادی خويش را به دليل يک عامل نوظهور، يعنی شکل گيری يک سرمايه داری شبه دولتی نظامی (سپاهی) از دست دهد. هدايت قرار دادهای کلان به سوی شرکت های سپاه حوزه ی فعاليت اقتصادی بازاری های سنتی را محدود و مشروط ساخته است. اين امر آينده و رشد آنها را بدون چشم اندازی روشن می سازد. اميد آنان اين است که خامنه ای بتواند نظام اقتصادی کشور را بدون تغييری اجباری يا ساختاری از تلاطم های سياسی بيرون بکشد. برادران عسگر اولادی تازه مسلمان، تقی خاموشی و محمد نبی حبيبی و اعضای اتاق بازرگانی و شبکه هيئت های موتلفه و نيز دسته های مذهبی بازاريان از جمله نيروهای اين بخش حساب می شوند. توان بازار برای پايين کشيدن دولت به تنهايی کافی نيست اما جزيی لازم است تا بتوان احمدی نژاد را از زياده روی و يا حتی رياست جمهوری دور ساخت.
يک گروه از دولتمردان سابق و فعلی به عنوان متحدين اصلی اين دو جناح در کنار آنها هستند که دربرگيرنده افرادی مانند علی و اردشيرلاريجانی ها، ولايتی مشاور رهبری در امور بين الملل و حداد عادل می باشد. غلامعلی حداد عادل در روزهای اخير اظهار داشت: «امروز وظيفه ما حفظ وحدت و اطاعت از رهبرى است و همه معيار و ملاك ما در مسائل سياسى و انتخابات نيز بايد مبتنى بر توصيه هاى ولى فقيه باشد.» اين قشر که به عنوان چرخ پنجم می تواند برای روز مبادا از جانب رهبر و با هدايت وی وارد صحنه شود جايگزين مناسبی است برای يک احمدی نژاد سرکش و کنار گذاشته شده. علی لاريجانی رياست مجلس را بر عهده دارد و می تواند با هدايت نمايندگان طرفدار رهبري، جناح متحد احمدی نژاد را تحت فشار بگذارد. مجلس خالی از طرفداران احمدی نژاد نيست اما با وجود يک رياست متحد رهبری شانس کمی برای تحميل نظرات خود به اکثريت نمايندگان را دارند.
و سرانجام در رديف نيروهای علی خامنه ای بايد به رده ی نخست فرماندهان سپاه و نيروهای نظامی و امنيتی ديگر اشاره کرد که به واسطه شغلشان ،به ولی فقيه، به عنوان فرمانده ی کل قوا، وابستگی دارند. سردار عزيز جعفری از اولين کسانی بود که وارد اين مشاجره شد. فرمانده کل سپاه پاسداران تصريح کرد:«در مسير انقلاب ماندن يعنی اطاعت محض از ولايت فقيه است و هر کس در هر طبقه و مقام و مسئوليتی که باشد، بايد در مقابل امر ولايت سر تعظيم فرو آورد، در غير اين صورت، معنا و مفهوم انقلاب اسلامی و ولايت فقيه را درک نکرده است. » در سخنان منتسب به يکی ديگر از فرماندهان سپاه، سردار قاسمي، آمده بود:« برادر! عزيز دل! ... ديروز ديروز بود، امروز امروز است. به قول حضرت امام ملاک، وضع امروز افراد است. عزيزم! يادمان باشد که ما نوکر ولی فقيهيم نه نوکر بادمجان.» در اختيار داشتن فرماندهان عاليرتبه ی سپاه برای ولی فقيه نظام يک برگ مهم و چه بسا برگ برنده است. زيرا در يک نبرد که از قانونمداری و قواعد مدنی يا دمکراتيک پيروی نمی کند حرف آخر را زور خواهد زد. تمام بازيگران قدرت در ايران نسبت به اين موضوع واقف هستند و به همين دليل در دقيقه نود بازي، برنده طرفی خواهد بود که قدرت نظامی را تحت امر خويش داشته باشد.
در دور اين هسته ی اصلي، جمعيت های سياسی و مذهبی و شبه نظامی ديگری هم سازمان يافته اند که در صورت لزوم می توانند وارد صحنه شده و مخالفان را تارومار کنند: جمعيت مداحان و نيز انصار حزب الله از جمله ی اين ها هستند. اين تشکل ها در قالب هايی که قانون ناپذير و هويت گريز هستند قادرند لايه های مختلف نيروهای اجتماعی بی هويت جامعه را که آمادگی جنايت و تهاجم ندارند سازمان داده و در خدمت بگيرند.

نيروهايی که احمدی نژاد می تواند روی آنها حساب کند:
اين نيروها به طور عمده سپاهيانی هستند که به واسطه ی به قدرت رسيدن احمدی نژاد موفق شدند ضمن حفظ موقعيت نظامی خويش در عرصه های دولتی و حوزه ی اقتصادی مقام و ثروت به دست بياورند و با آن قشر جديدی را به وجود آورند به نام «پاسدار-سرمايه دار». اين قشرها در قالب پست های مهم در شرکت های دولتی و يا به صورت مديران و صاحبان و سهامداران شرکت های خصوصی (شرکت های سهامی عام يا خاص) قدرت و مال زيادی را در اختيار خود دارند.
هر دو جناح به واسطه خصلت مافيايی و قانون گريز با در انحصار گرفتن امتيازات و اختيارات برخی از قشرهای ميانی جامعه را به خود وابسته ساخته اند. به طور مثال برای دريافت مجوز بازکردن يک کافی شاپ (اينترنت کافه) بايد تقاضای امتياز کرد. اين امتيازها به تعداد پنج يا ده تا در اختيار سپاهيان قرار داده شده است. برای دريافت مجوز، سرمايه گذار بايد با يک پاسدار- يا آقازاده- شريک شود و سهمی از سود را به او بپردازد. اين نوع سازماندهی اقتصادی يک شبکه ی مافيايی و وابستگان حاشيه ای آنها را ايجاد کرده است. اين شبکه ممکن است بتواند نوعی پوشش حمايتی برای جناح احمدی نژاد ايجاد کند، ليکن اين حمايت تا مرز مقابله با نيروهای سازمان يافته مهاجم که جناح مقابل می تواند به خيابان ها بياورد عمل نخواهد کرد.
برای هر دو جناح بايد به نقش بسيجی ها هم اشاره کرد. بسيج به عنوان نيروی تحت اختيار سپاه در زير سلطه ی سپاهيان هر دو جناح می باشد. به همين ترتيب که بدنه ی اصلی سپاه، يعنی رده های پايين آن که فرماندهان مستقيم ايشان پاسداران وفادار به احمدی نژاد هستند وفرماندهان عاليرتبه ی آنها سپاهيان وفادار به خامنه ای. بديهی است که جبهه گيری بسيج وبدنه ی سپاه تابع اين خواهد بود که کداميک از اين دو رده ی فرماندهي، رده نخست وفادار به خامنه ای يا رديف دوم وابسته به احمدی نژاد، دست بالا را خواهد داشت. زيرا می دانيم که فرماندهان عاليرتبه ی سپاه بدشان نمی آيد رده های مياني، که به واسطه ی عملکرد دولت احمدی نژاد آلوده ی تجارت و سرمايه گذاری شده اند، زير نظر خود آنها عمل کنند، و نه تحت تاثير يک جريان فکری «انحرافی» که از آنها يک قدرت بالقوه برای قرار گرفتن در مقابل رده های بالا می سازد.
جناح احمدی نژاد هم چنين می تواند روی برخی از آکتورهای اقتصادی که در سايه ی عملکرد احمدی نژاد و با همدستی نيروهای رشوه خوار دولتی و نيروی انتظامی موفق به کسب ثروت های نجومی شده اند حساب کنند. اين ها بخشی از مافيای اقتصادی هستند که می توانند نبود احمدی نژاد را خطری برای خود دانسته و به دفاع از وی برخيزند. هيچ کدام از اين دو نيرو به معنای مشخص و گسترده ی کلمه روی بخش هايی از مردم که از اين جنگ سهمی نمی برند حساب نمی کنند. اما اين به معنای آن نيست که برای يک رويارويی احتمالي، اين دو نيرو از خير استفاده ی ابزاری از مردم صرف نظر می کنند. به طور مثال جناح خامنه ای تلاش خواهد کرد تا با بهره بردن از شبکه ی روحانيت سنتی ،لايه های باورمند مذهبی و سنت گرای جامعه را پشت سر خود داشته باشد. به همان ترتيب که کلان بازاری های موتلفه وفادار به خامنه ای حتما تلاش خواهند کرد که از موقعيت اقتصادی خويش برای بسيج بدنه ی مذهبی بازار به ضرر باند احمدی نژاد ياری گيرند.
از آن سوی احمدی نژاد، که با طرح هدفمند کردن يارانه ها عده ای ازفقيرترين لايه های جامعه را به نان و نوايی رسانده، اميدوار است به موقع خود از آنها عليه کسانی که می خواهند «نان مستضعفين را ببرند» بهره بگيرد. استفاده از اصطلاح روحانيت اشرافی يک مقدمه چينی در اين مسير بود. در صورتی که وضعيت اقتصادی بدتر شود شانس اين بهره برداری به طور متناقض افزايش می يابد. زيرا قشرهای محروم وابستگی بيشتری به يارانه های نقدی برای تامين بقای خويش می يابند. اما با عبور از نقطه ای خاص از وخامت اين حربه نيز بی اثر خواهد شد و محرومان گرسنه به سهم خود به دشمنان احمدی نژاد تبديل خواهند شد.
هر دو طرف می دانند که در نبرد آينده هر که قويتر و بی رحمتر باشد برنده خواهد بود. بنابراين تلاش هر دو بر اين خواهد بود که لايه های انگلی جامعه يا همان چاقوکشان را که در آدمکشی دست راحتی دارند در کنار خويش داشته باشد. سخنان امام جمعه موقت تهران کاظم صديقی در مورد استفاده از «داش های محله» در پشت رهبری نشان از وحشت اين باند در نداشتن نيروی عملياتی کافی در اين ميان دارد.

نيروهای بينابين اما تعيين کننده
برخی نيروهای بينابين وجود دارند که در صورت بروز يک رويارويی فيزيکی می توانند وزن خود را در يک کفه گذاشته و به اين ترتيب در حذف ديگری ياری دهنده باشند . ارتش، نيروهای انتظامي، پرسنل وزارت اطلاعات و نيز نيروهای ويژه از جمله ی آنها هستند. فراموش نکنيم که سپاه بيش از 130هزار عضو ندارد در حالی که نيروهای ارتش بالغ بر 400 هزار نفر است. ساير نيروها مانند نيروهای انتظامي، قضايي، اطلاعات و نيروهای ويژه نيز بين گرايش به جانب خامنه ای ويا احمدی نژاد تقسيم شده اند و لذا به طور دقيق نمی توان دانست که آنها به نفع کداميک وارد صحنه خواهند شد.
شايد به دليل همين بلاتکليفی است که جناح خامنه ای بر آن شده تا سراسيمه از ميان «داشی ها» - بشنويد اراذل و اوباش و چاقوکشان در محله های پر جمعيت و حاشيه نشين- برای خود نيرويی دست و پا کند. به همين دليل نيز بايد ديد که اين نيرو تا چه حد می تواند اهميت داشته باشد. بايد روشن سازيم که بيت رهبری می داند که اين بار بحث کنار زدن يک جريان اقتصادی مانند رفسنجانی و يا جريان سياسی-اجتماعی مانند اصلاح طلبان و يا جنبش سبزنيست. جريان سرکش احمدی نژاد يک نيروی عمدتا نظامی و اطلاعاتی-امنيتی و به هر روی مافيايی است که می تواند به اندازه ی مافيای رهبری بی رحم و عمل گرا باشد. جريان رفسنجانی و اصلاح طلبان نيروی اجرايی برای دفاع از خويش نداشتند اما احمدی نژاد و سپاهيان مستقر در قدرت که از او حمايت می کنند می توانند نيروی عملياتی در مقابل رهبری به خيابان بياورند. اين همان استثنايی است که نگرانی از آن سبب می شود جناح خامنه ای وحشت زده به دنبال آن باشد که حتی از ميان چاقوکشان يک نيروی ذخيره برای خود بتراشد. درگيری های روز جمعه به مناسب عزاداری فاطمه زهرا نشان داد که برخورد فيزيکی از نوع قداره بندی در دستور کار آنها قرار دارد.
اين کار البته در تاريخ ايران بی سابقه نيست. در دوران مشروطيت، در زمان کودتا عليه مصدق و نيز در جريان انقلاب سال 57 اين نيروهای «لمپن» به يک جناح ياری دادند تا به جناح ديگر هجوم برده و بابت آن پاداش دريافت کنند . اين بار نيز اين نيروهای سرگردان اجتماعی می توانند به عنوان بازوی چماقدار و آدمکش، مخالفان يک مافيای قدرت را تارو مار کنند.

وارد عمل شدن نيروهای دو طرف
شتاب و عجله ای که در جناح خامنه ای برای گسترش وشدت بخشيدن به حملات عليه احمدی نژاد و اطرافيانش ديده می شود را بايد دليل بر قدرت اين جناح بدانيم يا بر ضعف آن؟ هر يک از اين تفسيرها به نتيجه گيری متفاوتی ختم می شود. اولی حکايت از اعتماد به نفس بيت رهبری در موفقيت خود دارد، اين که آنها می دانند اگر در اظهارات خود نسبت به احمدی نژاد به نقطه ی غير قابل بازگشت برسند جای نگرانی ندارد و فقط بايد اين روند را ادامه داد تا يا وی را به زانو درآورد و يا از صحنه بيرون راند . اما تفسير دوم اين است که خير، اين شتاب و شدت حکايت از آن دارد که باند خامنه ای از پافشاری سرکشی احمدی نژاد ناراضی است و می خواهد وضعيت را به سرعت به سمت يک تعيين تکليف بکشاند. زيرا آنها می دانند که اگر عدم تمکين در جامعه طول بکشد و به صورت عادی در آيد ،ولايت فقيه نقش محوری خود را از دست خواهد داد و در اين صورت سنگ روی سنگ بند نمی شود. اما اين شتاب زدگی می تواند هزينه ی بالايی برای رهبری داشته باشد. زيرا جناح خامنه ای تيرهای خود را به سرعت شليک کرده و در مقابل ضد حمله ی باند احمدی نژاد ابزار تازه ای برای تهاجم دوباره نخواهد داشت. شايد به همين دليل است که صحبت از طرحی کودتاوار در سپاه مطرح شده( طرح تجلی) که بدون تاييد شورای عالی امنيت کشور به طور مستقيم به تاييد رهبری نظام رسيده است. اين طرح بی شک يک ضد طرح از جانب جناح مخالف را در برخواهد داشت.
نکته ی بسيار مهم اين است که خامنه ای نزديک به شش سال به احمدی نژاد و اطرافيانش وقت داده است. آنها در اين مدت کم کار نکردند و توانستند در بسياری از نهادها نفوذ داشته باشند. نزديک به سی هزار سپاهی در اين مدت به درون دستگاه های اداری دولت در حوزه های مختلف مستقر شده اند. بخش اعظم آنها مقام های نظامی خود را نيز حفظ کردند، از مواهب قدرت برای کسب ثروت استفاده نموده ا ند و شروع به پرورش شبکه ها و باندهای آشکار و مخفی وفاداران خود در دل نهادهای دولتی و غير دولتی کرده ا ند. قدرت ناشی اين فرايند شش ساله چيزی نيست که بتوان آن را با چند حمله ی تبليغاتی خنثی کرد. تهاجم باند خامنه ای ممکن است صحنه ی رسانه ای کشور را به سود وی بسيج کند اما اين يک راهکار سطحی بيش نيست. حضور وفاداران به احمدی نژاد در درون ساختار گسترده تر از آن است که بتوان با چند ترفند تبليغاتی آن را ريشه کن کرد.
نکته ای که در اين ميان اهميت دارد درکی است عميق که بايد از روند بيست ساله حرکت باند احمدی نژاد به سوی قدرت داشت. اين روند که براساس برنامه ريزی و کار ريشه ای در ساختارهای قدرت و در سطوح مختلف انجام شده به طور طبيعی و در نتيجه رشد کمی و کيفی آن، قرار بوده در جايی قدرت ولی فقيه را هدف قرار دهد؛ البته نه برای ازميان بردن نظام، بلکه برای تداوم بخشيدن به آن.. بنابراين، تصادم کنونی ميان دو جناح تصادفی نيست. حاصل يک حرکت گام به گام است که براساس آن، سپاهی های باند احمدی نژاد بايد روحانيون را يکی بعد از ديگری از قدرت کنار زده و ضمن حفظ حمايت معنوی آنها در زمينه ی مذهبي، ايشان را از اهرم های حکومتی محروم کرده و قدرت را به صورت انحصاری در خدمت خويش بگيرند. اين نقشه ی استراتژيک در سايه ی احساس خطری که جنبش سبز به وجود آورد شتاب يافت. روحانيون سنتي، وحشت زده از خطر رويارويی مستقيم با مردم، ترجيح دادند که زير حمايت سپاه که در حال رفع خطر فوق بود، قرار گيرند. اين امر به شدت گيری جاه طلبی های هر چه بيشتر سپاه و دولت سرکوبگر ياری رساند. اما ديری نپاييد که رويدادهای کشور ماهيت سياسی خود را تغيير داد و به سوی ضرورت های اقتصادی هدايت شد. اين تنها در اواخر سال 89 بود که باند خامنه ای با درک خطر قدرت روزافزون سپاهيان و گام های مشخص آنان در مسير زدودن رنگ و بوی روحانيت سنتی از نظام، اقدامات تهاجمی خود را با حمله به مشايی و اطرافيان احمدی نژاد و عملکرد آنها آغاز کرد.
در حال حاضر اما بديهی است که با گذر دوره ی آماده باش دو طرف و آغاز حملات، شاهد آن خواهيم بود که قوه ی قضاييه زير فرمان خامنه ای و مهره ی وفادار او صادق لاريجانی پرونده های متفاوتی عليه احمدی نژاد و نزديکان وی مانند مشايی و رحيمی و بقايی باز کرده و آنها را به پای ميز محاکمه خواهند کشيد. در روزهای اخير سايت های مخالف احمدی نژاد موارد و پرونده های متعددی را يادآور شده اند که می تواند با شدت گرفتن برخوردها جنبه جدی گرفته و به طور واقعی اين پرونده های قضايی باز شوند. خبرها حاکيست: «عباس اميری فر، از روحانيون حامی مشايی و رييس شورای فرهنگی نهاد رياست جمهوری و امام جماعت مسجد سلمان فارسی نهاد رياست جمهوری...توسط ماموران دادگاه ويژه روحانيت بازداشت شد.» اين امرآغاز يک تهاجم حساب شده برای فلج کردن باند احمدی نژاد از طريق دستگيری احتمالی نزديکان وی و تضعيف شبکه های مافيايی جناحش خواهد بود. اين جريان آغاز شده است.
از آن سوي، برادر صادق لاريجاني، علی لاريجانی نيز در مجلس در تدارک بازکردن پروند ه هايی است که تخلفات بی شمار دولت بهانه ی آنها را فراهم کرده است. مديريت ناقص دولت بر بودجه و درآمدها و نيز ضعف های اساسی در مديريت وزارتخانه ها و تغييراتی که پيش بينی شده است در عملکرد يا دوباره ساختار بندی آنها قرار گيرد و نيز اشکالات فراوانی که در اجرای طرح «هدفمند کردن يارانه ها» پيش آمده است همه و همه امکان اين را به نمايندگان مخالف احمدی نژاد می دهد که وی و وزيرانش را يکی بعد از ديگری به مجلس بکشانند و او را تا مرز استيضاح پيش ببرند. امری که دست ولی فقيه را برای برکنار ساختن احمدی نژاد به صورت «قانونی» باز می کند. در حال حاضر و در جريان تعيين تکليف بودجه ی سال 90 و وضعيت يارانه ها در آن مجلس، بی شک با چراغ سبز رهبري، در حال محدود ساختن و کاهش منابع مالی دولت می باشد. چيزی که بی شک به تضعيف مالی و عملياتی دولت و جناح احمدی نژاد منجر خواهد شد.
در اين ميان بايد به عملکرد مجلس خبرگان، شورای نگهبان و مجمع تشخيص مصلحت نظام نيز نظری بيافکنيم. اين طور به نظر می رسد که هر سه اين نهادها در يک تحليل نهايی و به صورت غريزي، به دليل آن که بافت عمده ی آنها از روحانيون سنتی و محافظه کار است، خط بيت رهبری را دنبال کنند. مجلس خبرگان اغلب گماشته های خامنه ای و يا شبکه روحانيون وفادار به ولايت فقيه هستند. مجمع تشخيص مصلحت نظام تحت رياست رفسنجانی بی شک به سوی احمدی نژاد نخواهد رفت و شورای نگهبان نيز مثل هميشه نهادی در خدمت تحکيم خط اصول گرايی راست در نظام خواهد ماند. محمد يزدى رئيس جامعه مدرسين حوزه ی علميه قم در اين باره در ديدار فرماندهان بسيج کاشان، اظهارداشت:« انحراف در برخى از مسئولان اجرايى کشور را بايد شناخت و اجازه نداد اين انحراف به رده‌هاى بالاى حکومت نفوذ کند و به آن ضربه بزند.»

نتيجه گيری:
با نگاهی به مجموعه ی نيروهايی که بر شمرده شد به نظر می رسد در صورت جدی شدن رويارويی اين دو جناح، بخش ولايت فقيه نهادها و ابزارهای بيشتری را برای شکست طرف متقابل در اختيار دارد. و آيا اين به معنای حتمی بودن پيروزی آنها و به زانو درآوردن و يا حذف کردن احمدی نژاد است؟ به نظر می رسد که اين برداشت قدری عجولانه باشد. زيرا بيشتر به پارامتر کمی توجه دارد تا کيفی. بد نيست ببينيم که جناح احمدی نژاد چه در اختيار دارد. نخست بايد از قدرت وزارتخانه ها يا همان دستگاه دولتی نام ببريم. مجموعه ی اين وزارتخانه ها به استثنای برخي، مانند وزارت اطلاعات، به دولت اجازه می دهد که قدرت مانور قابل توجهی در اعمال مديريت روزمره ی امور داشته باشد. ترکيب و ادغام وزارتخانه ها به صورت غير کارشناسی شايد گامی است برای آفريدن يک بحران ساختاری که گره آن جز به دست احمدی نژاد و شبه وزرايش باز نشود. همه ی اين ها به طريقی می تواند برای کل نظام دردسر بيافريند. هر گونه تاخيری در پرداخت حقوق کارکنان دولت و يا ديرکرد پرداخت يارانه های نقدی می تواند زاينده ی رويدادهايی باشد که بی شک جناح خامنه ای را با وحشت روبرو خواهد ساخت. به هم چنين مجموعه نهادها يی که تحت اختيار دولت است اجازه می دهد که در عرصه های اجتماعی و اقتصادی دست دولت برای مانوورهای در سطح کشوری و مواجه ساختن جناح مقابل با مشکلاتی عديده باز باشد. مشکلاتی که مشخص نيست در نبود يک دولت هماهنگ با رهبری توسط چه کسی ممکن است حل شود.
در همين راستا بد نيست اشاره کنيم که نهادهای ديگری هستند که در اختيار جناح مقابل خامنه ای می باشند و در موقع خود واکنش نشان خواهند داد. «جامعه وعاظ ولايی» يکی از آنهاست. اين تشکل از روحانيون وفادار به گروه احمدی نژاد تشکيل شده است. اين تشکل، که هرگز نتوانست برای خود جايگاهی قانونی دست و پا کند، می تواند در صورت لزوم تلاش کند بخشی از نيروهايی را که در اين سالها در درون نهادهايی مانند بسيج روی آنها کار ايدئولوژيک کرده است در دفاع از احمدی نژاد روانه ی صحنه کند. شايد دستگيری دبير اين جامعه، اميری فر، بيانگر اقدامات پيشگيرانه ی جناح مقابل باشد.
نگارنده پنج سال پيش، در سال ،1385 در مقاله ای تحت عنوان « پايان رژيم به دست سپاه پاسدران » نوشت: «ر ژيم ايران که با تيم جديد سپاهيان در قدرت، کشور را با سيستم پادگانی اداره می کند به زودی در مقابل پيچيدگی خطرساز اوضاع مجبور خواهد بود به تصفيه حساب های سخت داخلی دست زند. کنار زدن باند حاکم، که صاحبان قدرت نظامی در ايران هستند، جز از طريق يک پاکسازی خونين ناممکن خواهد بود..[10] »
حرف آخر را شايد بد نباشد از قول قدرت الله عليخاني، رئيس کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس بياوريم که با يادآورى برخى حوادث سال‌هاى اخير درباره ی رفتاراحمدي‌نژاد گفت:« با توجه به تحليلى كه بنده دارم، ادامه كار ايشان را دشوار مي‌دانم و اميدوارم پايان كار احمدي‌نژاد مثل آمدنش براى نظام پر هزينه نباشد و اگر هم هزينه‌اى داشته باشد قطعا نظام هزينه آن را كم خواهد كرد.»
به نظر می رسد که دو طرف از حيث توان نهادهای قابل بکار گيری در خدمت خود در شرايط نابرابری به سر می برند. مجموعه ی نهادهای رسمی و غير رسمی و مذهبی که در اختيار يا وفادار به خامنه ای هستند قابل مقايسه با اين نهادهای در اختيار احمدی نژاد نيست. به همين دليل جايی که احمدی نژاد می تواند با اين نابرابری مقابله کند در خيابان و به طور عملی و از طريق زور است. شايد اين زورآزمايی در خيابان و برنده شدن طرفداران مهاجم وفادار به احمدی نژاد يگانه شانس وی برای به هم ريختن معادله کهنه ی قدرت در جمهوری اسلامی ايران باشد. جايی که ولی فقيه � چه خمينی و چه خامنه ای � هميشه با قدرت رقبا و حريفان فاقد قدرت عمل گرايی خود را يکی بعد از ديگر با استفاده از حمله و قمه و اسلحه کنار زده اند: بازرگان، بنی صدر، رفسنجاني، خاتمي، موسوي، کروبی و ...
پرسشی که در پايان در اين ميان مطرح می شود اين است که وظيفه ی نيروهای مردمی و دمکراتيک چيست؟ آيا بايد نشست و تماشا کرد يا آماده بود؟ در يک تحليل نهايی به نظر نمی رسد که نتيجه ی اين نبرد درون نظام، هر چه باشد، چيزی نصيب مردم و مطالبات مدنی آنها سازد. اين جنگ قدرت است بر سر ثروت و در پايان يک مافيا را بر مافيای ديگر مسلط می سازد. اما ربطی به جنبش دمکراتيک،آزاديخواه و عدالت طلب مردم ندارد. به همين دليل نيز بد نيست به اين نکته توجه کنيم که همزمان با رشد اختلافات درون نظام، نيروهای مخالف می بايست با تلاش هدفمند و هماهنگ خويش به دنبال آن باشند که از نبود يکدستی و نيز از خلاء قدرت احتمالی در حاکميت بهره ببرند و جايگزين مطلوب خويش را با حضور و حمايت واقعی مردم به جای قدرت نامشروع فعلی بنشانند. مردمی آگاه و کمابيش سازمان يافته.
**
www.korosherfani.com
9 May 2011

آغاز به کار«کمپین عذرخواهی از رهبری» در فیس بوک

2011-05-19T23:50:00.000+02:00

در راستای سخنان اخیر سید محمد خاتمی رییس جمهور سابق ایران برای عذرخواهی از ولی فقیه، صفحه ‌ کمپینی در فیس بوک ایجاد شده‌ است که تلاش دارد پیام‌های عذرخواهی ملت ایران را از رهبری نظام در اختیار همگان قرار دهد.

برای رفتن به صفحه کمپین عذر خواهی از رهبری بر روی تصویر مقابل کلیک کنید.

مادر محمد و عبدالله فتحی : خامنه ای روزی صد بار می میرد.

2011-05-19T22:15:00.002+02:00

مراسم خاکسپاری دو برادر اعدام شده محمد و عبدالله فتحی (1 و 2)

2011-05-19T21:57:00.004+02:00

سخنرانی اوباما در مورد رژیم های سوریه و ایران

2011-05-19T21:52:00.000+02:00

آدمی کو؟ آدمی کو ؟ آدمی !؟ ...ـ م.سحر

2011-05-19T20:40:00.002+02:00

خاتمی یکبار دیگر تخم کرد

باغ را با خیش حکمت شخم کرد

گفت از زیر عبا با دلبری

ظلم ها شد بر نظام و رهبری

گفت : کز آحاد ملت صبح و شام

ناسپاسی رفت بر اصل نظام

بی گناه بی گناه بی گناه

ظلم ِ ملت خورد بر فرق سپاه

زیر جور ملت ِ ناسازگار

پاره شد پوتین به پای پاسدار

زیر ضرب ِ ظلم مردم بر بسیج

شد خدا سرگشته و دین گیج و ویج

برگلوی قوم ،خنجر کند شد

خُلق رهبر بر خلایق تند شد

ملت اینک خارج از خیره سری

شرمسار است از نظام و رهبری

خائف است از تیر و باتونی که خورد

نادم است از آن که زیر ضرب مُرد

شاکر است از میزبانان تکش

جانیان قاتل کهریزکش

شاکر از روحانیت ، بر تخت و گاه

هی دعا بر دین کند ، نفرین به شاه

از تجاوز نادم است و زجرها

شادمان از مزد ها و اجرها

این زمان بالای بام خانه اش

خائف است از رهبر فرزانه اش

دست خواهش با بسی راز و نیاز

کرده سوی خانهء رهبر دراز

یاعلی گو عذرخواه از وی شده ست

طالب عفو گناه از وی شده ست

گوید ای رهبر که باصوتِ جلی

گفته ای روز تولد یاعلی

این زمان بر سینه ها دست ادب

یاعلی گوییم و بخشایش طلب

ظلم ِما را بر نظامت عفو کن

جان شمرت یا امامت عفو کن

+++

اینچنین فرمود شخص خاتمی

آدمی کو؟ آدمی کو ؟ آدمی ؟ !ـ

آدمی در صنف روحانی مجوی

تا نگردی پیش ِ وجدان ، شرمروی !ـ

...............................................................

18.5.2011

م.سحر

منبع: وبلاگ م.سحر

شیون همسر عبدالله فتحی پس از اعدام وی و برادرش

2011-05-18T23:55:00.000+02:00

سخنان مادر محمد و عبدالله فتحی پس از اعدام آنها

2011-05-17T22:47:00.002+02:00

دو برادر جوان امروز در زندان اصفهان اعدام شدند ـ مرگ بر این رژیم مردمخوار

2011-05-17T14:30:00.000+02:00

......این دو برادر قبل از اعدام به مادرشان میگویند: به همه دنیا بگویید كه ما بی گناه هستیم و برای ما گریه نكنید. به اعدام و به این بی حقوقی ها اعتراض كنید
*****

اطلاعیه كمیته بین المللی علیه اعدام

محمد و عبدالله 27 و 28 ساله امروز سه شنبه 17 ماه مه در زندان اصفهان اعدام شدند. خانواده این دو جوان به مردم ایران و دنیا اعلام میكنند كه فرزندان آنها ٬ با شكنجه و تهدید به تجاوز ٬ مجبور به اقرار علیه خود شده و با پرونده سازی جنایتكاران اسلامی تا پای جوخه دار رفتند.

سحرگاه خونین روز سه شنبه 17 ماه مه ٬ در زندان اصفهان جمهوری جنایت اسلامی دستش به خون دو جوان آلوده شد٬ كه هیچ جرمی نداشتند. این دو برادر محمد و عبدالله فتحی در آبادان بعد از روی كار آمدن حكومت وحشت و ترور اسلامی و در جریان جنگ ایران و عراق به دنیا آمدند. ترس و وحشت از بمبارانها و شرایط جنگی باعث شده بود كه هر دو مشكلات روحی داشتند. پدر و مادر زحمتكش و فرهنگی آنها سه فرزند خود دو پسر و یك دختر را با زحمت و مرارت بزرگ كردند و امروز در زندان اصفهان با سنگدلی و شقاوت دو برادر و دو فرزند بیژن و مهوش فتحی را در حالیكه در مقابل در زندان تجمع اعتراضی برپا شده بود و در حالیكه مردم معترض با ماموران درگیر بودند٬ اعدام كردند.
در ابتدا به مردم گفتند كه حكم اجرا نمیشود. مادر محمد و عبدالله صبح زود امكان پیدا میكند وارد زندان شده و دو فرزندش را ببیند. او میگوید همه ما را كه وارد زندان شدیم بازدید بدنی كردند و عبدالله و محمد را در حالیكه دستبند و پابند داشتند نزد ما آوردند. عبدالله از آنها میخواهد كه اجازه دهند٬ مادرش را بغل كند. مامورین حكومت جنایت ٬ مانع میشوند. رحیمی شكنجه گر آنها آنجا ایستاده بود و نگاه میكرد. مادرشان میگوید آخرین درخواست یك اعدامی را مراعات نمیكنید. جواب اینست كه از بالا دستور داده اند این اجازه را ندهیم. محمد و عبدالله به مادرشان میگویند به همه دنیا بگویید كه بی گناه هستیم و برای ما گریه نكنید به اعدام و به این بی حقوقی ها اعتراض كنید.
بعد از این ملاقات و دقایقی بعد٬ اعلام میكنند كه هر دو را اعدام كرده اند.
اكنون در اصفهان و در منزل این دو جوان٬ صدای شیون و گریه مادر او و تعداد زیادی از مردم به گوش میرسد كه شب را بیدار مانده و علیه این جنایت وحشتناك٬ علیه این شرارت جانیان اسلامی حاكم بر ایران ٬ شعار داده و با پلاكاردهایی در دست خواهان نجات جان این دو جوان بودند.
از دیروز كه خبر این اعدام به بیرون درز كرد٬ هزاران نفر از طریق اینترنت و فیس بوك و تویتر به این حكم اعتراض كرده و در تلویزیون كانال جدید تعداد زیادی از مردم ٬ با ابراز همدردی با خانواده این دو جوان و ابراز انزجار از خامنه ای و احمدی نژاد و سران جنایتكار اسلامی ٬ خواهان لغو حكم اعدام دو برادر شدند.
جمهوری اسلامی ایران با این جنایت پرونده سیاه و قطور جنایاتش را قطورتر كرد و نفرت و انزجار عمیقی را در اذهان و قلبهای میلیونها نفر بر جا گذاشت. این حكومت باید فورا سرنگون شود . سران جنایتكار این دستگاه بیرحم و سنگدل اسلامی كه راحت ترین كارش٬ قتل عمد و جنایت علیه جوانان است٬ باید فورا دستگیر و محاكمه شوند.
كمیته بین المللی علیه اعدام به خانواده محمد و عبدالله صمیمانه تسلیت میگوید و خود را در غم و اندوه آنها شریك میداند.

كمیته بین المللی علیه اعدام
17 ماه مه 2011

محمد و عبداله فتحی صبح فردا در زندان اصفهان اعدام خواهند شد

2011-05-16T20:50:00.000+02:00

کمیته گزارشگران حقوق بشر- بر اساس گزارش‌های موثق دریافتی، دو جوان زندانی که اکنون در بند اطلاعات زندان دستگرد اصفهان (بند الف طا) محبوس هستند، بنا بر حکم شعبه ۲۴ دادگاه انقلاب اسلامی اصفهان به ریاست قاضی مقضی به اتهام محاربه در آستانه اعدام قرار گرفته‌اند.

محمد فتحی (۲۷ ساله) و عبدالله فتحی (۲۹ ساله) در فروردین ۱۳۸۹ دستگیرشده و به زندان اصفهان منتقل شدند و سپس تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روحی بازجویان برای پذیرش اتهامات مطروحه از جمله ارتباط با گروههای مخالف نظام، اقدام برای مبارزه مسلحانه، محاربه با خدا و سرقت مسلحانه قرار گرفتند.

به گفتهٔ بیژن فتحی، پدر این دو جوان محکوم به اعدام، حکم یک ماه پیش در دادگاه تجدید نظر تایید شد و امروز (۱۶ اردیبهشت) طی تماس تلفنی با مادر این دو زندانی خبر داده‌اند که حکم آن‌ها فردا (۱۷ اردیبهشت جاری) اجرا خواهد شد.

بدین ترتیب، محمد و عبدالله فتحی، کمتر از ۲۴ ساعت با اعدام فاصله دارند و با توجه به فرصت کوتاه باقی مانده، خانوادهٔ این دو فرد از فعالان و نهادهای حقوق بشری و ارگان‌ها و سازمان‌ها استمداد جسته و درخواست کرده‌اند که کلیه امکانات خود را برای لغو و یا تعویق اجرای احکام اعدام فرزندانشان به کار ببندند.

بیژن فتحی در همین زمینه به کمیته گزارشگران حقوق بشر می گوید: «اقرارهایی که مبنای صدور حکم قرار گرفته اند، تحت شکنجه‌های سخت اخذ شده است و آن‌ها در مراحل دادرسی از کلیه حقوق قانونی مبنی بر دسترسی به وکیل و حق دفاع محروم بوده‌اند». آقای فتحی همچنین برخی از مکاتبات خود با نهادهای متبوع را در اختیار کمیته گزارشگران حقوق بشر قرار داده است که در انتهای این گزارش منتشر شده‌اند.

متن مصاحبه بیژن فتحی با کمیته گزارشگران حقوق بشر را در ادامه بخوانید:

آقای فتحی آیا خبر اجرای قریب الوقوع حکم فرزندان شما صحت دارد؟

بله. متاسفانه خبر صحت دارد. فرزندانم محمد و عبدالله فتحی شورباریکی، حکم اعدام هر دو پسرم یک ماه پیش تایید شد و چون پرونده پزشکی داشتند و مراحل دادرسی کامل و درست طی نشده بود ما پیگیر شدیم و با چند وکیل هم مشورت کردیم که گفتند درست می‌شود. روز چهارشنبه مادرشان به ملاقات رفته بودند و امروز تماس گرفتند که قرار است پسرانتان اعدام شوند. و باید از چند روز پیش شما را در جریان می‌گذاشتند و در ‌‌نهایت هم گفتند کهاجرای حکم اعدام قطعی است و امروز ساعت ۳ بعداز ظهر برای ملاقات آخر به زندان مراجعه کنید. همسرم به هر جا که توانسته مراجعه کرده بود و گفته بود حداقل یک هفته اجازه بدهید و به تعویق بیندازید که پدرشان از خارج بیاید جواب دادند که تلاش می‌کنیم به تعویق بیفتد اما بعد دوباره به او گفتند که چنین کاری نمی‌توانیم بکنیم و فردا اعدام خواهند شد. در ‌‌نهایت هم گفتند که به هیچ وجه اجازه ملاقات داده نمی‌شود و فردا ساعت شش صبح مراجعه کنید. نگرانی ما از این است که به قرنطینه منتقل شده باشند که فردا حکمشان اجرا شود.

اتهامات فرزندانتان چه بود؟

اتهام هر دو محاربه است. یکی از پسرانم سه سال است متاهل شده است و لی در حکم قاضی نوشته شده که مجرد است. برای همین می‌گویم که اصلا پرونده را نگاه نکرده‌اند. یکی از پسرانم متولد آذر ۶۲ و دیگری متولد آذر ۶۳ است. محمد هم شش ماه بود که ازدواج کرده بود. در زمان جنگ ما در آبادان بودیم و هر دو مشکل روحی و روانی دارند و مدت‌ها تحت معالجات پزشکی بودند و پرونده پزشکی و مدارک لازم هم ارائه شده ولی به هیچ کدام از این مدارک توجه نشد و حتا برای اثبات این امر به پزشک قانونی نیز مراجعه نکردند.

من فکرم دیگر کار نمی‌کند و با اینکه مشکل قلبی دارم و سه رگ قلبم گرفته است و الان هم چند قرص خورده‌ام که بتوانم روی پا باشم و در شرایطی که ایران نیستم مدارک را نگاه کنم ببینم چه کاری از دستم بر می‌آید.

آیا حکم به فرزندان شما ابلاغ رسمی شده؟

حکم را به هیچ کسی به شکل قانونی ابلاغ نکرده‌اند و تنها از طریق تماس تلفنی به ما اعلام شد که قرار است فردا اعدامشان کنند.

آیا پیگیری حقوقی کرده‌اید؟ وکیل داشتند؟

بله وکیل داشتند. در واقع وکیل را به دیوان عالی کشور هم راه ندادند و در مراحل دادگاه و بازپرسی در جلسات کوتاهی که برگزار شد وکیل مدارک پزشکی فرزندانم را نشان داده بود اما به ایشان اجازه صحبت و دفاع شفاهی داده نشد و قاضی گفته بود که همه این مدارک بی‌فایده هستند و این دونفر حکم اعدام می‌گیرند. به وکیل گفتند شما حرف نزنید تنها لایحه دفاعیه خود را بنویسید و ارائه کنید. به این لایحه هم توجهی نشده است.

رسیدگی پرونده در کدام شعبه دادگاه انجام شده است؟ آیا به این شرایط اعتراض کردید؟

در شعبه ۴ دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی مقضی. دادستان اصفهان به نام آقای محمد رضا حبیبی هم نقش داشتند اما کل جریان زیر نظر سرهنگ حسین‌زاده، رییس پلیس امنیت اصفهان است. ایشان در سرکوب و کشتار ۲۵ خردادماه ۸۸ اصفهان را رهبیری می‌کرد و در کانال پنج با قدرت اعلام کرد ما هر صدایی را اینجا خفه می‌کنیم. این افراد بچه‌ها را شکنجه کرده بودند و آن‌ها هم به دادسرای انتظامی شکایت کردند. دادسرای انتظامی در پاسخ گفت که به ما دستور داده شده که شکایت آنان را تحویل نگیرند. یک شکایت دیگر هم یکی دو ماه پیش به دادسرای انتظامی قضات نوشتند اما هیچ اقدامی در مقابل این شکایات انجام نشد. و در ‌‌نهایت گفتند که فردا صبح می‌خواهند اعدامشان کنند.

از شرح دستگیری فرزندانتان بگویید. چه زمانی بازداشت شدند و تحت چه جرم و اتهامی؟ آیا حکم داشتند و نحوه بازداشت به چه شکلی بود؟

من خارج از کشور بودم. به من اطلاع دادند که پسرانم را بازداشت کرده‌اند. به دلیل اینکه من اینجا عمل قلب داشتم جزئیات را به من نمی‌گفتند. یک روز هم به آن‌ها مرخصی ندادند. بعد از مدتی طولانی بالاخره ملاقات دادند. بعد از چند ماه یک نفر از بند الف- ۲ تماس می‌گیرد و ملاقات می‌دهند و این ملاقات‌ها هم در حضور ماموران انجام شده بود. آن‌ها را یک سال پیش دستگیر کردند. بعد از ماجرای تجمعات بود که تحت تعقیب بودند و به آن‌ها اتهامات دروغین زدند که آن‌ها سارق بوده‌اند و یک میلیارد تومان طلا دزدیده‌اند! نمی‌دانند یک میلیارد تومان چقدر است!

شرایط فرزندانتان در طی دوران بازداشت و بازجویی چطور بود؟ آیا به اتهامات خود اقرار کرده‌اند؟

هر دو فرزندم به شدت شکنجه شدند. گفتند که قپانی کرده‌اند و از پشت آویزانشان کرده بودند. به شدت مورد ضرب و شتم واقع شده بودند و از این شیوه‌هایی که در دهه شصت اعمال می‌شد هم در موردشان به کار برده شده بود. از جمله اینکه به مدت بیست و چهارساعت یکی از فرزندانم را به صلیب بسته بودند. دایی فرزندانم جزو زندانیان دهه شصت است و او هم حکم اعدام گرفته بود. به آن‌ها گفته بودند که شما با دایی خود گروه سیاسی مسلحانه تشکیل داده‌اید و در حال توطئه بر علیه نظام بوده‌اید که آن‌ها می‌گویند دایی ما در ایران نیست و سالخورده است و فعالیت سیاسی ندارد اما اتهامات روی پرونده باقی ماند.

آقای فتحی، آیا دسترسی حقوقی به وکیل داشتند؟

به هیچ وجه تا زمانی که پرونده را تکمیل کردند و هر چه دلشان خواست در آن نوشتند و تحت شکنجه اقرار گرفتند هیچ اجازه ملاقات یا دسترسی به وکیل به فرزندانم داده نشد. در این مدت تهدید به تجاوز شدند به این ترتیب که فردی به نام سروان رحیمی به آن‌ها گفته بود که اگر حرف‌هایی که می‌گوییم را تایید و اقرار نکنید فردی افغانی را می‌آوریم که به شما تجاوز کند. همسر عبدالله، یکی از فرزندانم را هم برده بودند و او را نیز تحت فشار و بازجویی قرار دادند و سوالات بی‌ربط و غیر اخلاقی از ایشان پرسیده بودند. به عنوان مثال از ایشان پرسیده بودند که شما در زمان ازدواج باکره بوده‌اید یا نه. این بازجویی‌ها برای اعمال فشار به فرزندم بود که در این شرایط از ایشان اقرار مورد نیاز خود را بگیرند. حالا هر کسی جای این‌ها باشد در زندان و چنین وضعی را ببیند می‌گوید هر بلایی را می‌خواهید به سرم بیاورید و هر چه بخواهید را اقرار می‌کنیم اما به خانواده‌ام آسیب نرسانید.

لطفا در مورد مراحل دادرسی توضیح بدهید.

تاریخ دادگاه ۲۳ بهمن سال گذشته بود در دادگاه انقلاب اسلامی شعبه ۴ به ریاست قاضی مقضی که به همراه هفت نفر دیگر این‌ها را در زمان دو ساعت محکوم به ا عدام می‌کند. بعد از آن هم وکیل گرفتیم که به دفاع وکیل ترتیب اثر داده نشد و بعد از چند روز حکم اعدام صادر شد. ما به دیوان عالی چشم امید داشتیم و فکر می‌کردیم که این حکم ناعادلانه در شعبه تجدید نظر نقض خواهد شدد که بعد پرونده به شعبه ۱۴ به ریاست قاضی نیازی ارجاع شد. ما در این مرحله کاملا احساس خطر کردیم چون ایشان‌‌ همان دادستان نظامی بود که به قتل‌های زنجیره‌ای رسیدگی کرده بود. پرونده که به اینجا رسید ما احساس خطر کردیم اما وکیلشان گفت که این‌ها محارب نیستند و حکم اعدام تایید نمی‌شود اما این اتفاق نیفتاد. همسرم به دادستان مراجعه کرد که درخواست ملاقات‌اش پذیرفته نشد. به رییس حوزه قضایی مراجعه کرد و آنجا هم به همین ترتیب. مسئول زندان به همسرم گفته بود وقتی به چشم‌های فرزندان شما و اخلاق و روحیاتشان نگاه می‌کنم مسلم است که کسانی نیستند که مرتکب خلاف شده باشند. دو سه روز پیش هم ریس زندان دستگرد آقای عبدالهی گفته بود که من درخواست عفو بسیار قوی برای آن‌ها نوشته‌ام چون می‌دانم که دارد بر علیه‌شان توطئه می‌شود و آقای حبیبی و سایر دست اندرکاران وقتی متوجه شده بودند از این اقدام جلوگیری کرده بودند و الان هم به سرعت اعلام کردند که می‌خواهند اعدامشان کنند.

دقیقا اتهامشان با کدام گروه معاند بوده است؟ آیا در طی مراحل تحقیقات و بازداشت سندی از آن‌ها کشف شده است؟

در اتهام آن‌ها عنوان شده که سرقت مسلحانه. من جزو فعالین سیاسی بودم که از ان‌ها خواستند در مورد من اقرار بگیرند وقتی دیدند که چیزی در دست ندارند ارتباط با دایی آن‌ها را برای اعمال فشار عنوان کردند و ارتباط با گروه متخاصم از همین جا ریشه گرفته است وگرنه اینطور اتهامات به هیچ کدام از آن‌ها نمی‌چسبد. در روزنامه نوشتند که در تفتیش‌ها از آن‌ها سلاح کشف شده اما فرزندانم تکذیب کردند و گفتند ما نه اسلحه داشته‌ایم و نه اقدام مسلحانه کرده‌ایم. این اتهامات تنها برای اعمال فشار بوده است. از منزل هیچ کدام هم هیچ سلاحی کشف نشده.

فعالیت آن‌ها چه بود که با این اتهامات مواجه شده‌اند؟

مثل بقیه پسر‌ها در مراسم چهارشنبه سوری شرکت داشتند و در انتخابات هم نقش فعال داشتند و پسرم عبدالله در اهواز که محل زندگی‌اش است در ستادهای انتخاباتی فعالیت داشت. هیچ فعالیت خاص و مشکوکی نداشتند و خودشان نیز گفته‌اند که اقرار‌ها در شرایط فشار و شکنجه از آن‌ها گرفته شده است.

سینا دشتی ـ امشاسپند هشتم

2011-05-16T19:33:00.000+02:00

به چشم سر جمالت دیدنى نیست
کسى کو دید رویت چشم معنى است
صفت هایت صفتهاى خدائى است
ترا این روشنائی زان روشنائى است
ز نور او تو هستى همچو پرتو
وجود خود بپردازد و تو او شو
( ناصر خسرو)

در آستانه چهلمین روز شهادت سى و پنج مجاهد خلق هستیم که در سحر گاه روز ١٩ فروردین بى سلاح و در ظاهر بى پناه، قهرمانانه با ایستاد گى بر عهد و پیمان خودشان با خدا و خلق و سازمان خویش، به خون غلتیدند. در هفته هاى گذشته بسیار عزیزان و رفیقان در رثا و ثنا ى این قهرمانان کبیر خلق نوشته اند . به قول خانم رجوى در وصف هر کدام از این انقلابیون میتوان کتابى نوشت. تا امروز پیکرشان هنوز ملتهب در نبرد است، گوئى این سرنوشت مشترک شهداى ماست که در حیات و مرگ از تصور عام در این موارد، متفرق باشند.
اما در این روزها و شبها در هر لحظه که خستگى دیدگان من را برهم میگذاشت، یکباره برق نگاه صبا را میدیدم، او کلامى میگفت که من نمیفهمیدم.

”من گنگ خواب دیده ....”
به تفاسیرو مقالات که در وصف این واقعه و شهیدان بود مراجعه میکردم، همه زیبا میگفتند و صحیح، اما پاسخ خود را نمیافتم. صبا چه میگوید؟ چرا داغ شهادت او بر دل من سنگین است؟

از تابستان شصت و اعدامها و تا ... داغ شهادت مظلومانه خیلى را بر دل داشته ام، پارسال حنیف و امسال حنیف، آنها که خودم در کودکى به سوئد آوردم و شاهد بزرگ شدن و پهلوان شدنشان بودم و اکنون خونشان بر خاک ریخته، داغ شهادت سیاوش در سال شصت و شهرزاد که بسیار عمیق بوده و هست و هنوز زخمش باز، بارها در خلوت دل به یادشان گریسته ام، اما سئوال ذهنم این بود که چرا در میان خیل عظیم این شهدا، صبا، آتش دیگرى به جان می زند؟ البته که او را در سیما دیده بودم و قطعه "من محاربم" را بسیار دوست داشتم. البته از توانمندى او در اجرای "فرداى ما " مبهوت و مسحور بودم و البته به ارادت قلبى خودم به مجاهدین آگاه بوده و هستم. مثل خیلى ها منهم نزدیک سى سال است هوادار مجاهدین بوده ام، صادقانه بیش از هر چیز دوستشان دارم، از دردهایشان درد کشیده ام و در شادیشان از ته دل صفا کرده ام.
خیلى از ایشان من را میشناسند و منهم بر همین منوال. اما من صبا را نمی شناختم، به جز در سیما او را ندیده بودم، اما از اولین لحظه دیدن صورت او در درد، اما استوار که "تا آخرش ایستاده ایم" را با تمام وجودش، فریاد میکند، دیگر آرام نداشته ام.
احساس می کنم که از فرق تا کمرم را شکافته اند و قلبم را از سینه ام بیرون کشیده اند.

از فهم این داغ عاجز بودم. ٣٥ شهید، هر کدام گردآفرید و یل بى همتا، جوان و میانسال و مرد و زن. چرا این داغ فرق می کند؟ در کنفرانس پاریس، خانم رجوى در سخنرانى خود، عکس صبا را نشان داد و من دیدم من در داغ صبا تنها نیستم. از پشت پرده هاى اشک به دور و بر خود نگریستم و داغ خودم را دیدم و سئوال ذهن که چرا؟
الى ویزل - وجدان بشریت معاصر- با سخنان ساده و روشن به راهروهاى قلب من نفوذ کرد. او از همگانى و یکى بودن تراژدیهاى انسانى گفت و از این که نباید در مقام قیاس نشست. جنایت علیه بشریت یک مفهوم مطلق است. انسانیت یک تن واحد است و مثله پذیر نیست. این کلید اول بود.

از هر کس که در دسترس بود سئوال کردم که شهادت صبا را چگونه می بینند؟ حقیقتش جواب برایم چندان مهم نبود. من دنبال واکنش دیدگان و چهره ها بودم. من فهمیدم درد من یگانه نیست، فهمیدم من در جهنم این درد تنها نبوده ام، این درد در خارج از ذهن و حس من است، عام است، پدیده اى خارج از من است. اما چیست؟ من نابینائى بودم که به لمس وجود جدیدى رسیده بودم و از درک آن عاجز. این کلید دوم بود.

اگر درد عام است که بود، تافته جدا بافته که نیستم، حتما در ذهن فرهیخته اى به این درد و به این سئوال پرداخته شده و به جوابى رسیده اند. این درد اگر عام است پس قدیمى است، پس در ادبیات، در جائى بحث شده است. در جستجو از متنى به متن دیگر و از کتابى به کتابى دیگر، نمی دانستم چیست اما می دانستم که در لحظه اى اول او را باز خواهم شناخت. در شاهنامه در داستان سیاوش، در باز شد. سیاوش از آینده اى که در انتظار اوست با پیران سخن می گوید:

پشیمانى آنگه نداردش سود
که بر خیزد از بوم آباد دود
از ایران و توران برآید خروش
جهانى ز خون من آید به جوش

نامه رضا هفت برادران را خوانده اید و اطمینان دارم که در سطر سطر ان سوخته اید.

" .. که پولاد را دل پر از آتش است"
و این نگارش لحظات بعد از دیدن راه بود
".. تا کجا سر بر کنم"

از اول آفرینش خدا انسان را به خود میخواند، در هر مسلک و طریقى از سفرى از "مکان فروتر به مکانى برتر" تا آنگاه که پیش خداى شود، نام برده اند.
عقل هدیه الهى به انسان است تا او را به سوى خدا براند. شرف و لباس عقل، علم است و شناخت. انسان به عقل به تمیز نیک از بد می رسد، آگاه می شود و به آگاهى اش سزاوار بندگى خدا می گردد.

عقل سرچشمه نیک و بد و گناه و ثواب است، انسان از عقل به تکلیف می رسد، اما عقل صفت الهى نیست، آفریده اوست. انسان آگاه در بند دانش گرفتار است و مسیر باز گشت طولانى و دور. پاى چوبین استدلال کجا و رهروئى کجا . امید رسیدن به هدف از این جنس نیست. امید از عقل نیرو میگیرد اما چشمه سارش عشق است، عشق امانت خدا در نزد انسانهاست. در آئین زرتشت از مقدسان جاوید، امشاسپندان که تعدادشان هفت است، یاد می شود. هر یک از آنها چهره اى از اهورمزدا را داراست و در همانحال فرشته اى مستقل و قائم به ذات خویش هم هست، هر کدام از امشاسپندان هم وجه مینوى دارند و هم صورت خاص خویش را در گیتى.

أشأ تجلى مینوى داد و نظم و سامان است و در گیتى به شکل آتش ظاهر می شود.
امرتات که تجلى بیمرگى است در گیاه صورت مادى خودش را نمایان می کند.
هئورتات که سمبل تندرستى و تمامیت است، در آب ظاهر می شود.

اما در مسیر طولانى باز گشت انسان به خدا، نیاز به کمک بسیار است
نه تنها سالکى که راهنما باشد بلکه امیدى که سختى راه را سهل کند و محنت را به محبت تبدیل کند. این راه نیاز به عشق دارد.

عشق هدیه ای است تا انسان در راه از پا نیا فتد، در روز مره به الرحمن الرحیم دستیابى داشته باشد و باور کند، شوق و ذوقى که در جان شعله می کشد تا تن از تک و تا نیافتد. این عشق بار دوگانگى را حمل نمی کند، بل از جنس یگانگى است. خدا انسان را دوست می دارد و دوست می داند، پس عشق خود را به آنها به طور مادى و ملموس نشان می دهد تا انسان از هدف وصل قطع امید نکند.

حضرت سجاد از این می گوید که دین خدا در هر زمان مشخصى بر دوش یک بنده در روى زمین حمل می شود. اگر براى دین که خاص است و ویژه، البته براى عشق که عام است و در دسترس همگان بایستى که افراد بیشترى حامل این هدیه الهى باشند. همگان البته که به تفکر و تعقل دعوت شده اند اما این واقعیت شناخت شده اى هست که همگان به این دعوت پاسخ نمی دهند. پس چاره چیست؟

تعبیر من بر این است که عشق الهى به انسان، در دنیاى انسان بر دوش حاملان ویژه ى، راهنمایان برگزیده اى، در هر جامعه و تجمع انسانى حمل می شود. این عشق محمل مادى و ملموس دارد، در دسترس عام است، باید که امید نور خود را در قلب هر انسان در تلاش بدرخشاند. نورى که چشم و نگاه را سوزان می کند، نگاه گرمى که در آن خورشید پاره ها لمعان دارد. عشقى که در حامل آن محبت به همه ذرات عالم موج می زند، جسم او شاید نحیف باشد اما در مقابل سختى ها و محنت گرسنگى و تشنگئ مقاوم است و طاقت بسیار دارد، لبخندش بر میدان دید حاکم می شود و حضورش در جمع عریان و بارز است گوئى که جمع بدون حضورش جمع نمی شود . بیش از هر چیز ارتباط مستقیم هر انسان با حامل این هدیه الهئ است. هر غریبى در اولین دیدار احساس آشنائى می کند، محبت او به نرمى در دل می نشیند و آنگاه که دور است، دیگران در اشتیاق دیدن او هستند.
او به جمع انسانها لطافت می بخشد، فضا را از محبت پر می کند، لبخند ها در حضور او گرم می شوند. به کلامى به جمعى تحولى می بخشد که از زبان هر فصیحى بر نمى آید. محبت او از تصنع به دور است. دل او از غم دیگران می گیرد اما نسیم محبتشان هیچ گاه سکون نمی پذیرد.
اما آنگاه که این حاملان امانت الهى به دست ستم از تن واحد بشریت، جدا می شوند، درد مشترک انسانها عمیق تر از آن است که در کلام بگنجد.
نگاه صبا در پیام آخرش در هر بیننده اى در هو نقطه اى از جهان آتش م یزند. او به عمیق ترین و اصلى ترین ذره انسانى فرد، رو می کند و او را در مقابل سئوال "چه باید کرد؟" قرار می دهد.
در از دست دادن صبا، هر انسانئ بخشى از قلب گرم خویش را از دست میدهد، چرا که او بخشى از تن واحد ماست . او، آرزوها و امید ها ئ ما را در خود جاى داده است، در لحظه ئ پیوستن او به ابدیت و رها شدن شعله ى وجودش از مجمر تن، همه ى ما احساس میکنیم که پاره اى از قلبمان از هم گسست.

مرتجعین ضد بشر در عمق تاریک جهل اهریمنیشان، اخگر ى از آتش مقدس حیات را خاموش میکنند. در قلب و جان ما سایه اى از نبود، از تاریکى، از تنهائى و دنیاى بدون عشق در لحظه اى گذر میکند و عمق پرتگاه تنهائى را در مقابل دیدگان ناباور ما، آشکار میکند.

صبا نام باد روح افزائى است که در پایان زمستان از شمال شرق میوزد و آغاز گر حیات است. اگر وجودش در میان جمع نیست، اما نسیم و نور او در هر لحظه اى از حیات بشر جارى است .

او عشق جارى خدا به انسان بود که اکنون در نام دیگرى، در فرد دیگرى به تابش امید و "نمایاندن راه " ادامه میدهد. صبا عشقى را تجربه و حس کرد که علم و عقل از شناخت او عاجز هستند اما او "معنى" را دریافته بود و ان را به ما میبخشید و میبخشد. در ایستائى او پایانى نیست چرا که او تداوم ایستائى هست . محبت و انس وجود او ما را از احتیاج درک فاصله، رها میسازد.

این مشاهده ى وجه حق در هر مرتبتى است، آفتابى که در هر دیده بینائى در هر شهر و افقى او را همواره میبینند . خود او از قلل قلب خویش به دشت دل ما راه داشت، ما وجود او را در قلب خود احساس کرده ایم و با قلب او گفت و شنود داشته ایم و آنچه که از زمین و آسمان برایمان امکان گنجایش نداشت را در مرتبت قلب او و هر قلب انسان شبیه او، گنجانیدنئ یافته ایم. شناخت او نه از طریق عام، از تعرف الاشیاء بالأضداد که از راه دیدن نور باطن است . او محبوب خداى همه ما بود . اگر چشم بسته از دیدن ماه عاجز، ماه که معدوم نیست.

او عشق به خدا و مردم و مرامش را در وجود خویش غالب کرده و محلى براى خود نگرى نداشت. جان او پذیراى عشق شد و عشق او را به خط سیر "تبتل تا فنا" انداخت . او پیکر مجسم رهائى از آنچه سالک را از تسلیم به جاذبه ى اشتیاق باز میدارد، بود.
قطع پیوند او با تعلقات آسان نبود اما نیازى به عزلت و انزوا نداشت که بر عکس در جمع عاشقان پرواز ممکن شد . آزادى او از احساس نیاز به آن که بى نیازى خاص اوست، در صبا موج زده و میزند. این نیاز، این عشق صفت حق است، عشق حقیقی است و موهبت الهى. صبا در جستجویش با کائنات همساز و هماهنگ میشود. در قیاس مقام او در دو گام ان کرد که از پهلوانان شصت سال جهاد میطلبد.

او سمبل تحول پیوسته اى انسانى بود. انسانى که در صعود به مقام رضا، کائنات را بخشى از وجود خود میبیند و از تنگدستى و فشار با سینه گشاده استقبال میکند. او در نفى"خود" جسارتى دو خور یک قهرمان راستین نشان میدهد تا در گذرش از میدان تکامل از موج حیات سرشار و غنى گردد.

صبا عالم صغیر ما بود که در پرواز به هماهنگى با عالم کبیر رسیده است. آن نور الهى اکنون در وجودى دیگر، در مقامى دیگر آرامش یافته و به امید انسانها نیرو و قوت میبخشد.

مقدس جاویدان ما، امشاسپند هشتم، صبا، زنده است.

آیا می دانید سازنده اثر آهنگ خلیج همیشگی فارس کیست؟

2011-05-16T17:14:00.000+02:00

آیا می دانید سازنده اثر آهنگ خلیج همیشگی فارس که ابی آن را اجراء کرده و اینهمه مشهور شده است کیست؟ چه ظلمی بر آهنگساز که خالق اصلی اثر است می رود که همه یک چنین اثری را فقط به خواننده که اجراء کننده است منتسب می کنند و از آهنگساز آن غافل می مانند.

دکتر عبدالعلی معصومی : كارنامه سي ساله دلدادگان «حفظ نظام» (قسمت دوم)

2011-05-15T20:39:00.000+02:00

تشكيل «سپاه پاسداران انقلاب اسلامي»

5 اسفند ـ كيهان ـ ابراهيم يزدي (معاون نخست وزير در امور انقلاب) در يك گفتگوي مطبوعاتي اعلام كرد: «”بر اساس لايحهيي كه از سوي شوراي انقلاب اسلامي پيشنهاد شد و بهتاٌييد امام رسيد, سپاه پاسداران انقلاب اسلامي تشكيل ميشود ... وظايف عمده سپاه پاسداران عبارت است از حفظ انضباط در شهرها و در صفوف مردم و جلوگيري از تحريك و توطئه... جلوگيري از خرابكاري در مؤسّسات دولتي و ملي و مراكز عمومي و سفارتخانهها, جلوگيري از رسوخ عناصر فرصتطلب و ضدانقلابي در داخل صفوف مردم... اجراي دستور دولت موقّت انقلاب اسلامي و اجراي احكام دادگاههاي فوقالعادة اسلامي...”
مسئوليت تشكيل سپاه پاسداران بهدكتر يزدي سپرده شد. همچنين آيتالله لاهوتي بهعنوان نماينده روحانيت در تشكيل سپاه پاسداران انقلاب دخالت خواهد داشت...»

7اسفند ـ كيهان ـ «دفتر امام خميني» با انتشار نامهيي اعلام كرد «اجراي قانون حمايت خانواده در تمام دادگاهها متوقّف شد».
متن نامة «دفتر امام خميني»: «...قانون حمايت خانواده برطبق تصويبي كه شده برخلافت شرعِ اَنور است و حضرت آيتالله العظمي, صريحاً, فرمودهاند. بدينوسيله, خواهشمند است روي قانون مزبور اقدامي نشود تا لغو آن از طريق وزارت نيز اعلام خواهد شد».

ـ كيهان ـ «بخشنامة صادق قطب زاده, سرپرست تلويزيون»: «... از اين پس, آنچه كه مربوط بهحضرت آيتالله العظمي خميني است و يا بهمناسبتي نام ايشان برده ميشود با عبارت ”رهبر انقلاب اسلامي ايران, امام خميني“ بيان گردد».

9اسفند ـ كيهان ـ «امام خميني كه فردا (10اسفند) بهقم خواهند رفت, در بيانيهيي اعلام كردند»: «... ارتش و شهرباني و ژاندارمري اكنون در خدمت اسلام هستند و از ملت هستند. بايد ملت از آنان پشتيباني كند و كاري كه موجب آزردگي و دلسردي آنان است, انجام ندهند...
در مطبوعات... مطالب و مقالاتي درج ميشود كه برخلاف مسير انقلاب اسلامي است و اين موجب نارضايتي و ناراحتي ملت را فراهم نموده, كِراراً مراجعه ميشود كه اينجانب اقدامي بنمايم... من نصيحت خود را تكرار ميكنم و صَلاح مطبوعات را در آن ميدانم كه تحت تاٌثير راست و چپ و شرق و غرب واقع نشده و خود را در مسير انقلاب اسلامي قراردهند...
من از اين گرايشهاي شرقي و غربي متاٌسّفم. فرزندان من! بهآغوش اسلام برگرديد... و از مسير انقلاب اسلامي خارج نشويد كه خير شما و ملت در آن است...
بهخواست خداوند متعال, بهزودي دربارة شكل حكومت, رفراندُم خواهد شد. لازم است تذكّر دهم آنچه اينجانب راٌي ميدهم ”جمهوري اسلامي“ است. و آنچه ملت شريف ايران در سرتاسر كشور با فرياد از آن پشتيباني نموده است, همين ”جمهوري اسلامي“ بوده است, نه يك كلمه زياد و نه يك كلمه كم. من از ملت شريف انتظار دارم به”جمهوري اسلامي“ راٌي دهند كه تنها اين مسير, مسير انقلاب اسلامي است...»

بازرگان: «روزِ ما را شبِ سياه و چرخ ما را پَنچَر كردهاند»
9اسفند ـ مهندس مهدي بازرگان, نخست وزيرِ «حكومت الهي», در «سومين» پيام راديو ـ تلويزيونيش «كميتههاي امام» و «گروههاي افراطي» را بهباد انتقاد گرفت و گفت:

«...كميتهها همهجا هستند و هيچكس هم حساب و كتاب آنها را ندارد و حتي خود امام, باوجودي كه بهنام ايشان و يا در بسياري از موارد با كاغذهاي ماركدار نخست وزيري اقدام ميكنند, شناخته شده نيستند و هيچ دستوري نه از ايشان و نه از دولت دارند...»
وي در ادامه گفت: «كار بيجا»ي كميتهها «عبارت است از: بازداشتها, دستورالعملهاي صادره, جلوگيري از جريان امور و دخالتهايي كه در ادارات و مؤسّسات ميكنند و يا ممانعتها و مزاحمتهاي بسيار زياد كه غالباً, عليرغم وظيفهشان است. اين قسمت اخير, روز ما را شبِ سياه و چرخمان را پَنچر كرده و اگر ادامه پيدا كند, دولت قادر بههيچ كاري نخواهد بود و هيچ چارهيي جز كنارهگيري نخواهد داشت... [اينها] مملكت را در بدترين وضع قرار ميدهند...» («مشكلات و مسائل اولين سال انقلاب از زبان بازرگان, عبدالعلي بازرگان, بهار 1362).

ـ كيهان (9اسفند) ـ بخشي از «بيانيه كانون نويسندگان ايران»:

«...سخن گفتن از پيروزي كامل بر رژيم استبدادي, بدون درهمريختن كامل ابزار قهر اين رژيم, يعني ارتش شاهنشاهي, ادّعاي پوچ و واهي و حتي خطرناك و گمراهكننده است. متاٌسّفانه اقدام دولت موقت در اين زمينه تا كنون در جهت تثبيت و اِحياي همان ساخت ضدانقلابي ارتش, با اندكي ترميم و اصلاح در مسائل سلسلهمراتبِ فرماندهي و در مقابل ابراز تمايل آشكار بهخلع سلاح نيروهاي انقلابيِ ازجان گذشتهيي بوده است كه پيروزي نظامي انقلاب را تعيين كرده اند. چگونه ميتوان خواست منطقي مردمي را كه طالب ارتشي خلقي براي انقلاب و انحلال ارتش ضدانقلابند و در اين راه دهها هزار شهيد دادهاند, خواستي افراطي و غيرمنطقي خواند, درحالي كه بقا يا فناي انقلاب, درست, وابسته بهانحلال ارتش ضدانقلابي شاهنشاهي است؟
... اندك اندك, نشانههاي نگرانكنندة استقرار مجدّد سانسور و محدوديّت آزادي عقيده و بيان نيز مجال بروز و گسترش مييابد و جبراً بهگرايشهاي انحصارطلبانه دامن ميزند و ميدان عمل را براي گروههاي فشاري كه خود را منتسَب بهدولت و رهبري انقلاب معرفي ميكنند, آزاد ميگذارد...»

«سخنراني تاريخي» خميني در قم
12اسفند ـ كيهان: (روز پنجشنبه 10 اسفند) «پس از 15 سال, رهبر انقلاب بهخانة خود بازگشت... يك ميليون نفر در بينظيرترين استقبال قم شركت كردند...»

ـ «سخنراني تاريخي امام خميني در صحن فيضية قم در روز پنجشنبه 10 اسفند»: «... اين پدر و پسر (=رضاشاه و محمدرضاشاه) جنايتهايي در ايران كردهاند كه ما نميتوانيم عُشر (=يك دهم) آن را و صد يك آن را بيان كنيم... اينها خزاين ما را بهيغما بردند؛ اينها نيروي انساني ما را ازبين بردند... اينها رفتند از ايران و يك مملكت خراب و يك قبرستانهاي آبادي را براي ما گذاشته؛ قبرستانهاي ما را با قبرهاي جوانان ما آباد كردند و مملكت ما را خراب كردند... فرهنگ ما خراب است, بايد تجديد شود؛ فرهنگ, فرهنگِ استعماري است بايد زير و رو شود. معلمان استعماري بايد بروند...

تمام كميته هايي كه در تمام اطراف ايران هست, موظّفند كه آنچه از مخازن ايران, هرچه كه اينها بردند و مخفي كردند و اَتباع آنها بردند و مخفي كردند, آنها را كه بهدست آمده بهبانكي... تحويل دهند كه براي كارگرها, براي مستضعفين و براي بينوايان هم خانه بسازند و هم زندگي آنها را مرفّه كنند...
دلخوش نباشيد كه تنها مسكن ميسازيم, آب و برق را براي طبقة مستمند مجّاني ميكنيم؛ اتوبوس را براي طبقة مستمند مجّاني ميكنيم... معنويّات شما را؛ روحيات شما را عظمت ميدهيم... شما را بهمقام انسانيت ميرسانيم. اينها شما را مُنحَط كردند... ما هم دنيا را آباد ميكنيم و هم آخرت را ... قدري بايد تاٌمّل كنيد. بهاين نغمههاي باطل گوش نكنيد. آنها حرف ميزنند, ما عمل ميكنيم. ما... مطبوعات را اصلاح ميكنيم؛ راديو را اصلاح ميكنيم؛ تلويزيون را اصلاح ميكنيم؛ سينماها را اصلاح ميكنيم؛ تمام اينها بايد بهفُرم اسلامي باشد. تبليغات, تبليغات اسلامي است؛ وزارتخانه ها, وزارتخانه هاي اسلامي است... حدود اسلام را جاري ميكنيم... ما يك مملكت محمّدي ايجاد ميكنيم...

بيرق (=پرچم) ايران نبايد بيرق شاهنشاهي باشد... از همة وزارتخانهها, از همة ادارات بايد اين شير و خورشيدِ مَنحوس محو بشود...
تضعيف دولت ما, تضعيف اسلام است. دولت, دولت اسلام است. تضعيف ارتش, تضعيف اسلام است... آنها كه تبليغاتي ميكنند كه موجب تضعيف ارتش است, آنها خائنند. آنها ميخواهند كه دولت را تضعيف كنند؛ ارتش را تضعيف كنند, تا از نو يك سازمان ديگر درست كنند كه ملت را و همه چيز ما را دوباره برگردانند بهحال اول...

آن چيز كه ملت ميخواهد ”جمهوري اسلامي“ است, نه ”جمهوري“ فقط, نه ”جمهوري دموكراتيك“, نه ”جمهوري دموكراتيك اسلامي“.
آنچه از ملت ايران ميخواهم اين است كه بيدار باشيد... از كلمه ”دموكراتيك“ نترسيد, اين فُرمِ غربي است. ما فرمهاي غربي را نميپذيريم ... آنچه كه شما ميخواهيد آن بايد بشود, نه آنچه كه آنهايي كه از اروپا و خارج آمدهاند ميخواهند؛ نه آنچه كه اعيان و اشراف ميخواهند و نه آنچه كه حقوقدانان ميخواهند...

روزنامهها خودشان را اصلاح كنند, خيانت نكنند بهاسلام و مسلمين... تبليغات سوء را منعكس نكنند, توطئهها را جلوگيري كنند...
وقتي رفراندم اعلام شد راٌي من حكومت جمهوري است؛ ”جمهوري اسلامي“ است. هركس تبعيّت از اسلام دارد ”جمهوري اسلامي“ بايد بخواهد...
از حوزههاي علميّه تجليل كنيد... اين حوزههاي علميه است كه اسلام را تا بهحال نگهداشت. اگر روحانيون نبودند از اسلام خبري نبود... از اينها پشتيباني كنيد...»

12اسفند ـ كيهان: «پس از 23 سال فعاليت پنهاني, ”حزب دموكرات كردستان“ علني شد. بهاين مناسبت دهها هزارتن از طرفدارانش مراسمي در ورزشگاه مهاباد برگزاركردند. اين اجتماع پس از شكست حكومت قاضي محمد تا كنون, بيسابقه بود. دكتر عبدالرحمن قاسملو, دبيركل حزب دموكرات كردستان, در اين مراسم سخنراني كرد. او در اين سخنراني, ازجمله گفت: «ما بهكسي اجازه نميدهيم وحدت ملي را خَدشهدار كند». وي سپس خواستهاي خلق كرد را بهاين شرح اعلام كرد:
« ـ ايجاد جمهوري دموكراتيك در ايران ـ تعيين حق خودمختاري براي همه خلقهاي ايران در چارچوب يك كشور واحد, و حقوق دموكراتيك براي همه گروهها و دسته هاي سياسي؛ ـ ... از بينبردن بيسوادي و آموزش بهزبان مادري...»

نخستين يورش بهمجاهدين

13 اسفند ـ اطلاعية سازمان مجاهدين با عنوان «هشدار جنبش ملي مجاهدين»: «ديروز بهمراكز جنبش ملي در كاشان, يزد و تربتحيدريه حمله كردند و خواهران و برادران مجاهد ما را خلع سلاح كرده, آنها را كتك زدند و از مراكزشان بيرون راندند... مجاهدين تا كنون نهايت بردباري و متانت انقلابي را با مواجهة مسالمتآميز با آنها از خود نشان داده اند, امّا, متاٌسّفانه اين شكيبايي در عمل نتيجة معكوس داده و كار را به آنجا رسانده است كه اكنون مركز جنبش ملي مجاهدين در تهران نيز در معرض حمله قرارگرفته...».
مجاهدين در اين اطلاعيه تاٌكيد كردند كه سعي خواهيم كرد «از هرگونه رويارويي و درگيري پرهيز كنيم, امّا, بديهي است كه ادامة اين حملات, بهويژه در تهران, كاسة صبر هر انقلابيِ رزمنده را, كه در ساليان دراز اختناق نيز زورگويي را بههيچصورت نميپذيرفته, سرانجام, لبريز خواهد نمود...» (مجموعة اعلاميهها... ج 1, ص45).

ـ كيهان: «كميتة بررسي مشكلات مدارس (منتخب امام خميني), در بيانيهيي درسهاي حذف شده از دورة دوم متوسّطه (اول تا چهارم نظري) را اعلام كرد. برخي از درسهاي حذف شده عبارتند از: ـ فارسي كلاس اول نظري: داستان رستم و شهراب از شاهنامة فردوسي... ـ فارسي كلاس دوم نظري: داستان پسران فريدون (شاهنامة فردوسي), سردار ملي (ستارخان), سقراط, آزاديِ فكر, مقام شاهنامه در جامعة ايراني, در ستايش فردوسي, ايرانيان... حكومت عدل و قانون در ايران باستان, عيّاران سيستان, پندهاي بزرگمهر... ـ فارسي كلاس سوم: بهار را باوركن, داستان فُرود, پسر سياوش (شاهنامة فردوسي), سگ ولگرد (صادق هدايت), تراژدي آنتي گون... ـ فارسي كلاس چهارم: حديث عشق, ليلي و مجنون, حماسه سرايي در ايران, داستان ضحّاك (شاهنامة فردوسي), ايّام غم نخواهد ماند...».

ـ كيهان: «كميتة مركزي حزب تودة ايران, در اطلاعيهيي بهمناسبت اعلام شركتش در مراسم سالگرد درگذشت دكتر مصدّق بر سر مزارش در احمدآباد, نوشت: ”دكتر مصدّق, رهبر برجستة جنبش ضدّامپرياليستي ايران و پيشواي نهضت ملي شدن صنفت نفت... يكي از بزرگمردان تاريخ معاصر ايران است كه بيش از نيم قرن در مواضع ضدّاستعماري و دموكراتيك, استوار, ايستاد و براي تاٌمين استقلال ملي و سربلندي و آزادي مردم ايران رزميد...“»

دكتر مصدّق, «سمبل شرفِ ملي»

14اسفند ـ در دوازدهمين سالگرد درگذشت دكتر محمد مصدق, پيشواي نهصت ملي ايران, بيش از يك‌ميليون نفر بر مزار او در دهكدهٌ احمدآباد, گردآمدند. آيتالله طالقاني و مسعود رجوي و... در اين مراسم سخن گفتند.

سخنان آيتالله طالقاني بر مزار دكتر مصدق: «... امروز روز خاطرهانگيزي براي ملت ماست. همه در پيرامون شخصيّتي مبارز و تاريخي جمع شدهايم. نام مرحوم دكتر مصدّق, براي همه ملت ايران و براي تاريخ ما و نهضت ما خاطرهانگيز است... دكتر مصدق , نام او, راه و روش او, مجموعهيي است از مبارزة بيش از نيم قرنِ ملت ايران. دكتر مصدق, در پي نهضتهاي پيش از فوت و ادامة نهضتهاي پس از وفاتش, حلقهيي و واسطهيي بود براي ادامة نهضت مردم ايران عليه ظلم و استبداد و استعمار و استثمار. اين نام و اين مزار, هميشه مورد توجه مردم ايران و دنياي آزاد و آزاديخواه بوده است و خواهد بود...» («مجاهد», شماره 26, 14اسفند 1358).

سخنان مسعود رجوي بر مزار دكتر مصدق: «...دكتر مصدق فقيد، پيشواي نهضت ملي ايران به‌پاخاسته بود تا ملت ايران و بَل, تمام ملل زير سلطهٌ جهان را با حقوق تاريخي و ميهني خود در مسير يك مبارزهٌ رهاييبخشِ ضداستعماري پيوند دهد و در اين راه چه آزارها و رنجها كه نديد و بدترينِ اين رنجها، فشار و تلخكاميهاي ناشي از فتنهٌ چپ و راست بود. لكن, به‌رغم همهٌ اينها، مصدقِ بزرگ هرگز پيمان نشكست و تن بهسازش نداد و تا آخرين روز حيات, هم‌چنان, بهعهدي كه با خدا و خلق بسته بود, وفادار ماند... اكنون بگذار دشمنان و فرصت‌طلبان، استواري و سازش‌ناپذيري پيشوا را، لجاجت، يكدندگي و منفي‌بافي تعبير كنند. اين برچسبي است بسي پرافتخار و غرورآفرين كه پيوسته نصيب آنهايي شده است كه دست رد بهسينهٌ استعمارگران و عمّال آنها زده‌اند و قاطعانه بهآنها "نه" گفته‌اند. اما تا آن‌جا كه بهمردم قهرمان ايران مربوط مي‌شود تا ابد بهايستادگي و استقامت مصدق افتخار خواهند نمود … و امروز ما دقيقاً به‌خاطر تجليل از همين مردانگي و همّت و عُلُوّ طبع ضداستعماري، كه در نامورترين سياستمدار وارستهٌ تاريخ ايران، كه به‌مثابه سمبل شرف ملي ميهن در دكتر مصدق متجلّي است، در اين‌جا حضور يافته‌ايم...» («مجاهد», شماره 26, 14اسفند 1358).

ـ كيهان: «سخنان ديروز امام خميني خطاب بهعلما و طلّاب: ... شما بايد مردم را هدايت كنيد كه به ”جمهوري اسلامي“ راٌي بدهند... ”جمهوري اسلامي“ همين. ”جمهوري دموكراتيك اسلامي“, يعني جمهوري غربي اسلامي. فرم غربي با اسلامي نميسازد. ”جمهوري دموكراتيك“, يعني جمهوري غير اسلامي؛ :جمهوري خلق مسلمان“, يعني جمهوري مطلق, يعني جمهورييي كه كمونيستها ميخواهند...»

15اسفند ـ مهندس بازرگان, رئيس دولت موقّت, مادة واحدهيي را امضاكرد بهاين مضمون: «از تاريخ تصويب اين قانون, قانون خدمات اجتماعي زنان مصوّب 1347 و قوانين اصلاحي بعدي آن مُلغي ميگردد» (روزنامة رسمي كشور, شمارة 9935, 19فروردين 1358).

16اسفند (8مارس) ـ كيهان ـ ديروز «امام خميني در جمع طلّاب و علما» گفت: «راٌيش را بهنام جمهوري اسلامي بهصندوق خواهد ريخت و از مردم خواست بهجمهوري اسلامي راٌي بدهند». وي همچنين گفت: «در وزارتخانههاي اسلامي نبايد معصيت بشود؛ در وزارتخانههاي اسلامي نبايد زنهاي لخت بيايند؛ زنها بروند, امّا, با حجاب بروند؛ مانعي ندارد بروند كار كنند».

«كميتههاي موقّت انقلاب اسلامي»

18 اسفند ـ كيهان ـ «محمدرضا مهدوي كَني, سرپرست كميتة مركزي موقّت انقلاب اسلامي, ديروز آييننامة كميتههاي موقت انقلاب اسلامي را اعلام كرد. هدف از تشكيل اين كميتهها تنها حفظ انتظامات و امنيت كشور و تاٌييد دولت قانوني... است.
كميته هاي موقّت انقلاب اسلامي عبارتند از: ـ منطقة يك ـ تجريش (مسئول كميته: حجّت الاسلام مصطفي ملكي)؛ ـ منطقة 2 ـ شمال آيزنهاور (مسئول كميته: حجّت الاسلام مرواريد)؛ ـ منطقة 3 ـ يوسف آباد و وَنك (مسئول كميته: حجّت الاسلام رضي شيرازي)؛ ـ منطقة 4 ـ قُلهَك و سلطنت آباد (مسئول كميته: حجّت الاسلام دكتر مفتّح)؛ ـ منطقة 5 ـ نارمك و تهران پارس (مسئول كميته: حجّت الاسلام جلايي خميني) ـ منطقة 6 ـ شمال شاهرضا (مسئول كميته: حجّت الاسلام باقري كَني)؛ ـ منطقة 7 ـ ميدان فوزيه (مسئول كميته: حجّت الاسلام حقّي)؛ ـ منطقة 8 ـ غرب تهران ـ (مسئول كميته: حجّت الاسلام عرفاني)؛ ـ منطقة 9 ـ بازار و مركز (مسئول كميته: حجّت الاسلام سيدهادي خسروشاهي)؛ ـ منطقة 10 ـ ژاله و فرح آباد (مسئول كميته: حجّت الاسلام عميد زنجاني)؛ ـ منطقة 11 ـ تهران نو و فرح آباد (مسئول كميته: حجّت الاسلام موحّدي كرماني) ـ منطقة 12 ـ ميدان گمرك (مسئول كميته: حجّت الاسلام ايرواني)؛ ـ منطقة 13 ـ نازي آباد (مسئول كميته: حجّت الاسلام آشتياني)؛ ـ منطقة 14 ـ شهر ري (مسئول كميته: حجّت الاسلام غيوري).

خميني: «قلمها را بشكنيد و بهاسلام پناه بياوريد»

19 اسفند ـ كيهان ـ سخنان ديروز «امام خميني در مراسم 40 هزارنفرة فرهنگيان و دانش آموزان»: «... من راٌي به ”جمهوري اسلامي“ ميدهم و از شما هم تقاضا دارم به ”جمهوري اسلامي“ راٌي بدهيد؛ نه يك كلمه زياد, نه يك كلمه كم: ”جمهوري اسلامي“. آنها كه در نوشتجاتشان از ”جمهوري“ دم ميزنند ـ جمهوريِ فقط, يعني, اسلام,نه. آنها كه ”جمهوري دموكراتيك“ ميگويند يعني جمهوري غربي, جمهوري اسلامي, نه. آنها كه ميخواهند باز همان مسائل را با فُرم ديگري براي ما بياورند. آنها اصلاً در اين نهضت دخالت نداشتند... آنان را نپذيريد و نميپذيرم.
آنها كه قلمهاي مسموم را گرفتهاند و بر خلاف اسلام چيز مينويسند و ”ملي“ و ”دموكراتيك“ و اين حرفها را بهميان ميآورند, از آنها نپذيريد. ما اسلام را ميخواهيم. ملت ما اسلام را ميخواهند...
ملت ما, يكپارچه, خواهان جمهوري اسلامي است... كمونيستها هم بايد ”جمهوري اسلامي“ بخواهند... همه بايد جمهوري اسلامي بخواهند... قلمها را بشكنيد و بهاسلام پناه بياوريد. تبليغات سوء را كنار بگذاريد ... همه با هم بهسوي جمهوري اسلامي بهپيش برويد...»
ـ كيهان: «گردهمايي هزاران زن تهراني در كاخ دادگستري در اعتراض بهحجاب اجباري». «در اين اجتماع بهلغو قانون حمايت خانواده نيز اعتراض شد».

20 اسفند ـ كيهان: «حجّت الاسلام سيدعلي خامنهاي در سخنرانيش در حوزه علميه قم گفت: شاه گناهش همين بود كه ميگفت آنچه من ميگويم, نه آنچه مردم ميخواهند. امروز هركس اين منش را تكرار كند, كاري مطرود و محكوم را انجام داده است».

21اسفند ـ اطلاعيه سازمان مجاهدين درباره «مساٌلة حجاب»:
«...هر موضعگيري خصمانه براي تحميل جبري هر شكلي از حجاب بر زنان اين ميهن... نامعقول و نامقبول است... انقلاب ما طبيعتاً... نميتواند جز مبشّر آزادي و رهايي تمام اقشار و طبقات و نيروهاي مردمي, صَرفنظر از هر اختلاف و تمايز جنسي, نژادي, طبقاتي و عقيدتي, باشد... بنابراين, انقلاب ما هيچگونه ترديد و انكاري را در آزادي كامل حقوقي و سياسي و اجتماعي زنان ما نميپذيرد...» (مجموعة اعلاميهها... ج1, ص54).

24 اسفند ـ كيهان ـ سخنراني راديو تلويزيوني ديشب مهندس بازرگان: «... ايراد ميگيرند كه چرا نخست وزير با ماشين بنز بيرون ميآيد و بعد هم, دائماً, پشت گوش امام ميخوانند كه اينها در ظرف طلا و نقره غذا ميخورند و در وزارتخانه زنهاي لخت هستند و در كاخهاي فرعوني زندگي ميكنند... نه تنها طبقات مختلف بهدولت فشار ميآورند بلكه ”آقا“ هم ما را تحت فشار ميگذارند... از بالا سرِ ما, بدون مراجعه و مشاوره با دولت, بدون اين كه از ما بپرسند اعلاميه و دستور صادر ميفرمايند, يك دفعه دست و پاي ما را در پوست گردو ميگذارند: برق و آب را مُفت كنيد... خانه و زندگي براي پابرهنهها بسازيد, گوشت يخزده داده نشود, اتوبوس مجّاني بشود و از اين حرفها. شب جمعة اخير با 8 نفر از هياٌت وزرا خدمت ”آقا“ رسيديم, صاف و پوست كنده گفتيم خدا عمر و عزّت و توفيق ”آقا“ را زياد كند, شما هم كه ما را كلافه كرديد... از همه طرف فشار روي دولت است؛ همه ميگويند حكيمباشي بخوابد. حالا آن بيچاره را شاه روزي يك دفعه ميخواباند, امّا, اين حكيمباشي بايستي ساعتي 10دفعه بخوابد, درحالي كه دولت از همه بيچارهتر و بيپولتر است... سهسهبار بهنُهبار غلط كرديم, ديگر از اين غلطها نميكنيم, ديگر انقلاب نمي كنيم...»

تاٌسيس «بنياد مستضعفين»

ـ كيهان (24 اسفند) ـ «اطلاعية مهدوي كَني, رئيس كميته موقت انقلاب اسلامي مركز»:
«... اموال مربوط بهخاندان پهلوي, از منقول و غيرمنقول, بهموجب حكم امام خميني, بايد با نظر شوراي انقلاب, صرف تهية مسكن براي نيازمندان گردد و بههمينمنظور, ”بنياد مستضعفين“ تاٌسيس گرديده است...»
24 اسفند ـ كيهان: «از امروز محاكمة علني اميرعباس هويدا [متولد 1295 شمسي و نخست وزير شاه بهمدت 13سال, كه از 17 آبان 1357 در زندان بهسرمي بَرد], در برابر بيش از 200 تماشاگر آغاز شد.
دادستان دادگاه انقلاب اسلامي درخواست صدور حكم اعدام و مصادرة اموال او را كرد».

ـ كيهان: «اطلاعية كميتة مركزي حزب توده ايران (به تاريخ 12 اسفند57)» در مورد «رفراندم جمهوري اسلامي»: «... بديهي است كه براساس مشي خود بهسؤال مربوط به”جمهوري يا سلطنت؟“ بهسود جمهوري راٌي ميدهيم ... در مورد نام اين جمهوري, ما بههمان ترتيبي كه آيتالله خميني مساٌله را مطرح ميكند, يعني, ”جمهوري اسلامي“, راْي مثبت ميدهيم...»

26 اسفند ـ كيهان: اولين شمارة روزنامة «مردم», (دورة جديد), ارگان حزب تودة ايران, منتشر شد.

مجاهدين و «رفراندم جمهوري اسلامي»

27اسفند ـ در اين روز مجاهدين در برابر رفراندوم جمهوري اسلامي موضعگيري كردند و با انتشار بيانيه‌يي برنامهٌ مرحله‌يي و انتظارات حداقل خود را از نظام جمهوري اسلامي اعلام نمودند. متن بيانيه «برنامة مرحلهيي و انتظارات حدّاقل» مجاهدين از نظام جمهوري اسلامي, چنين است:

« ـ ‌‌‌اعمال حق كامل حاكميت ملي بر جميع منابع ملي و به‌ويژه نفت و ابطال كليهٌ قراردادهاي ننگين استعماري در اين رابطه؛‌ـ‌‌‌ بنيانگذاري ارتش مردمي؛‌ـ ‌‌‌تضمين آزادي كامل مطبوعات، احزاب و اجتماعات سياسي با هر عقيده و مرام؛‌ـ‌ تأمين كامل حقوق سياسي و اجتماعي زنان فارغ از هر محدوديت استثماري طبقاتي؛‌ـ‌‌‌ رفع ستم مضاعف از همهٌ شاخه‌ها، تنوّعات قومي و ملي وطنمان در كليهٌ استانهاي كشور و تأمين جميع حقوق و آزاديهاي فرهنگي و سياسي براي آنها در چارچوب وحدت و يكپارچگي تجزيه‌ناپذير كل كشور؛‌ـ ‌‌استقلال كامل دانشگاهها و مدارس عالي و ادارهٌ آنها تحت نظر شوراي دانشگاه با مشورت دانشجويان و كارمندان؛‌ـ‌‌‌ لغو كليهٌ مقررات ضدكارگري و تدوين قانون جديد كار با نظر خود كارگران؛‌ـ ‌‌‌دهقانان محروم ايران بههيچ مرجع دولتي بدهكاري ندارند؛‌ـ‌‌‌ قطع هرگونه تحميل دولتي و شهرداريها بهبازاريان و اصناف و كمك بهاحياي بازار و صنايع ملي؛‌ـ‌‌تأمين كامل معيشت، مسكن و تحصيلات كارمندان جزء دولتي و دواير خصوصي و خانوادهٌ آنها به‌خصوص آموزگاران و دبيران و لغو تمام دُيون آنان بهمراجع دولتي؛‌ـ‌‌‌تحريم سياسي و اقتصادي دولتهاي نژادپرست؛‌ـ‌‌‌ خروج از همهٌ پيمانهاي آشكار و پنهان ننگين استعماري چه سياسي و چه نظامي و ورود بهبلوك كشورهاي غيرمتعهّد؛‌ـ ‌‌استمرار و مداومت در بسيج توده‌هاي مردم به‌منظور مواجههٌ قاطع دستهجمعي با تمام مشكلات و تنگناهاي سياسي، اقتصادي و نظامي احتمالي» (بيانيهٌ مجاهدين دربارهٌ رفراندوم و انتظارات مرحله‌يي و حداقل از جمهوري اسلامي ـ نشريهٌ پيام خلق شمارهٌ2 ـ 12فروردين1357).

خونريزي در كردستان

28 اسفند ـ كيهان ـ ديروز (از حدود ساعت پنج بعد از ظهر) و ديشب, نبرد مسلّحانة خونيني در سنندج جريان داشت. براساس گزارش خبرنگار كيهان, تا صبح امروز حدود 200تن مجروح و چندتن كشته شدند.

«شايعة تخلية سلاحهاي پادگان سنندج و انتقال آن بهتهران باعث شد كه مردم در اعتراض بهاين اقدام در استانداري متحصّن شدند. در اثر تيراندازي بهسوي افراد متحصّن يك دانش آموز كشته شد و دو تن زخمي شدند. بعد از اين حادثه, مردم بهفرمانده لشكر سنندج مراجعه كردند و از او براي مقابله با ”افسران و ژنرالهاي فراري مسلّح“, سلاح خواستند. وقتي حاضر بهدادن سلاح بهآنها نشد, مردم او را تحت نظر گرفتند. در اين جريان ميان مردم و افراد مستقر در پادگان تيراندازي رخ داد. افراد مسلّح ژاندارمري (كه طرفدار احمد مفتيزاده, رهبر اهل تسنّن سنندج, هستند), راديو و تلويزيون را بهتصرف خود درآوردند».
«ازساعت شش و نيم صبح امروز (28 اسفند) هواپيماهاي فانتوم بر فراز شهر سنندج بهپرواز درآمد و مردم را در وحشت فروبرد. بازاريان سنندج مغازههاي خود را بازنكردند».

«شوراي موقّت انقلاب سنندج» طي تلگرامي از «امام خميني», براي ايجاد آرامش در سنندج استمداد طلبيد.
«رهبران مذهبي كرد كه براي ايجاد وحدت در سقّز گرد آمده اند, مردم كردستان را بهآرامش فراخواندند.

ـ كيهان ـ «اعلاميه امام خميني (كه در حدود ساعت يك بعدازظهر امروز منتشر شد و در چاپ دوم كيهان28 اسفند بهچاپ رسيد) دربارة وقايع كردستان:
«... مردم كردستان و ساير نقاط بايد بدانند كه هرگونه حمله بهارتش و ژاندارمري, از نظر ما, مردود است... اگر كسي بهآنها حمله كند, از مردم مسلمان نيست و از عُمّال اجانب است و بايد نيروهاي مسلّح با قدرت از منافع و مصالح ملت مسلمان دفاع كنند و هرگونه حملهيي را بهخود و نواميس مردم با قدرت دفع كنند».
ـ «اعلامية ستاد كل ارتش اسلامي دربارة شورش ضدانقلابي سنندج: ... ضدانقلابيون, شديداً, مجازات ميشوند... هركس در هر نقطهيي اقدام بهآشوب و تحريك نمايد, ضدانقلابي بوده و با انقلاب اسلامي هيچگونه رابطهيي ندارد... ضدّانقلابيون, شديداً, بهكيفر اَعمال خود خواهند رسيد...»

ـ اطلاعيه «جنبش ملي مجاهدين» دربارة «درگيريهاي تاٌسّفبار كردستان»: «جنبش ملي مجاهدين ضمن ابراز تاٌسّف شديد از درگيريها و خونريزيهاي اخير كردستان, كه منجر بهقتل تعدادي از برادران عزيز كرد نيز شده است, اعلام ميدارد... نقطهنظرهاي مجاهدين خلق ايران دربارة مساٌلة كردستان, مبني بر دفاع از حقوق حقّة همميهنان كرد و رفع ستم مضاعف از آنان, در چارچوب وحدت ملي و ضدامپرياليستيِ تمام خلقهاي ايران نيز اعلام گرديده و اكنون اميدواريم كه با ترك هرنوع مخاصمه, زمينه براي اعزام نمايندة ذيصلاح دولت آقاي مهندس بازرگان بهمنطقه, فراهم شده و در اَسرع وقت, چارچوب انقلابي و مردمي مناسبي براي حل مسالمتآميز مساٌلهيي كه بهخوبي ميتواند بهبهانة مقابله با تجزيهطلبي مورد استفادة دشمنان انقلاب ايران قرار گيرد, تدارك ديده شود...» (مجموعة اطلاعيهها... ج1, ص84).

منبع: مهر ایران

دکتر عبدالعلی معصومی : كارنامه سي ساله دلدادگان «حفظ نظام» (قسمت اول)

2011-05-15T20:37:00.000+02:00

دوستان گرامی ! کتاب کارنامه سی ساله دلدادگان «حفظ نظام» تالیف آقای دکتر عبدالعلی معصومی در قسمت های پی در پی ارائه می شود. بخش حاضر در حکم مقدمه کتاب می باشد.

«با سپاس فراوان از آقای دکتر معصومی»

توضيح:

كتاب حاضر دنباله كتاب «زندگينامه ايران زمين» و گزارشگونهيي است از كارنامه سي ساله گردانندگان رژيم خميني, سازمان مجاهدين خلق و شوراي ملي مقاومت ايران و دو چهره ناهمگون دلدادگان «حفظ نظام» آخوندي؛ چهره يي سازگار و همگرا نسبت به سردمداران و ايادي رژيم و چهره يي خشن و ناسزابرلب و گره بر ابروفكنده نسبت به جنبش مقاومت ايران؛ مقاومتي كه در اين سي سال همواره، به هواي رسيدن به مقصد آزادي ايرانزمين, بي تاب و بيقرار زيسته و با نثار جان و تحمل شكنجه و بيخانماني و زندان, دربرابر خودكامگي ايستادگي كرده و دمي قرار و آرام نداشته است.

تحقيق منسجم تر و سامان يافته تر در اين زمينه مي ماند به فرصتي ديگر.

«حفظ نظام» و ديگر هيچ!

سي سال از پيروزي انقلاب سال 1357گذشت؛ سي سالي كه اگر بارگران رژيمي كه حاكم شد كمر مردم ايران را شكست, امّا تجربه هاي گرانبار اين سي سال, دوست و دشمن را به مردم ايران شناساند. «محك تجربه» به ميان آمد و آن كه در او «غش» بود «سيه روي» شد. امروز اگر كسي اين شعار را واگويه كند كه: «انقلابي ترين مرد جهان است, آيت الله خميني», حتي از سوي نزديكترين نيروهاي ديروز به خميني هم مورد ريشخند قرارخواهد گرفت.

كليد تجربه اين سي سال, قفل اين نكته يي را كه خميني بارها آن را به زبان آورده بود, گشود. همين نكته هم هست كه اگر كسي آن را درست درنيابد, مثل اين است كه راه شناخت اين رژيم را عوضي رفته است.

خميني ميگفت: «حفظ نظام جمهوري اسلامي, از اهمّ واجبات عقلي و شرعي است ... حفظ جمهوري اسلامي يك واجب عيني است... از نماز اهميتش بيشتر است» (صحيفة نور, جلد 10, ص 226).

اين نكته يي بود كه او همواره بر آن تاٌكيد داشت و حتي علي خامنهاي, كه امروز رداي «ولايت» و «خلافت» او را به دوش دارد, نسبت به حدّ و حدود آن كاملاً شيرفهم نشده بود. كما اين كه وقتي در نماز جمعه روز 11دي1366 (اول ژانويه1988) با اشاره به فتواي خميني درمورد قانون كار گفت: «... امام كه فرمودند دولت ميتواند شرط الزامي را بر دوش كارفرما بگذارد, اين هر شرطي نيست. آن شرطي است كه در چارچوب احكام پذيرفته شده اسلام است و نه فراتر از آن... برخي اين طور از فرمايشاتشان استنباط كردهاند كه ميشود قوانين اجاره, مضارعه, احكام شرعيه و فتاوي پذيرفته شدة مسلّم را نقض كرد و دولت ميتواند برخلاف احكام اسلامي شرط بگذارد. امام ميفرمايند نه, اين شايعه است. چنين چيزي اصلاً در حوزه سؤال و جواب وزير كار و امام وجود ندارد» (روزنامه جمهوري اسلامي, 12دي66).

خامنه اي چند روز بعد در نامه يي به خميني از وي خواست كه «براي روشن شدن افكار» نسبت به سخنان اخير وي در نماز جمعه, درمورد «حدود اختيارات دولت اسلامي» نظرش را بيان كند.

خميني بي معطّلي به او نهيب زد: «... اين طور ظاهر ميشود كه شما حكومت را كه به معناي ولايت مطلقه يي است از جانب خدا به نبيّ اكرم (ص) و اَهمّ احكام الهي است و بر جميع احكام فرعيه تقدّم دارد, صحيح نميدانيد و تعبير به آن كه اينجانب گفته ام حكومت در چارچوب احكام الهي داراي اختيار است, به كلّي برخلاف گفتههاي اين جانب است و اگر اختيارات حكومت در چارچوب احكام فرعيه الهيه است, بايد عرصة حكومت الهيه و ولايت مطلقه مفوّضه به نبيّ اسلام (ص) يك پديدة بيمعنا و بيمحتوا باشد...

بايد عرض كنم حكومت, كه شعبه يي از ولايت مطلقة رسول الله (ص) است, يكي از احكام اوليه اسلام است و مقدّم بر تمام احكام فرعيه و حتي نماز و روزه و حج است... حكومت ميتواند قراردادهاي شرعي را كه خود با مردم بسته است, در موقعي كه آن قرارداد مخالف مصالح كشور اسلام باشد, يك جانبه لغو كند و ميتواند هر امري را, چه عبادي و يا غيرعبادي باشد كه جريان مخالف مصالح اسلام است, مادامي كه چنين است از آن جلوگيري كند. حكومت ميتواند از حج, كه از فرايض مهم الهي است, در مواقعي كه مخالف صلاح كشور اسلامي دانست موقتاً جلوگيري كند... آن چه گفته شده است كه شايع است مزارعه و مضاربه و امثال آنها با اين اختيارات ازبين خواهدرفت, صريحاً عرض ميكنم فرضاً چنين باشد اين از اختيارات حكومت است...» (روزنامه رسالت, 17دي1366).

خامنه اي با اين نهيب امامش كاملاً شيرفهم شد و وقتي عباي ولايت را به دوش انداخت, براي حفظ «حكومت الهي», به هر «وسيله» ناروايي چنگ آويخت و هيچ مرز طي ناشده يي را در راه حفظ «حكومت» باقي نگذاشت.

برمبناي همين اصلي ترين شاخص و اساسي ترين مساٌلة نظام ولايي, نه تنها «حكومت» به مثابه «شعبه يي از ولايت مطلقه رسول الله», «مقدس» و «الهي» و غيرقابل انتقاد شمرده مي شود, بلكه همه گردانندگان ريز و درشت اين «حكومت الهي» نيز مقدس و مصون از خطا, شمرده مي شوند و هرگونه انتقاد از آنها به منزله انتقاد از «حكومت الهي» قلمداد مي شود و انتقادكننده به عنوان «مخالفت با شرع» تحت شديدترين پيگردهاي حكومتي قرار مي گيرد.

اين اصل از همان آغاز, پرچم راه همه حكومتهايي بود كه در «نظام ولايت مطلقه فقيه» بر سر كار آمدند. اولين آنها «حكومت» مهندس بازرگان بود كه خميني در روز 16بهمن 1357, او را «حاكم» كرد و در موردش گفت:

«...من كه ايشان (=مهندس بازرگان) را حاكم كردهام... ايشان واجب الِاتّباع است, ملت بايد از او اِتّباع (=پيروي) كند. يك حكومت عادي نيست؛ يك حكومت شرعي است... مخالفت با اين حكومت, مخالفت با شرع است... در فقه اسلام, قيام برضدّ حكومت الهي, قيام برضدّ خداست. قيام برضدّ خدا, كفر است...»

اين مساٌله بعدها كه پته خميني روي آب افتاد و طبل رسواييش در سراسر ايران و دنياي بيرون از ايران به صدادرآمد, حتي از سوي نزديكترين محارم اين «حكومت» به زير ضرب انتقاد رفت. نمونه يي از آن را در زير مي خوانيد:

محمد مطهّري, فرزند «آيت الله مطهّري», در بخش پنجم مقاله مفصلي با عنوان «آبرويش را بريز و او را به مردم معرفي كن» كه در روز 16خرداد1387 در سايت محسن رضايي, فرمانده پيشين سپاه پاسداران, به نام «تابناك» منتشرشد , ازجمله چنين نوشت:

«... ”براي حفظ آبروي نظام و جلوگيري از تضعيف آن, متخلّفان حكومتي نبايد معرفي شوند“, بيت الغزلي است كه سالها در كشور ما تكرار شده است. اين دليل كه نه انقلابيون, نه بي تفاوتان و نه ضدانقلاب را قانع مي كند, بسياري از دوستداران انقلاب را نسبت به انقلاب بيتفاوت, و برخي بيتفاوتان را ضدانقلاب كرده و بهترين ابزار عليه مسئولان را براي ضدانقلاب فراهم آورده است...

معلوم نيست اين اصل از كدام ناكجاآباد آمده است كه به صِرف آگاهي مردم نسبت به تخلّف يك فردِ منتسب به يك مجموعه, مردم به كل آن مجموعه بدبين شده و يا آن مجموعه تضعيف مي شود؟ ...

متاٌسفانه امروز كار به جايي رسيده است كه وقتي در مهرماه گذشته, يك خانم پزشك جوان ـ و از استعدادهاي درخشان ـ كه به همراه نامزدش در همدان به پارك رفته, دستگير مي شود و دو روز بعد جنازه اش از بازداشتگاه بيرون مي آيد, تقريباً همه دست اندركاران حكومتي با سكوت خود نظام را تقويت! مي كنند؛ هيچيك از آنان حتي در حد ابراز ناراحتي و يا دلخوشي بازماندگان دم بر نمي آورد. فريادهاي دادخواهي پدر زهرا ـ آقاي بني يعقوب ـ نيز كه زنداني سياسي قبل از انقلاب بوده و سالها در شغل شريف پاسداري به اين انقلاب خدمت كرده, به جايي نمي رسد...

اين نوع... لاپوشاني تخلّفات متخلّفين, اعمّ از روحاني و غيرروحاني, كار را به جايي رسانده است كه عدهيي از جوانان امروز به همه روحانيان, از صدر تا ذيل و حتي درگذشتگان مثل شهيد مطهّري و علّامه طباطبايي هم بدبين شده اند...

تاوان آن فسادها و چپاولها را بايد آن طلبه يي بدهد كه خود برايم مي گفت وقتي با حال زار, دختر شش ماهه سرطانياش را در خيابانهاي تهران در بغل گرفته و آدرس ميپرسيده است, عدهيي حتي حاضر نبودهاند محل بيمارستان را به او نشان دهند. آبروي اين صنف شريف كه ... بدون ترديد بسياري از آنان زير خط فقر زندگي ميكنند, فداي برخي سياستهاي غلط و به ويژه سياستهاي كنوني نظام اطلاعرساني شده است...»

البته اگر اصل «حفظ نظام جمهوري اسلامي, از اهمّ واجبات...» است اقتضا كند رئيس جمهور همين «نظام الهي» از جعبه جادوي «تلويزيون» «چپاولها»ي ستون دوم «خيمه نظام» را هم افشاكرد, كاري كه احمدي نژاد در «مناظره» انتخاباتي با ميرحسين موسوي در شبانگاه روز 13خرداد1388 انجام داد. بخش كوتاهي از افشاگريهاي احمدي نژاد را خطاب به ميرحسين موسوي, نخست وزير «خط امامي» و محبوب خميني را در زير مي خوانيد:

« ـ «احمدي نژاد: ... امروز آقاي [ميرحسين] موسوي در برابر من نيست، تنها آقاي موسوي نيست، بلكه سه دولت پي در پي در برابر بنده قرار گرفته اند، هم آقاي موسوي است، هم آقاي هاشمي [رفسنجاني] است، هم آقاي خاتمي، كه اين سه در گذشته با هم بودند, در دور گذشته هم آقاي موسوي از آقاي خاتمي حمايت كرد و هم از آقاي هاشمي حمايت كرد, هم آقاي خاتمي از آقاي هاشمي حمايت كرد، در واقع اينها همه با هم بودند. از روز اولي كه اين دولت تشكيل شد هجومها بود براي ضربه زدن... بنده در برابر يك كانديدا نيستم، در برابر يك مجموعه يي هستم كه با محوريت آقاي هاشمي و همكاري آقاي موسوي و آقاي خاتمي عليه بنده حركت كردند …

جناب آقاي موسوي... شما چند تا سفر كرديد متوجه شديد كه در كشور مشكلات هست, پايه اين مشكلات توي چهار سال ايجاد شده است؟ پس 24 سال چي؟ يعني يك گلستاني را دوستان جنابعالي، متحدان جنابعالي, به بنده تحويل داده اند و بنده اين را تبديل كرده ام به يك خرابه؟ هيچ اتفاق مثبتي هم نيفتاده است؟ تازه معلوم شده كه كارگاهها مشكل دارند؟ تازه معلوم شده كه بيكاري هست؟ شما چهار تا شهرستان، چهار تا استان رفتيد بنده همه ايران را ديدم اگر بنا باشد از مشكلاتي كه مردم دارند صحبت كنم تمام وقت اين مناظره را هم اختصاص بديم باز وقت كم مي آوريم، تازه معلوم شده است؟ در گذشته ما بيكاري نداشتيم؟ اعتياد نداشتيم؟ كارگاهها مشكل نداشتند؟ مشكلات اقتصادي نبود؟ مشكلات كشاورزي نبود؟ مشكل صنعت نبود؟ همه اينها در اين دوره[به وجود آمد ؟]...

آقاي موسوي در همين عربستان رابطه ما الآن چه جوري است، رابطه آقاي موسوي چه جور بود؟ من نمي خواهم بگويم در دوره جناب آقاي موسوي از گذرنامه و فرودگاه ايشان چي بردند آنجا و دستگير شد [اشاره به به مواد منفجره و سلاحهايي كه سپاه پاسداران در موسم حج سال 1366با جاسازي در چمدانهاي مسافران, براي ايجاد بلوا و آشوب به عربستان برد و نتيجه آن كشتار بيش از 400تن از حجاج ايراني و غيرايراني شد] و چه بساطي عليه كشور راه افتاد، اما همين مقدار مي گم كه رابطه ما با آنها قطع شد، يعني جوري عمل كردند در دوره اقاي موسوي كه رابطه از اساس قطع شد با عربستان. … جناب آقاي موسوي صريحاً اعلام كردند كه ما نيروي نظامي ميفرستيم در كنار مقاومت فلسطين عليه اشغالگران بجنگند، ايشان اعلام كردند كه بايد رژيم صهيونيستي محو بشود…

من سؤال مي كنم از شما، در زمان آقاي هاشمي تورّم شد 49،5درصد، 49ميليارد دلار استقراض خارجي كرديم، بحرانهاي اجتماعي بسياري از شهرهاي بزرگ ما را در بر گرفت، عده زيادي كشته شدند [اشاره به خيزشهاي مردم مشهد در 9خرداد1371؛ خيزش مردم قزوين در 12و13مرداد 1373كه دو روز شهر را به تصرف درآوردند و رژيم اين قيام مردمي و دليرانه را با كشتار هزار نفراز مردم به پاخاسته توانست موقتاً سركوب كند و قيامهاي مشابه ديگر...]، شما احساس نگراني نكرديد؟

... وقتي در 18تير[1378] جريان برانداز شروع كرد ميخواست تهران را بگيرد، حركت كند به سمت مركز حكومت، علناً اطلاعيه دادند و از بيرون از كشور هم حمايت شدند، به قول خودشان مي خواستند انقلاب مخملي راه بيندازند، شما نگران نشديد؟...

دانشجويان ستاره دار... از كجا در آمد كه آقاي موسوي امروز مي كوبد توي كله اين دولت ...موضوع ستاره دار در زمان آقاي معين درست شد سال 80 يعني زمان دوست جناب آقاي موسوي كه امروز هم [از ايشان] حمايت مي كنند... در زمان آقاي خاتمي هم كه معلوم بود كسي مگر ميتوانست يك كلمه انتقاد كند …

شما متهم كرديد به بي قانوني دولت را، متهم كرديد به ديكتاتوري، دوره خودتان يادتان هست؟ جناب آقاي موسوي، بر خلاف قانون اساسي آن حداقل اختيارات رئيس جمهور را با فضاسازي سياسي ازش گرفتيد … در نمايندگان مجلس كسي جراٌت داشت عليه شما حرفي بزند؟ يادتان هست دوستانتان چه كردند؟ يكبار يك عده يي از نمايندگان به شما راٌي منفي دادند ، راٌي هم مخفي بود، اسامي اينها را رفتند استخراج كردند، اعلام كردند... عليه اينها، اسلام آمريكايي ـ اسلام آمريكايي گفتند كه بعضيها خانه نشين شدند …

شما دولت را به بي قانوني متهم كرديد، من نمي خواهم وارد اين بشوم كه 95 ميليارد تومان از حساب بانك مركزي در دولت شما بدون مصوّبه مجلس برداشته شد در تعطيلات تابستان، وقتي مجلس آمد يك دعوايي در كشور درست شد...

جناب آقاي موسوي بسياري از مديران شما و آقاي هاشمي دست خالي آمدند با يك امتياز دلار هفت توماني يا واردات و صادرات ميلياردر شدند. آقاي صفايي فراهاني مدير دولت شماست، از دولت شما پولدار شده. فهرست بلندي است من نمي خواهم اينجا اسم ببرم ... پسرهاي آقاي هاشمي [رفسنجاني] چكار مي كنند؟ ... من فهرستي دارم از زمينهايي كه مديران گرفته اند. برايتان بخوانم: 40 هكتار، 50 هكتار، 80 هكتار، 400 هكتار... كي ها گرفتند؟ كساني كه الآن دارند از جنابعالي حمايت مي كنند. اين هزينه سنگين تبليغاتي شما از كجا مي آيد؟ آقاي موسوي من دوست دارم شما را, اين چه نحوي از هزينه كردن است؟ از كجا مي آيد؟

يك مورد رشت الكتريك بدون هيچ مضايقه يي دادند به دوستان جناب آقاي كرباسچي. همسر آقاي كرباسچي، همسر آقاي قبّه، كارخانه را از بيخ تراشيدند زمينش را بفروشند و دهها مورد اين طور.

400 هكتار زمين در هرمزگان گرفته اند. مردم براي دو هكتار كه چهار تا جوان بروند سر كار, لنگند. بي قانوني اينهاست جناب آقاي موسوي، استات اويل بيقانوني است، كه طرف مي آيد اينجا محاكمه مي شود، محكوم ميشود از زندان فراري داده مي شود و ميرود خارج و تهش پسر آقاي هاشمي است. بي قانوني در پسران بعضي از همين آقايوني است كه امروز از شما حمايت مي كنند، پسر آقاي ناطق [نوري, كانديداي منتخب خامنه اي در برابر خاتمي در انتخابات 2خرداد 1376] چه جوري ميلياردر شد؟ خود آقاي ناطق چه جوري دارد زندگي مي كند؟ اينها حاميان شما هستند، بي قانوني آنهاست جناب آقاي موسوي...»

البته در اين افشاگريهاي احمدي نژاد و ميرحسين موسوي و كروبي و محسن رضايي كه همه دور «فسادها و چپاولها» مي گشت, همان طور كه كروبي هم به زبان آورد هيچيك از افشاكنندگان از خط قرمز نظام كه خامنه اي برايشان ترسيم كرده بود, پا را فراتر نگذاشت و كلمه يي درباره فجايعي كه دراين سي سال در زندانهاي قرون وسطايي رژيم صورت گرفت به زبان نياوردند حتي درهمان حدي كه «آيت الله منتظري» درافشاي قتل عام زندانيان سياسي درتابستان 1367, كه گفته بود شماها در يك هفته 3تا4هزار زنداني را اعدام كرده ايد, به زبان نياوردند و احمدي نژاد كه در راه يكپايه تركردن نظام عليه «چپاولها»ي خانواده رفسنجاني بلبل زباني مي كرد, حتي اشاره يي به جناياتي كه خود در چهارسالي كه زندان مخوف اوين معاون اسدالله لاجوردي, كه به «قصاب اوين» معروف شد, بوده به زبان نياورد, در حالي كه به «پاسدار هزارتير» معروف بود به اين اعتبار كه به هزار زنداني پس از اجراي حكم اعدام, تيرخلاص زده است.

اين «مناظره كنندگان» انتخاباتي حتي درباره تلفات و خسارات و فجايعي كه جنگ ضدميهني در طي هشت سال به بار آورد و از سوم خرداد1361 ـ فتح خرمشهر و رفتن نيروهاي عراقي به داخل عراق ـ تا 27تير1367 كه خميني زهرآتش بس را سركشيد, كاملاً ادامه جنگ نامشروع بوده است و تنها خميني و گردانندگان رژيمش خواهان ادامه آن بوده اند, كلامي به زبان نياوردند, اگر هم مهدى كروبى، يكى از كانديداهاى رياست جمهورى در يك اعتراف بىسابقه گفت: «ما وقتى جنگ شد و حمله به ما شروع شد، ما چگونه با مردم حرف زديم تا از همين آموزش و پرورش 36هزار بچه بره شهيد بشن غيراز مجروحش», اين كشاندن «36هزار بچه» را به جبهه هاي جنگ ويرانگر را به عنوان كاري افتخارانگير به حساب آخوندهايي مي نويسد كه توانستند طوري با آن بچه ها «حرف» بزنند كه آنها حاضر شوند خود را طعمه تنور جنگ ايرانسوز بكنند.

نكته مهمي را كه بايد همواره براي شناخت واقعي تر اين رژيم مدّنظر قرارداد اين است كه خميني, خامنه اي, رفسنجاني و همدستان آنها در راه «حفظ نظام», در كشتن و ويران كردن و شكنجه و چپاول مرزهايي را درنورديده اند كه هرگز نظامهاي خودكامه شناخته شده به گرد پاي آنها هم نرسيده اند. از همين رو بود كه مسعود رجوي, مسئول شوراي ملي مقاومت ايران, در جمعبندي نخستين سال مقاومت, از اين كه كاملاً به اين ويژگي خميني و ذوب شدگان در «ولايت» او توجه نكرده, به خود انتقاد كرده است:

«...ما بايد اقرار كنيم كه خميني را تا به اين حد نمي شناختيم! نمي شناختيم كه از ترس پاره شدن تور اختناق و جاروشدن خود و نظامش تا اين جا حاضر است برود كه از فرط شتاب دربه راه انداختن جوخههاي تيرباران و چوبههاي دار, در آن روز حتي به تعدادي از نيروهاي خودش هم رحم نمي كند و آنها را در رديف ”منافقين“ دربرابر جوخة آتش قرار ميدهد. به عنوان مثال, محمدرضا قليچخاني, پاسدار ضدخلق كميتة منطقة 9تهران, كه تا اين تاريخ [5مهر1360] در خون بسياري از خواهران و برادران ما شركت داشت, دقيقاً تا لحظة اعدام با اصرار و التماس و نشان دادن كارت پاسداري با فرياد از جلادان اوين تقاضا مينمود كه ”فقط يك تلفن!“... فقط يك تلفن به كميتة 9 بزنيد تا معلوم شود كه من پاسدارم و كارتم جعلي نيست و خيلي از ”منافقين“ را هم خودم كشته ام... اما, گوش دژخيمان جوخههاي اوين به اين چيزها بدهكار نبود, حتي يك تحقيق كوتاه تلفني خودش به اندازة كشتار 20, 30نفر وقت ميگرفت و آنها مجاز نبودند چنين وقتهاي گرانبهايي! را ـ آن هم در روز 5مهر ـ از دست بدهند. مگر در همين حوالي, دادستان ضدانقلاب و حاكم ضدشرع, به فرمودة امام امّت! نگفته بودند كه:

ـ دادگاه و تحقيقات لازم نيست, هر خيابان دادگاه و هر فرد عادل! خودش يك قاضي است...

ـ نيم كشته ها را تمام كُش كنيد... مجروحان را از روي تخت بيمارستان به قتلگاه بفرستيد...

ـ ”باغي“ را (چه حامله باشد و چه دختر نوباوه) بايد كشت...

بسيار خوب, پس آنها بايد با محمدرضا قليچ خاني (پاسدار خودشان) كه تصادفاً ”مورد سوء ظن قرارگرفته و دستگير شده بود چه ميكردند؟ و بيچاره هرچه فرياد ميزد كه: ”من خودم آمده بودم براي به تيربستن منافقين...“ فايده نداشت ...

خميني را هنوز كمتر از حدّ واقعيش برانداز كرده بوديم. او در عالم قساوت و وحشيگري قابل وصف نيست؛ مقولة جديدي است... »

(مسعود رجوي, جمعبندي يكسالة مقاومت مسلّحانه, تابستان 1361).

اگر مسعود رجوي معترف است كه «خميني را هنوز كمتر از حدّ واقعيش برانداز كرده بوديم» و «قساوت و وحشيگري»اش را, كمتر از آن چه بود, به حساب آورده بود, خميني نيز سختكوشي, پاكبازي و فداي تمام عيار مجاهدين را در راه تحقق آرمان آزادي, آن چنان كه بايست نشناخته بود. وقتي كه تصميم گرفت مجاهدين را به كلي از صفحه روزگار محو كند, در پيامي براي بسيج هرچه بيشتر «امت حزب الله» براي رودررويي با «منافقان», در روز 28خرداد60, گفته بود: «امروز و روزهاي آينده روز شكستِ جريانِ دشمنان قسم خوردة اسلام است؛ ... روز شكست جرياني است كه هميشه قلب مرا ميآزارد؛ روز شكست جرياني است كه بسيار خطرناكتر از تمامي جنايتها و خيانتهاي رژيم پهلوي در طول حكومت ننگينشان بود؛ روز شكست جرياني است انحرافي كه حضور بهموقع شما پايه هاي آن را لرزاند و فروريخت...».

اما مجاهدين نه تنها در «آن روز» و «روزهاي آينده» آن روز, از پاي درنيامدند بلكه در اين 28سالي كه از آن روز مي گذرد, هر روز تواناتر و پاكبازتر از پيش, سياوش وار, از همه آتشهاي توطئه ها و شبيخونها و بمبارانهاي ويرانگر گذشتند و پرچم اين يقين را برافراشته نگه داشتند كه آنها نيز «مقوله جديدي» هستند, اما صددرصد در مقابل «مقوله جديد» خميني و ميراث داران راه او. آنها در اين سي سال نشان دادند كه خواست مسعود رجوي را كه در سخناني به مناسبت انقلاب ايدئولوژيك دروني سازمان مجاهدين در سال 64, به اين مضمون بر زبان آورده بود: «هرچه چاه ويل جنايت و قساوت خميني عميق تر, به همان نسبت ستيغ فدا و نثار و پاكبازي مجاهدين بايد بلندتر و سركشيده تر باشد», تحقق بخشيدند.

منبع: مهر ایران

شهر زیر زمینی کیش

2011-05-15T19:50:00.001+02:00

برای مشاهده روی تصویر کلیک کنید.

آنگ سان سوچی خطاب به مردم ایران: دلیر باشید و در برابر جنبش آزادی خواهی خود احساس مسیولیت کنید

2011-05-15T17:38:00.000+02:00

توجه: وی پی ان رایگان برای ایرانیان داخل ایران برای ارتباطات در روز 25 اردیبهشت

2011-05-15T00:22:00.000+02:00

وی پی ان رایگان برای ایرانیان داخل ایران برای ارتباطات در روز 25 اردیبهشت
Username: 25ord
Pass: 25ord
connection ham az inja download konand

http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2F206.253.172.159%2FInfomyn.zip&h=d4f02

توجه توجه : لیست زمان و مکان تجمعات در برخی از دانشگاه های کشور

2011-05-14T20:47:00.000+02:00

هر شهروند یک رسانه
اطلاع رسانی فراموش نشود
........................................................
وه چه نيروي شگفت انگيزي است
دست هايي که به هم پيوسته است...
ديكتاتور بايد بداني كه از خشم ما در امان نخواهي بود
وعده ما 25 ارديبهشت اعتراض سراسري در تمام دانشگاهها
....................................................................
دانشگاه تهران: ساعت: 11.30 - مکان دانشکده فنی
دانشگاه امیرکبیر: ساعت 11.30 جلوی سلف برادران
دانشگاه های قزوین : ساعت 11 در میدان قلم
دانشگاه صنعتی اصفهان : ساعت ۱۰ صبح در مقابل مجتمع تالارها
دانشگاه شیراز : ساعت 11 ، میدان پردیس ارم
دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات: تهران 12 ظهر، مقابل درب دانشکده علوم انسانی
دانشگاه آزاد اسلامی رباط کریم: ساعت 13، محوطه بیرونی دانشگاه
دانشگاه آزاد لاهیجان: ساعت 11، قابل ساختمان فني و مهندسي
دانشگاه آزاد اسلامي مشهد: 11:30، صحن علني دانشگاه
دانشگاه آزاد خرم آباد : ساعت 10.30 تا 13، روبروی دانشکده فنی مهندسی
دانشگاه آزاد واحد خمینی شهر اصفهان : 12 ظهر، مقابل دانشکده فنی مهندسی
....................................................................................
البته این لیست کاملا تکمیل نگردیده و به زودی لیست نهایی منتشر خواهد شد /// از دانشجویان دیگر دانشگاههای می‌خواهیم ضمن تعطیلی کلاس های درسی در روز 25 اردیبهشت در صورت وجود پتانسیل تشکیل تجمع، حدود ساعت 11:30 در صحن علنی دانشگاه حاضر شوند
..................................